maandag 11 mei 2015

een ida uit "mijn tas" voor moederdag

hopelijk hebben jullie allemaal een fijne moederdag doorgebracht. ik heb na een vrij helse week een hele mooie dag gehad, die mij eraan herinnerde hoe fijn het is om mama te mogen zijn en een mama te hebben.


sinds enkele jaren heeft mijn "musj" (want zo noem ik haar in de plaats van mama) haar eigen zaak., genoemd naar onze oudste dochter.
ze begeleidt er mensen met hart en ziel,  is "heelder" dagen in de weer en constant onderweg en moet daar ook het nodige bij mee sleuren.
maar het was er nog niet van gekomen om een tas naar haar zin te vinden om al die spullen in mee te nemen.

ik dacht dat het misschien een leuk cadeau voor moederdag zou zijn om haar een tas te naaien.
ik zette mijn zinnen op de Ida uit Mijn tas.


in de stoffenvoorraad had ik niets liggen dat hiervoor kon dienen, dus ging ik op woensdagvoormiddag snel naar den depot met in mijn hoofd de idee om stevige canvas te gebruiken. er lag hele mooie canvas, maar niet meteen iets dat ik geschikt vond voor een wat deftigere tas. ik ging dan maar eens neuzen tussen de katoentjes en werd geholpen door een vriendelijke mevrouw die mee hielp zoeken naar de juiste kleur en print om te combineren.

ik koos uiteindelijk voor het stofje "morningwalk" van Art gallery  als voering en twee stofjes van Timeless treasures als buitenstof, kwestie van het deftig en serieus te houden zonder dat het saai werd.




ik vergrootte het patroon met een aantal centimeters, 6 cm breder en 3 cm hoger om precies te zijn. zo kan de laptop erin en om er daarnaast nog een map in te laten passen maakte ik het 5 cm  dieper dan de originele versie. 


de handvaten, dat was een ander paar mouwen. enkel tassenband wou ik niet gebruiken, omdat ik dat er te sportief vond uitzien. 
lederen lint vond ik niet zo snel meer en ik had geen riem meer liggen die ik had kunnen gebruiken.

Bij nekkertex stelden ze voor om skai te gebruiken in combinatie met tassenband, een idee dat ik meteen zag zitten. ik vond er bijpassende blauwe skai en een soort okergele tassenband. 

enthousiast en vol goede moed begon ik alles te assembleren, overtuigd dat dit heel vlot ging gaan.  manlief, ik was onwetend! 

het knip- en strijkwerk ging vrij vlot, al duurde het langer dan ik had gedacht. 
maar die hengsels maken sloeg alle records!  ik denk dat ik ongeveer vier uur nodig gehad heb om die twee hengels te maken. conclusie van dat probeersel? 

- skai rekt  (ongeveer 6 cm op een meter)
- je hebt nog altijd een voering nodig voor achteraan je hengsels (waar ik achter kwam toen ik al een hengsel gemaakt had)
- een lint van een 5tal cm van skai en katoen krijg je nauwelijks gekeerd. 
- als je het dan eindelijk gekeerd krijgt na een half uur heb je al tien keer  kramp in je handen gehad en schiet je op het einde nog met je sushistokje door je stof. 

voor het tweede hengsel gebruikte ik dan maar  een hulpstiksel op de katoen en skai, vouwde om en pinde vast met de wonder clips. das een gerief man! 
daarna bevestigde ik de tassenband op de hengels. 















binnenin voorzag ik nog een aantal zakjes, voor gsm, agenda, zakdoekjes en twee speciaal voor een balpen. orde is een binnenza(a)k dixit Sanne en Riet.



om voldoende stevig te zijn verstevigde ik de tas met decovil light en vlieseline H640. 
het is dan misschien een fantastische uitvinding die decovil,  ik vond het een verschrikking om door te naaien! 

- het duurde even voor ik de juiste instellingen  gevonden had om mijn steken mooi te krijgen ( die waren onregelmatig, waren zichtbaar aan de goede kant,....). uiteindelijk kreeg ik een goed resultaat door de draadspanning te verhogen en de steeklengte te verkorten. 
- ik had moeite om dat mooi onder mijn machien door te krijgen, dat waren ettelijke uren krachttraining als je het mij vraagt. 



net op tijd was de tas klaar, ik had compleet verkeerd ingeschat hoeveel tijd ik hiervoor nodig zou hebben.  al lag dat niet aan de uitleg in het boek, die is prima. het lag echt aan de versteviging. 

die tas heeft mij letterlijk zweet en bloed gekost, gelukkig geen tranen.
en gelukkig was "musj" er blij mee.  ze belde mij vanavond nog op om te zeggen dat ie al in gebruik genomen is en dat ze er al complimentjes over had gekregen! 
ze had er zelfs aan gedacht om een foto te nemen voor mij! 





hebben jullie misschien nog tips om met devovil light te werken?  of alvast ideetjes voor een volgende moederdag ?

maandag 4 mei 2015

ging op modeuitstap naar Hasselt

afgelopen dinsdag gingen we met het CVO op modeuitstap. een schoolreis voor volwassenen eigenlijk.
en net als vroeger als klein kind, was ik ook nu al weken op voorhand in spanning aan het aftellen tot het zover was. niet enkel omdat ik benieuwd was naar de tentoonstelling, maar toch ook omdat ik het spannend vond om met zo een grote bende vrouwen (101 als ik me niet vergis) een hele dag op stap te zijn.

we vertrokken 's ochtends met de trein naar Hasselt. een gekwebbel van jewelste in die coupons, dat hoef ik je niet te vertellen waarschijnlijk.

daar aangekomen werd de groep gesplitst in vieren. twee groepen begonnen met een mode-wandeling en twee gingen meteen naar het modemuseum. na de lunch zouden we dan switchen.

wij begonnen met de wandeling. het was vrij fris, maar het zonnetje was van de partij gelukkig.
(al zou je dat niet zeggen aan de hand van de foto's als ik ze nu zo opnieuw bekijk) 






het degustatiesalon van Maison blanche. 


we kregen wat uitleg over de klederdracht destijds. 
een ideale taille van 49 cm omtrek? ik dacht het niet!

onze conclusie was: wat de heren ook beslisten dat de dames toen moesten aantrekken, het moest en zou pijn doen! waarom hebben vrouwen zich zo lang laten commanderen op dat vlak? ze zullen het toch zelf niet uitgevonden hebben zeker? 



ik ontdekte een zalige schoenenwinkel, maar enkel voor kinderen jammer genoeg. 


we droomden massaal weg bij een bruidsjurk van Nicky Vankets


bestudeerden de details op die prachtige blazer.


en waren gefascineerd door het materiaal van dit roze jurkje (als ik me niet vergis in de winkel van stijn helsen)...het leek wel twee lagen zachte  tulle op elkaar met een soort haartjes ertussen zoals bij velcro...heel bizar.


de wandeling was fijn, maar een echte modewandeling vond ik het nu niet bepaald. we kregen hier en daar wel wat uitleg over de mode uit de jaren 1800-1900 en zagen enkele etalages van bekende ontwerpers, maar dat was het dan ook. het leek soms meer een verkoopspraatje over Hasselt en wat we vooral nog een keer moesten gaan doen of bezoeken als we nog eens in Hasselt waren. 


na een lunch met fijne babbels en lekker eten (maar wel wat weinig, zoals ik op instagram al toonde) 
gingen we naar de tentoonstelling in het modemuseum.  die ging over paul smith
u misschien wel bekend, maar buiten de naam kende ik niets van die man moet ik eerlijk toegeven. 

we hadden een super gids. die vrouw kon vertellen op een hele aangename, sappige manier. 

ik toon hieronder een aantal sfeerbeelden, maar ga gerust zelf kijken naar de tentoonstelling zelf. het is echt de moeite! leuk gedaan, verschillende invalshoeken, mooie stukken om naar te kijken,...
ik kwam helemaal geïnspireerd weer buiten! 
de tentoonstelling loopt nog tot 7 juni. 
en voor wie wat extra wil, op 7 mei komt Paul Smith zijn boek signeren!
allen daarheen zou ik zeggen! 



















donderdag 23 april 2015

trakteren met appelzakjes

ongeveer vijf jaar geleden zaten wij er zo bij. of lagen er zo bij beter gezegd. 
 lekker gezellig, dicht bij elkaar. 
opgelucht dat ze een beter gewicht had dan de dokter had voorspeld, dat ze gezond was en zo rustig. 




dat gele truitje heeft mijn oma trouwens ooit nog gebreid voor mij.


ondertussen is het een echte spring-int-veld geworden, die ons veel minder kopzorgen bezorgt  dan ik ooit voor mogelijk had gehouden. maar ik zal nog niet te vroeg victorie kraaien, ik denk dat we ons peertjes nog gaan zien met die kleine grote meid.  al kan ze je dat zo doen vergeten met die charmes van haar. ze draait iedereen zo rond haar vinger en is ondertussen toe aan huwelijkskandidaat nummer drie uit de tweede kleuterklas. 

maar voor er hier over trouwfeesten gesproken wordt, zullen we het eerst eens hebben over verjaardagsfeestjes. 

het feestje thuis was in Frozen- thema, daar vertel ik later nog een keer meer over. 


in de klas trakteerde ze met cake om in de klas op te eten en met appelzakjes (en een snoepketting) om mee naar huis te nemen. 

 ik moet toegeven, ik dacht dat ik de meeste kindjes met enkel een appel in een leuk zakje niet bepaald blij zouden geweest zijn en dus stopte ik er nog een snoepjesketting bij. 
maar eigenlijk heb ik die kinderen onderschat. 
toen de dochters zagen wat ik had klaargemaakt om uit te delen, waren ze al volop aan het uitkiezen welke ze zelf wouden hebben en hebben ze zelfs enkele mee genaaid op mijn schoot. 
dat doet me eraan denken dat ik voor mijn Patat nog eentje extra moet maken in dit stippenstofje. 




de meeste kleuters waren ook dolenthousiast met hun zakjes, kwamen me zelfs vertellen welke kleurtjes zij hadden. ik vond het echt fijn om te zien hoe blij ze waren met hun zakjes. dat maakte dat ik de stress om ze op tijd klaar te krijgen meteen weer vergeten was. (maar note to myself: volgende keer beter inplannen!!!) 

  
 


ik gebruikte hilde haar tutorial, maar gebruikte "hobbs" als tussenvoering in de plaats van wattine. 
strijken uitgespaard! 

ik had  wel wat moeite om een gewone appel erin te krijgen, dat spande en trok precies wat tegen. dus kocht ik in de supermarkt van die "mini" appeltjes in "kids" formaat. 
al zijn die dan weer net te klein precies. 
volgende keer ga ik het patroon een ietsie pietsie groter maken denk ik. 



een ideaal project om wat restjes op te werken en knopten te gebruiken waar je maar enkele of zelfs maar 1 exemplaar van hebt liggen. 

en nu op naar het laatste feestje, nu zaterdag met de kindjes van de klas. kruis alsjeblieft massaal uw vingers en tenen voor mooi weer, want anders zit ik hier binnen met een bende van 13 kinderen. 
ik hoop maar dat dat goed afloopt....



vrijdag 27 maart 2015

nieuw jasje

geen genaaid jasje deze keer. wel een digitaal jasje. ik bracht de laatste week veel tijd achter mijn computerscherm door om deze blog in een nieuw, fris jasje te steken, want de blog kon ook wel een lenteschoonmaak gebruiken! 

een nieuwe vrolijke banner, met dank aan een lieve vriendin van mij! die banner wordt trouwens ook het nieuwe label van patat en kroket. ik ben nog volop bezig met nieuwe labeltjes te bestellen. 

een nieuwe lay-out, die er met veel gevloek en gedoe is gekomen, maar dankzij enkele tutorials op pinterest is het me toch gelukt. 

de computerleek die ik ben heeft daar niet zo veel kaas van gegeten. maar bon, het geheel is rustiger en overzichtelijker en er staan nu buttons in de rechterzijbalk, dus vanaf nu kan je me ook op instagram, bloglovin, pinterest en facebook gemakkelijk terugvinden, of als je zou willen, mij een mail sturen. 
kom gerust ook mijn FB pagina "liken" want vanaf nu zal ik via die weg ook af en toe iets weggeven! 


hopelijk vinden jullie het nog altijd aangenaam om hier mee te lezen! 

tot binnenkort, en wie weet misschien tot morgen op de blogmeet? 



zaterdag 21 maart 2015

plant workshops

ik begin met Patat en Kroket aan een nieuw hoofdstuk.
een dat ik graag wil delen met jullie. 
ik vertelde jullie eerder al dat ik sinds kort ook naai op bestelling. 
binnenkort komen daar ook workshops bij. 


bij het uitzoeken van de onderwerpen viel me op dat er nog veel vraag is naar workshops voor beginners. laten we daar dan ook mee beginnen, dacht ik zo.

ik herinner me nog hoe ik zelf begon een aantal jaren geleden, hoe ik heel veel goesting en wilde plannen had toen ik eenmaal mijn eigen naaimachine had, maar hoe moeilijk die eerste start was. 
ondertussen heb ik veel gedaan en geleerd en werden de naaikriebels alleen maar heviger.
 en dat wil ik graag doorgeven: 
die goesting en vooral de kennis om zelf iets te creëren uit stof, helemaal naar je eigen zin. 

dus, heb je zin om te leren naaien maar durf je er op je eentje niet goed aan te beginnen? of heb je al wat zelf geëxperimenteerd maar zou je je zekerder voelen met persoonlijke begeleiding? of heb je gewoon zin om in groep te naaien, zodat je ondertussen lekker kan kletsen en bijleren?


in de workshop voor beginners gaan we samen aan de slag, in kleine groepjes, in de woonkamer van Patat en Kroket. iets lekkers om te drinken en knabbelen erbij en we zijn vertrokken.

we beginnen met eenvoudige projectjes zodat je je naaimachine en de eerste technieken leert kennen, de tweede dag starten we met een eenvoudig toiletzakje ( zo leer je paspel- en rits technieken) en als afsluiter maak je een zelfgekozen item (in overleg te bepalen) 


omdat ik besef dat niet iedereen overdag kan of juist 's avonds niet weg kan, ben ik van plan om dezelfde reeks op twee momenten te geven.

daarom kies ik dus voor een  "ochtendvoorstelling" en een "avondvoorstelling". 


praktisch: 


dinsdag 21 april, 5 mei en 12 mei, telkens van 10u tot 13u.


donderdag 23 april, 7 mei en 14 mei telkens van 19u tot 22u.

adres: Tinstraat 62A, 2580 putte.

minimum 3, maximum 6 deelnemers.

prijs voor de drie dagen: 79 euro, inclusief drankje en versnapering. je brengt je eigen stof en fournituren mee en (indien je hierover beschikt) je eigen naaimachine.
indien je nog geen naaimachine hebt of geen kan lenen, kan je er een huren voor 10 euro per keer. 
overlock en strijkijzer zijn ter plaatse beschikbaar. 


inschrijven kan door een mailtje te sturen naar heidivanderhaegen@live.be. ik bezorg je dan mijn gegevens om de betaling uit te voeren.  je inschrijving is definitief van zodra ik je storting ontvangen heb. 

ik mail je de lijst met benodigdheden door van zodra je  definitief ingeschreven bent.


ik kijk er alvast naar uit! 

tot binnenkort








maandag 9 maart 2015

over zalige zondagen en fijne madammen

je zag het hier de laatste weken al, er werd nauwelijks geblogd over de gewoonlijke zaken, maar wel over de uitdagingen van de #boostyourpositivity challenge van activia.
gisteren was het het slotevent, een blogbrunch in gent, samen met ongeveer 70 andere blogmadammen.




ik moet eerlijk gezegd toegeven dat ik me vrij impulsief had ingeschreven. zowel voor de challenge, (dat bloggen en instagrammen viel heel goed mee) als voor de blogbrunch. om mij daags nadien te realiseren dat ik daar eigenlijk niemand zou kennen.
en toen dacht ik: foert! Do one thing every day that scares you!  en de idee om zomaar op onbekenden af te stappen beangstigde mij nu eerlijk gezegd wel.
het merendeel van de mensen die daar naartoe komen, kennen daar ook niemand en zijn waarschijnlijk ook wat nerveus en eigenlijk is een vreemde gewoon een vriend die je nog niet ontmoet hebt.

ik mocht gelukkig meerijden met  hanne, zo was de rit wat minder eenzaam en stil en kenden we tenminste al iemand bij het binnenkomen.

eigenlijk bleek mijn angst op voorhand ongegrond, het was een superfijne dag, met heel fijne dames, lekker eten en drinken, een zalig zonnetje, leuke babbels,...wat kan een mens zich nog meer wensen op een zonnige zondag?

behalve misschien binnenkort een opvolger voor dit leuke project?




































 




bedankt activia, bedankt Lies en Kelly! 
     

donderdag 26 februari 2015

ontspannen #boostyourpositivity

de laatste week van de #boostyourpositivity is al begonnen. eigenlijk loop ik nog altijd te denken over de onderwerpen van de vorige twee weken, maar heb ik nog geen letter op mijn scherm gekregen. 
misschien komen die er deze week nog aan, misschien ook niet. 
dat is iets wat ik geleerd heb  tijdens mijn loopbaanbegeleiding enkele jaren geleden: het verschil tussen "ik moet" of "ik wil". 

want daar zit het m vaak, "moeten" we al die dingen doen op onze "to-do" lijstjes? of willen we het? en hoe banaal dat kleine verschil ook  mag klinken, voor mij maakt het een wereld van verschil in de manier waarmee ik met bepaalde zaken omga.  zo ligt er opeens veel minder druk op mij, kies ik bewuster in welke dingen ik tijd en energie wil steken. en dan gaan die dingen vaak vlotter, meer met de glimlach en op een iets ontspannender manier. meestal toch. 

zo wil ik graag elke dag vers koken. meestal toch. de dagen dat ik daar geen zin in heb, zijn zeer sterk in de minderheid. 
maar zo heb ik geen zin om elke dag te staan poetsen tot alles blinkt. begrijp me niet verkeerd, ik hou van een proper huis, maar ik wil niet elke dag alleen maar de was en de plas doen, ook al ben ik thuis om voor de kinderen te zorgen. ik wil graag nog iets te vertellen hebben als mijn man thuis komt. 



nu ik zo aan het schrijven ben, kom ik toch uit op de "lifehacks" waar het vorige week over ging. de  truukjes om alles vlot te laten verlopen en alles gedaan te krijgen. 
routine  en voorspelbaarheid bestaan ten huize patat en kroket niet. dat is hier onmogelijk. de enige routine die we hebben is het dagritme van opstaan, klaarmaken, eten en school en dan de avondroutine. maar daar stopt het ook. met een man die nooit twee dezelfde dagen heeft, waarvan ik op met enig geluk enkele dagen op voorhand weet  in welk deel van de wereld hij zich zal bevinden en voor hoe lang, is dat onmogelijk. flexibiliteit is dus ons kernwoord. 


ik ben dus ook flexibel in mijn to-do lijst. ik heb geen vaste dagen of schema's. het is hier voornamelijk van go-with-the flow en we zien wel wat de dag brengt. want ik heb echt geen zin, om vast te liggen houden aan een huishoudschema, als dat dan net die ene dag is dat mijn man eens thuis is.  dan werk ik liever wat meer door als hij er niet is, en dan gaan we eens samen op stap als hij wel thuis is. 

de dingen die wel werken voor mij, wil ik jullie wel graag vertellen: 

- strijken combineer ik met tv kijken. het ideale moment om een opgenomen film of serie te kijken. 


- voor de badkamer en toiletten heb ik natte doekjes liggen en een swiffersysteem, zo kan ik snel tussendoor die dingen proper houden. 

- sporten is een moeilijke, 's avonds op een vaste dag gaan sporten is geen optie, dus probeer ik overdag te gaan, al lukt daar ook een vaste dag niet. te vaak heb ik nog iets anders te doen en stel ik dus uit tot morgen. 
gelukkig heeft de fitness waar we lid zijn, op zaterdag voormiddag een opvangmogelijkheid, al lukt het me ook niet om dat als constante in te bouwen. 

- wat wel werkt voor ons is een weekmenu. geleerd van madame zsazsa. een openbaring!(vroeger liep ik 5 minuten voor het tijd was om aan het eten te beginnen nog snel naar de winkel en keek ik waar ik zin in had) 
 al komt het bij ons meestal neer op het volgende. ik schrijf een gerecht of 5 op, ik hou me gewoonlijk niet aan de dagen waarop ik dat dacht klaar te maken en heb meestal te veel gekookt, waardoor we met boodschappen van 5 dagen, 7 dagen of meer kunnen eten. 

- die boodschappen, die probeer ik te beperken, al spendeer ik er best veel tijd aan. omdat wij hier glutenvrij en  koemelkvrij eten, kan ik niet al mijn boodschappen in 1 winkel doen. dus haal ik om de zoveel tijd een voorraad bloem en pasta's en andere glutenvrije producten in de biowinkel ( die jammer genoeg wat verder rijden is en duurder)  en haal ik elke week 1 of 2 keer fruit en groenten bij de plaatselijke groentenwinkel. de rest van de boodschappen haal ik dan nog bij de ketens in de buurt. 

- dat koken, dat hou ik simpel. vers, gezond, maar niet te tijdrovend als het kan. 

- ontschminken en epileren doe ik terwijl de kinderen in bad zitten. te weinig tijd om dat in de ochtendspits te doen en als ik wacht tot net voor het slapengaan ben ik te moe en durf ik het over te slaan.

- de kinderen, die probeer ik zo zelfstandig mogelijk te maken, in functie van wat past bij hun leeftijd natuurlijk. ik ga ze ook niet aan hun lot overlaten he. 



- ik heb een schat van een man. hij is dan vaak niet thuis, als hij er is, helpt hij waar hij kan. stofzuigen, dweilen, afwassen, de kinderen entertainen en in bed stoppen, hij doet het allemaal.  nu zou ik hem alleen nog moeten leren koken en strijken. 


- af en toe plan ik iets voor mezelf. zo had ik vorige vrijdag afgesproken met vriendinnen om iets te gaan eten en naar de film te gaan. wel, die afspraak heeft me door de hele krokusvakantie heen geholpen. de wetenschap dat ik binnen enkele dagen een beetje me-time zou hebben, maakte dat ik veel rustiger kon blijven als ze elkaar weer maar eens in de haren zaten . ik heb meteen voorgesteld om dat op het einde van elke vakantie in te plannen. 

-  woensdagavond is tijd voor mezelf. vroeger was het naailes, nu is het patroontekenen les. die babysits leg ik dan ook al weken op voorhand vast als er een vermoeden is dat manlief niet thuis zal zijn. vroeger vergat ik dat dan, en dan moest ik nog op de laatste moment op zoek naar een babysit, wat niet altijd lukte. maar dat heb ik ondertussen gelukkig aangepast. 


en met dat ontspannen kom ik ineens bij het onderwerp van deze week.  Oon vroeg het zo: 

Is dat bij jullie ook zo? Wat is de magische truc? Waar kunnen jullie echt van ontspannen? Lukt dat met kinderen in huis? Gunnen we onszelf te weinig tijd, omdat er altijd wel iemand anders is om voor te zorgen? En wat dan met onszelf? Wat is jullie ultieme ontspanning? Daar ga ik deze week even over nadenken.


 ontspannen, ik blijf dat soms  meestal een moeilijke vinden. al heb ik het echt wel nodig, anders ben ik net een tikkende tijdbom. ik heb de laatste jaren met scha en schande moeten ontdekken waar mijn grenzen liggen. 
meestal ga ik er nog over, maar ik leer elke keer wat beter de signalen van mijn lichaam te herkennen en ernaar te handelen. maar mijn hoofd afzetten lukt me nog maar zelden sinds de kinderen er zijn. jammer genoeg. op de meest onmogelijke momenten schieten er nog to-do zaken en (on) afgewerkte lijstjes door mijn hoofd. 
en als ik er zelf niet mee bezig, is er altijd nog wel een Patat of Kroket die iets nieuws weet te verzinnen. 


mijn ultieme ontspanning? tja....
- enkele uurtjes achter mijn naaimachine werken therapeutisch meestal.
- een avondje op de zetel, liefst terwijl ik op de schoot van mijn ventje lig terwijl hij op mijn rugske krabt. 
-eens weggaan met vriendinnen en kunnen "tetteren" tegen de sterren op. 
-in bed kruipen met een goed boek, 
-een terrasje (liefst met een zoet wit wijntje of een cocktail) 
-5 minuten kunnen zitten met een tas thee of koffie (liefst met wat chocolade erbij) 
-voor de openhaard zitten, 
-de konijntjes aaien en eitjes rapen bij de kippen
-naar huis fietsen na het afzetten aan school en naar de zonsopgang en dieren kijken
-yoga ( al blijven daar mijn hersenen nog te vaak overuren maken)
-gaan ijsschaatsen ofzo, iets waar ik zo bang ben dat ik nergens anders aan kan denken. 
-naar de zee kijken
-een supervoorspelbare dertien-in-een-dozijn romantische film kijken
-een spontane knuffel
-quality-time met mijn ventje
-pinterest of instagram of bloglovin checken
-kleuren in mijn kleurboek voor volwassenen
-slapen, en zelfs dan blijft mijn brein overuren kloppen....





en nu ga ik slapen, hopelijk met een leeg hoofd

trouwens, wie van jullie komt er ook naar het slot-event op 8 maart?