donderdag 26 februari 2015

ontspannen #boostyourpositivity

de laatste week van de #boostyourpositivity is al begonnen. eigenlijk loop ik nog altijd te denken over de onderwerpen van de vorige twee weken, maar heb ik nog geen letter op mijn scherm gekregen. 
misschien komen die er deze week nog aan, misschien ook niet. 
dat is iets wat ik geleerd heb  tijdens mijn loopbaanbegeleiding enkele jaren geleden: het verschil tussen "ik moet" of "ik wil". 

want daar zit het m vaak, "moeten" we al die dingen doen op onze "to-do" lijstjes? of willen we het? en hoe banaal dat kleine verschil ook  mag klinken, voor mij maakt het een wereld van verschil in de manier waarmee ik met bepaalde zaken omga.  zo ligt er opeens veel minder druk op mij, kies ik bewuster in welke dingen ik tijd en energie wil steken. en dan gaan die dingen vaak vlotter, meer met de glimlach en op een iets ontspannender manier. meestal toch. 

zo wil ik graag elke dag vers koken. meestal toch. de dagen dat ik daar geen zin in heb, zijn zeer sterk in de minderheid. 
maar zo heb ik geen zin om elke dag te staan poetsen tot alles blinkt. begrijp me niet verkeerd, ik hou van een proper huis, maar ik wil niet elke dag alleen maar de was en de plas doen, ook al ben ik thuis om voor de kinderen te zorgen. ik wil graag nog iets te vertellen hebben als mijn man thuis komt. 



nu ik zo aan het schrijven ben, kom ik toch uit op de "lifehacks" waar het vorige week over ging. de  truukjes om alles vlot te laten verlopen en alles gedaan te krijgen. 
routine  en voorspelbaarheid bestaan ten huize patat en kroket niet. dat is hier onmogelijk. de enige routine die we hebben is het dagritme van opstaan, klaarmaken, eten en school en dan de avondroutine. maar daar stopt het ook. met een man die nooit twee dezelfde dagen heeft, waarvan ik op met enig geluk enkele dagen op voorhand weet  in welk deel van de wereld hij zich zal bevinden en voor hoe lang, is dat onmogelijk. flexibiliteit is dus ons kernwoord. 


ik ben dus ook flexibel in mijn to-do lijst. ik heb geen vaste dagen of schema's. het is hier voornamelijk van go-with-the flow en we zien wel wat de dag brengt. want ik heb echt geen zin, om vast te liggen houden aan een huishoudschema, als dat dan net die ene dag is dat mijn man eens thuis is.  dan werk ik liever wat meer door als hij er niet is, en dan gaan we eens samen op stap als hij wel thuis is. 

de dingen die wel werken voor mij, wil ik jullie wel graag vertellen: 

- strijken combineer ik met tv kijken. het ideale moment om een opgenomen film of serie te kijken. 


- voor de badkamer en toiletten heb ik natte doekjes liggen en een swiffersysteem, zo kan ik snel tussendoor die dingen proper houden. 

- sporten is een moeilijke, 's avonds op een vaste dag gaan sporten is geen optie, dus probeer ik overdag te gaan, al lukt daar ook een vaste dag niet. te vaak heb ik nog iets anders te doen en stel ik dus uit tot morgen. 
gelukkig heeft de fitness waar we lid zijn, op zaterdag voormiddag een opvangmogelijkheid, al lukt het me ook niet om dat als constante in te bouwen. 

- wat wel werkt voor ons is een weekmenu. geleerd van madame zsazsa. een openbaring!(vroeger liep ik 5 minuten voor het tijd was om aan het eten te beginnen nog snel naar de winkel en keek ik waar ik zin in had) 
 al komt het bij ons meestal neer op het volgende. ik schrijf een gerecht of 5 op, ik hou me gewoonlijk niet aan de dagen waarop ik dat dacht klaar te maken en heb meestal te veel gekookt, waardoor we met boodschappen van 5 dagen, 7 dagen of meer kunnen eten. 

- die boodschappen, die probeer ik te beperken, al spendeer ik er best veel tijd aan. omdat wij hier glutenvrij en  koemelkvrij eten, kan ik niet al mijn boodschappen in 1 winkel doen. dus haal ik om de zoveel tijd een voorraad bloem en pasta's en andere glutenvrije producten in de biowinkel ( die jammer genoeg wat verder rijden is en duurder)  en haal ik elke week 1 of 2 keer fruit en groenten bij de plaatselijke groentenwinkel. de rest van de boodschappen haal ik dan nog bij de ketens in de buurt. 

- dat koken, dat hou ik simpel. vers, gezond, maar niet te tijdrovend als het kan. 

- ontschminken en epileren doe ik terwijl de kinderen in bad zitten. te weinig tijd om dat in de ochtendspits te doen en als ik wacht tot net voor het slapengaan ben ik te moe en durf ik het over te slaan.

- de kinderen, die probeer ik zo zelfstandig mogelijk te maken, in functie van wat past bij hun leeftijd natuurlijk. ik ga ze ook niet aan hun lot overlaten he. 



- ik heb een schat van een man. hij is dan vaak niet thuis, als hij er is, helpt hij waar hij kan. stofzuigen, dweilen, afwassen, de kinderen entertainen en in bed stoppen, hij doet het allemaal.  nu zou ik hem alleen nog moeten leren koken en strijken. 


- af en toe plan ik iets voor mezelf. zo had ik vorige vrijdag afgesproken met vriendinnen om iets te gaan eten en naar de film te gaan. wel, die afspraak heeft me door de hele krokusvakantie heen geholpen. de wetenschap dat ik binnen enkele dagen een beetje me-time zou hebben, maakte dat ik veel rustiger kon blijven als ze elkaar weer maar eens in de haren zaten . ik heb meteen voorgesteld om dat op het einde van elke vakantie in te plannen. 

-  woensdagavond is tijd voor mezelf. vroeger was het naailes, nu is het patroontekenen les. die babysits leg ik dan ook al weken op voorhand vast als er een vermoeden is dat manlief niet thuis zal zijn. vroeger vergat ik dat dan, en dan moest ik nog op de laatste moment op zoek naar een babysit, wat niet altijd lukte. maar dat heb ik ondertussen gelukkig aangepast. 


en met dat ontspannen kom ik ineens bij het onderwerp van deze week.  Oon vroeg het zo: 

Is dat bij jullie ook zo? Wat is de magische truc? Waar kunnen jullie echt van ontspannen? Lukt dat met kinderen in huis? Gunnen we onszelf te weinig tijd, omdat er altijd wel iemand anders is om voor te zorgen? En wat dan met onszelf? Wat is jullie ultieme ontspanning? Daar ga ik deze week even over nadenken.


 ontspannen, ik blijf dat soms  meestal een moeilijke vinden. al heb ik het echt wel nodig, anders ben ik net een tikkende tijdbom. ik heb de laatste jaren met scha en schande moeten ontdekken waar mijn grenzen liggen. 
meestal ga ik er nog over, maar ik leer elke keer wat beter de signalen van mijn lichaam te herkennen en ernaar te handelen. maar mijn hoofd afzetten lukt me nog maar zelden sinds de kinderen er zijn. jammer genoeg. op de meest onmogelijke momenten schieten er nog to-do zaken en (on) afgewerkte lijstjes door mijn hoofd. 
en als ik er zelf niet mee bezig, is er altijd nog wel een Patat of Kroket die iets nieuws weet te verzinnen. 


mijn ultieme ontspanning? tja....
- enkele uurtjes achter mijn naaimachine werken therapeutisch meestal.
- een avondje op de zetel, liefst terwijl ik op de schoot van mijn ventje lig terwijl hij op mijn rugske krabt. 
-eens weggaan met vriendinnen en kunnen "tetteren" tegen de sterren op. 
-in bed kruipen met een goed boek, 
-een terrasje (liefst met een zoet wit wijntje of een cocktail) 
-5 minuten kunnen zitten met een tas thee of koffie (liefst met wat chocolade erbij) 
-voor de openhaard zitten, 
-de konijntjes aaien en eitjes rapen bij de kippen
-naar huis fietsen na het afzetten aan school en naar de zonsopgang en dieren kijken
-yoga ( al blijven daar mijn hersenen nog te vaak overuren maken)
-gaan ijsschaatsen ofzo, iets waar ik zo bang ben dat ik nergens anders aan kan denken. 
-naar de zee kijken
-een supervoorspelbare dertien-in-een-dozijn romantische film kijken
-een spontane knuffel
-quality-time met mijn ventje
-pinterest of instagram of bloglovin checken
-kleuren in mijn kleurboek voor volwassenen
-slapen, en zelfs dan blijft mijn brein overuren kloppen....





en nu ga ik slapen, hopelijk met een leeg hoofd

trouwens, wie van jullie komt er ook naar het slot-event op 8 maart? 





donderdag 5 februari 2015

brief aan mijn 16 jarige zelf #boostyourpositivity

deze week begon de #boostyourpossitivity challenge van activia.

het onderwerp van deze week is Inner Self. bij haar kan je er meer over lezen. en meedoen als je daar zin in hebt. 
 de spiegelselfie staat al op instagram, de foto van een 16 jarige heidi hebben jullie nog tegoed. toen waren digitale foto's nog onbekend, dus moet ik in de verhuisdozen gaan zoeken achter een waarschijnlijk zeer beschamend exemplaar. 

bij deze volgt mijn brief......




lieve 16-jarige Heidi, 

eigenlijk heb ik geen zin om deze brief te schrijven. 16 was niet meteen mijn favoriete leeftijd. al had ik er jaren naar uitgekeken 16 te worden.
 aftellen tot ik eindelijk zou mogen uitgaan, make-up, vriendjes,....als beginnend tiener leek het me een spannende tijd. 
waar ik geen rekening mee had (kunnen) houden, was de onzekerheid, de angst, het gebrek aan zelfvertrouwen die horen bij 16 zijn. 
bang zijn voor elke hap die je in je mond steekt.
bang voor elk woord dat je zegt, om wat mensen zouden kunnen denken van jou.
angst om alleen te zijn. 
angst om nooit goed genoeg te zijn. 
niet mooi genoeg, niet slim genoeg, niet grappig genoeg, niet slank genoeg.

en toch waren er ook fijne momenten. 
kletsen met vriendinnen, ballet, goeie punten halen (tegen je eigen verwachtingen in, al had je omgeving niets anders verwacht), gaan dansen op de lokale fuiven, een fijn vriendje waar je stapelverliefd op was....


maar met al die fijne momenten kwam ook de angst. 

het zal nog lang duren voor je daar door bent, dat kan ik je nu al vertellen. 
op dit punt ben ik, gelukkig maar, al wat verder dan jij nu bent. 

ik heb geleerd dat er mensen zijn die van me houden. 
dat niet iedereen zomaar weggaat. 
ik heb geleerd dat ik best wel wat kan. 
en ook wat ik niet kan. 
ik heb ontdekt dat ik meestal mijn eigen ergste vijand ben. 
ik heb ontdekt waar mijn interesses liggen, en durf daar ook voor te gaan. 
ik heb geleerd dat de manier hoe ik eruit zie, niet uitmaakt voor de mensen die mij graag zien. 
ik heb geleerd dat de manier waarop ik naar mezelf kijk, wel uitmaakt voor de mensen die mij graag zien. 


ik ontdek mezelf, elke dag opnieuw. elke dag een stapje dichter bij mezelf. 
jij zal dat alles ook nog ontdekken. op jouw eigen manier, op je eigen tempo. 
als ik iets zou kunnen meegeven voor jou met deze brief zou het dit zijn: 
wees milder - voor jezelf en voor anderen- en heb wat meer vertrouwen en doe wat vaker gek. ...
uiteindelijk komt het wel goed met jou


ik liep al enkele dagen te twijfelen of ik dit al dan niet zou schrijven. angst weet u, om wat mensen zouden kunnen denken.....
maar foert! de duiveltjes in mijn hoofd heb ik het zwijgen opgelegd, ik ga de uitdaging aan, bang of niet!  
misschien ben ik dan toch dapperder dan ik dacht? 

xxx

vrijdag 30 januari 2015

diy: maak van een vogelkooi een originele lamp






zoals de meesten van jullie misschien al weten, hou ik van kringwinkels. 
ik ga er graag rondsnuisteren, op zoek naar "schatten"
soms vind ik een mooi boek, een leuk stofje of een puzzel ofzo.
of ideetjes opdoen is daar ook altijd leuk.

die keer (ondertussen enkele maanden geleden)
 vond ik een vogelkooi. voor nog geen 2 euro als ik me goed herinner.
ik kreeg daar ineens het "lumineuze" idee om hier een lamp voor mijn bureau mee te maken.

de vogelkooi werd ontdaan van de plastieken bak onderaan.
het "handvat" werd er af gehaald en manlief boorde door het bovenste afdekplaatje een gaatje om de draad door te steken. 

het geheel werd eens goed afgewassen en kreeg met een spuitbus een laagje nieuwe verf. 





voor de draad koos ik een fushia strijkijzerdraad met lichtroze fitting.
 (gekocht bij Moose in the city) 
hier komt ge er niet met 2 euro vanaf, maar het geeft wel de finishing touch.

de lamp is een er eentje met een decoratieve gloeidraad, wat een mooi effect geeft 



om de draad mooi tot zijn recht te laten komen, lieten we die wat doorhangen en hingen de lamp met een lus wat verderop, oogvijsje in het plafond draaien en opgelost. 


de originele stokjes plaatste ik terug in de lamp en versierde ik met bloemetjes, vogeltjes en vlindertjes. 








lekker kitscherig, maar ik ben verzot op mijn lamp! 

donderdag 22 januari 2015

mijn nieuwe favoriete patroon: de julia


De laatste tijd had ik een klein vestimentair probleem: 
een gebrek aan leuke bovenkleding. ik droeg bijna continu de weinige exemplaren die ik nog wel leuk vond in mijn kleerkast want op de ene of de andere manier had ik het gehad met de jeans of broek met het uitgemolken en eeuwige "gekleurd giletke en witte of zwarte t-shirt eronder" (want ja, ook een gebrek aan leuke t-shirts) 

(en terwijl ik dit typ, besef ik eens te meer dat dit een luxeprobleem is, maar ne mens moet zich toch goed in zijn vel voelen ook he) 

van bij het begin ben ik al fan van deze straffe madam
toen zij met de julia versie voor kinderen kwam, was ik al fan. 
(het patroon ligt dan al ook een hele tijd in mijn kast, al heb ik die versie nog niet gemaakt, maar dat gaat niet lang meer duren) 

ik hoopte dat er snel een versie voor grote meisjes zou volgen, wat gelukkig het geval was. 
het julia patroon werd al veelvuldig bejubbeld en met gegronde reden kan ik u zeggen. 

veel opties zodat je naar eigen smaak en kunnen kan aanpassen, snel in elkaar te steken,  een zaligheid om te dragen.
daar waar ik nog vreesde dat de panden en de mouwen net dat ietsje te kort zouden zijn (en ik dus wat extra centimeters zou moeten bijvoegen) bleek die vrees ongegrond. het lijkt wel op mijn lijf geschreven, iets wat met de meeste patronen nooit het geval is. 
ik ruik bandwerk zeg ik u. 

voorlopig maakte ik twee exemplaren, al liggen er nog minstens 2 stofjes klaar om te verknippen. 



voor deze versie koos ik voor een het eenvoudigste model, (kwestie van de stof alle eer aan te doen)  met brede halsuitsnijding en openvallende kraag. 
het stofje is van Art Gallery en kocht ik bij liesellove, tijdens een workshop van Compagnie M.
(ik maakte toen een Charles, die moet ik nog steeds omzomen)



het stofje van de kraag en boorden is een rest van deze feestjurk
ik had te weinig stof over om de draadrichting te respecteren, dus heb ik gepuzzeld tot het uitkwam.
gelukkig heeft het geen gevolgen voor de kraag, je ziet en merkt het helemaal niet. 

er ontbrak nog iets vond ik, dus om het geheel af te maken, overtrok ik nog een knoop met dezelfde stof en bevestigde die op de opening aan de kraag. 



ik was eerlijk gezegd een beetje bang van een "pyjama" gehalte bij dit stofje in combinatie met dit model, maar die vrees bleek ongegrond bij navraag bij hier in huis. 
het draagcomfort van een pyjama heeft ie dan weer wel, wat een zaligheid om rond je lijf te hebben! 






mijn moeder had onderweg naar haar werk deze winkel ontdekt en was zo lief me mee te nemen.
zorg dat je vooral veel tijd hebt als je naar daar gaat. ik denk dat ik er anderhalf uur heb rondgelopen....
gelukkig had ons mama veel geduld.

ik vond er  dit zwart stofje met gouden stipjes (onder andere, want eerlijkheid gebied me te zeggen dat ik terugkwam met een volle zak)

bij deze versie koos ik ervoor om de mouwen apart te knippen omwille van de beperkte verticale rek die er in de stof zit. 
bij de instructies zitten aanwijzingen hoe je het patroon kan aanpassen indien dit het geval is bij je stof.
en het werkt wonderwel, geen spannende mouwen hier. 



ik wou er eigenlijk nog schouderflapjes bij zetten, maar zag te laat dat je dat eerst moet doen, vooraleer je de mouwen eraan zet. 
achteraf gezien misschien maar goed ook, ik denk dat het misschien wat te veel zou zijn geweest. 
in dit geval is het een kwestie van eenvoud siert denk ik...





bij deze versie koos ik voor de diepe halsuitsnijding, dat is net iets "flatterender"  in mijn geval. 
dit stofje is ook een zaligheid om rond je lijf te hebben, lekker zacht en soepel en vooal: het kreukt niet! 

op naar de volgende julia! 

woensdag 21 januari 2015

38 doodgewone dingen

toeval of niet, misschien is het iets energetisch of niet, maar gisteren was ik tijdens het "was opplooien" in mijn hoofd een lijstje aan het maken van dingen waar ik gelukkig van wordt.
zomaar voor mezelf en met het idee om er misschien een blogpost rond te doen. 

ik was het eigenlijk al een beetje vergeten, tot ik deze morgen deze post zag bij haar...en het ineens weer door mijn hoofd flitste. 

zij is er mee begonnen. en ik doe graag mee. 

dus hier is mijn lijstje, kris kras door elkaar

  1.   uit uw bed komen en in de spiegel kijken en denken," tvalt mee vandaag!"
  2. lepeltje liggen in bed en dan tegelijkertijd van houding willen veranderen 
  3. een kom vol fruit met yoghurt voor ontbijt
  4. een tasje thee maken voor mezelf tijdens de dag, en gewoon even zitten en naar buiten kijken
  5. chocolade
  6. een goede foto nemen
  7. huiswerk maken met mijn oudste
  8. nekscheetjes geven bij de meisjes en hun gegichel horen
  9. een warme douche, in stilte en zonder dat er eentje "mamaaaaaaaa" roept of de deur van de badkamer open laat staan
  10. na het afzetten aan school naar huis fietsen met een veeeeeeel lichtere bakfiets en de zonsopgang zien
  11. het perfecte stofje, met het perfecte patroontje combineren en daar dan ook nog eens geweldig goed mee staan
  12. een complimentje krijgen over dat stuk uit nummer 11
  13. een lieve reactie op een blogpost
  14. in de zetel tegen mijn ventje kruipen en samen wat tv kijken
  15. het moment dat we de deur achter ons toetrekken om samen op date te gaan
  16. het moment dat we de kindjes terug ophalen na die date
  17. verse bloemen
  18. een mooie quote lezen
  19. iemand kunnen helpen
  20. iets doen, waar je eigenlijk heel bang voor was, en het dan toch doen
  21. een telefoontje van een vriendin
  22. die aha-erlebnis wanneer je eindelijk iets ingewikkelds snapt
  23. jezelf kunnen zijn
  24. een propere, witte vloer
  25. in je blootje onder flanellen lakens kruipen
  26. uit de losse pols wat ingrediƫnten bij elkaar gooien en dat dan echt megalekker blijkt te zijn
  27. een goed gesprek met iemand op een feestje waar je eigenlijk niemand kende
  28. thuis komen in den donker en naar boven kijken en superveel sterren zien
  29. verse eitjes rapen bij onze kipjes
  30. voelen dat mijn lichaam helemaal soepel wordt tijdens de yoga, terwijl ik 's ochtends pijnlijke gewrichten had
  31. voor het slapengaan nog even een kusje gaan geven bij de meisjes en hun slapende gezichtjes zien
  32. een verse boterham met choco
  33. in een doos pralientjes nog 1 witte vinden
  34. altijd groen hebben bij de verkeerslichten
  35. geplante zaadjes en bloemetjes zien ontkiemen
  36. midden in de nacht wakker worden, denkend dat het tijd is om op te staan, en dan beseffen dat je nog mag slapen.
  37. in een mooi notitieboekje schrijven, liefst met een kop thee erbij. 
  38. een fantastisch nummer horen op de radio, luidkeels meezingen en denken dat het nog juist gezongen is ook

en jullie, waar worden jullie gelukkig van? 

dinsdag 13 januari 2015

resultaat van het fotografieproject

deze zomer poste ik deze foto's al, 
een voorsmaakje van een project van een fotograaf waaraan ik en de meisjes mee mochten werken. 

ik naaide op zijn vraag en aanwijzingen twee jurkjes, 
Patat en Kroket speelden voor model. 

this summer, I already showed you these pictures,
a  small preview of a photographyproject we had the chance to work on.

on the photographers demand I sewed two dresses, according to what he had in mind for the picture. 
Patat and Kroket did the modelling.




nu is de definitieve foto eindelijk klaar en mag ik hem ook delen met jullie....

now the last editing has been done, I can show you the final picture...

hou je vast, het is niet voor gevoelige zieltjes, het is een beetje "creepy" 
maar laat ons zeker nadenken over de wereld waarin we onze kinderen willen laten opgroeien...

I warn you, it is not for the sensitive, it's a bit eery, creepy maybe,
but it definitely makes us think about which world we want our children to grow up in...


ik hoop dat het nooit zo ver komt, en dat mijn achter achter achter achterkleinkinderen
onbezorgd kunnen blijven genieten van deze prachtige planeet. 

I really hope it never comes to this, and that my great great great grandchildren can enjoy our beautiful planet without worrying

Bjorn, bedankt voor deze kans, wij hebben er van genoten om hieraan mogen mee te werken! 

Bjorn, thank you for this opportunity, we enjoyed being a part of the process! 

zondag 11 januari 2015

mijn grote nieuws....

in mijn vorige blogpost kondigde ik het al aan,
in 2015 word ik terug zelfstandige.

geen kinesitherapiepraktijk meer zoals vroeger,
daar ben ik (denk ik) klaar mee. 
fysiek, familie-gewijs, en praktisch bleek het niet haalbaar. 
en eerlijk, ik mis het eigenlijk niet. 
al vervloek ik me soms die vijf jaren van bloed, zweet en veeeeel tranen voor "niks", maar dan bedenk ik me dat mijn opleiding mij wel mee gevormd heeft tot wie ik nu ben. 
soms mis ik het contact met de patiƫnten,
 maar de lange dagen, de gewrichtspijn, het papierwerk,...dat mis ik helemaal niet.


mijn loopbaanbegeleidster zei me enkele jaren geleden, dat "daar waar je gedachten telkens naar afdwalen, daar ligt je passie".

bij mij is dat naaien, creatief bezig zijn met stof en andere zaken. 
ik kreeg al herhaaldelijk de vraag of ik niet op bestelling wou naaien. 
ik zag eerst niet echt de mogelijkheden, en kwam telkens op de proppen met een heleboel redenen waarom dat geen goed idee zou zijn,
maar enkele vriendinnen en familieleden overtuigden mij dat ik hier een eigen zaak van zou kunnen maken. 

ik heb er een jaar over getwijfeld, gewikt en gewogen, maar nu is de kogel door de kerk. 


vanaf nu kan je je eigenste "patat en kroket" item gewoon bij mij bestellen.
helemaal op maat van je eigen wensen. 
we bespreken samen wat en hoe je het wilt hebben,
en daarna kan ik me helemaal uitleven in het uitwerken.

ik denk dat ik mijn droomjob gevonden heb!