vrijdag 27 maart 2015

nieuw jasje

geen genaaid jasje deze keer. wel een digitaal jasje. ik bracht de laatste week veel tijd achter mijn computerscherm door om deze blog in een nieuw, fris jasje te steken, want de blog kon ook wel een lenteschoonmaak gebruiken! 

een nieuwe vrolijke banner, met dank aan een lieve vriendin van mij! die banner wordt trouwens ook het nieuwe label van patat en kroket. ik ben nog volop bezig met nieuwe labeltjes te bestellen. 

een nieuwe lay-out, die er met veel gevloek en gedoe is gekomen, maar dankzij enkele tutorials op pinterest is het me toch gelukt. 

de computerleek die ik ben heeft daar niet zo veel kaas van gegeten. maar bon, het geheel is rustiger en overzichtelijker en er staan nu buttons in de rechterzijbalk, dus vanaf nu kan je me ook op instagram, bloglovin, pinterest en facebook gemakkelijk terugvinden, of als je zou willen, mij een mail sturen. 
kom gerust ook mijn FB pagina "liken" want vanaf nu zal ik via die weg ook af en toe iets weggeven! 


hopelijk vinden jullie het nog altijd aangenaam om hier mee te lezen! 

tot binnenkort, en wie weet misschien tot morgen op de blogmeet? 



zaterdag 21 maart 2015

plant workshops

ik begin met Patat en Kroket aan een nieuw hoofdstuk.
een dat ik graag wil delen met jullie. 
ik vertelde jullie eerder al dat ik sinds kort ook naai op bestelling. 
binnenkort komen daar ook workshops bij. 


bij het uitzoeken van de onderwerpen viel me op dat er nog veel vraag is naar workshops voor beginners. laten we daar dan ook mee beginnen, dacht ik zo.

ik herinner me nog hoe ik zelf begon een aantal jaren geleden, hoe ik heel veel goesting en wilde plannen had toen ik eenmaal mijn eigen naaimachine had, maar hoe moeilijk die eerste start was. 
ondertussen heb ik veel gedaan en geleerd en werden de naaikriebels alleen maar heviger.
 en dat wil ik graag doorgeven: 
die goesting en vooral de kennis om zelf iets te creĆ«ren uit stof, helemaal naar je eigen zin. 

dus, heb je zin om te leren naaien maar durf je er op je eentje niet goed aan te beginnen? of heb je al wat zelf geƫxperimenteerd maar zou je je zekerder voelen met persoonlijke begeleiding? of heb je gewoon zin om in groep te naaien, zodat je ondertussen lekker kan kletsen en bijleren?


in de workshop voor beginners gaan we samen aan de slag, in kleine groepjes, in de woonkamer van Patat en Kroket. iets lekkers om te drinken en knabbelen erbij en we zijn vertrokken.

we beginnen met eenvoudige projectjes zodat je je naaimachine en de eerste technieken leert kennen, de tweede dag starten we met een eenvoudig toiletzakje ( zo leer je paspel- en rits technieken) en als afsluiter maak je een zelfgekozen item (in overleg te bepalen) 


omdat ik besef dat niet iedereen overdag kan of juist 's avonds niet weg kan, ben ik van plan om dezelfde reeks op twee momenten te geven.

daarom kies ik dus voor een  "ochtendvoorstelling" en een "avondvoorstelling". 


praktisch: 


dinsdag 21 april, 5 mei en 12 mei, telkens van 10u tot 13u.


donderdag 23 april, 7 mei en 14 mei telkens van 19u tot 22u.

adres: Tinstraat 62A, 2580 putte.

minimum 3, maximum 6 deelnemers.

prijs voor de drie dagen: 79 euro, inclusief drankje en versnapering. je brengt je eigen stof en fournituren mee en (indien je hierover beschikt) je eigen naaimachine.
indien je nog geen naaimachine hebt of geen kan lenen, kan je er een huren voor 10 euro per keer. 
overlock en strijkijzer zijn ter plaatse beschikbaar. 


inschrijven kan door een mailtje te sturen naar heidivanderhaegen@live.be. ik bezorg je dan mijn gegevens om de betaling uit te voeren.  je inschrijving is definitief van zodra ik je storting ontvangen heb. 

ik mail je de lijst met benodigdheden door van zodra je  definitief ingeschreven bent.


ik kijk er alvast naar uit! 

tot binnenkort








maandag 9 maart 2015

over zalige zondagen en fijne madammen

je zag het hier de laatste weken al, er werd nauwelijks geblogd over de gewoonlijke zaken, maar wel over de uitdagingen van de #boostyourpositivity challenge van activia.
gisteren was het het slotevent, een blogbrunch in gent, samen met ongeveer 70 andere blogmadammen.




ik moet eerlijk gezegd toegeven dat ik me vrij impulsief had ingeschreven. zowel voor de challenge, (dat bloggen en instagrammen viel heel goed mee) als voor de blogbrunch. om mij daags nadien te realiseren dat ik daar eigenlijk niemand zou kennen.
en toen dacht ik: foert! Do one thing every day that scares you!  en de idee om zomaar op onbekenden af te stappen beangstigde mij nu eerlijk gezegd wel.
het merendeel van de mensen die daar naartoe komen, kennen daar ook niemand en zijn waarschijnlijk ook wat nerveus en eigenlijk is een vreemde gewoon een vriend die je nog niet ontmoet hebt.

ik mocht gelukkig meerijden met  hanne, zo was de rit wat minder eenzaam en stil en kenden we tenminste al iemand bij het binnenkomen.

eigenlijk bleek mijn angst op voorhand ongegrond, het was een superfijne dag, met heel fijne dames, lekker eten en drinken, een zalig zonnetje, leuke babbels,...wat kan een mens zich nog meer wensen op een zonnige zondag?

behalve misschien binnenkort een opvolger voor dit leuke project?




































 




bedankt activia, bedankt Lies en Kelly! 
     

donderdag 26 februari 2015

ontspannen #boostyourpositivity

de laatste week van de #boostyourpositivity is al begonnen. eigenlijk loop ik nog altijd te denken over de onderwerpen van de vorige twee weken, maar heb ik nog geen letter op mijn scherm gekregen. 
misschien komen die er deze week nog aan, misschien ook niet. 
dat is iets wat ik geleerd heb  tijdens mijn loopbaanbegeleiding enkele jaren geleden: het verschil tussen "ik moet" of "ik wil". 

want daar zit het m vaak, "moeten" we al die dingen doen op onze "to-do" lijstjes? of willen we het? en hoe banaal dat kleine verschil ook  mag klinken, voor mij maakt het een wereld van verschil in de manier waarmee ik met bepaalde zaken omga.  zo ligt er opeens veel minder druk op mij, kies ik bewuster in welke dingen ik tijd en energie wil steken. en dan gaan die dingen vaak vlotter, meer met de glimlach en op een iets ontspannender manier. meestal toch. 

zo wil ik graag elke dag vers koken. meestal toch. de dagen dat ik daar geen zin in heb, zijn zeer sterk in de minderheid. 
maar zo heb ik geen zin om elke dag te staan poetsen tot alles blinkt. begrijp me niet verkeerd, ik hou van een proper huis, maar ik wil niet elke dag alleen maar de was en de plas doen, ook al ben ik thuis om voor de kinderen te zorgen. ik wil graag nog iets te vertellen hebben als mijn man thuis komt. 



nu ik zo aan het schrijven ben, kom ik toch uit op de "lifehacks" waar het vorige week over ging. de  truukjes om alles vlot te laten verlopen en alles gedaan te krijgen. 
routine  en voorspelbaarheid bestaan ten huize patat en kroket niet. dat is hier onmogelijk. de enige routine die we hebben is het dagritme van opstaan, klaarmaken, eten en school en dan de avondroutine. maar daar stopt het ook. met een man die nooit twee dezelfde dagen heeft, waarvan ik op met enig geluk enkele dagen op voorhand weet  in welk deel van de wereld hij zich zal bevinden en voor hoe lang, is dat onmogelijk. flexibiliteit is dus ons kernwoord. 


ik ben dus ook flexibel in mijn to-do lijst. ik heb geen vaste dagen of schema's. het is hier voornamelijk van go-with-the flow en we zien wel wat de dag brengt. want ik heb echt geen zin, om vast te liggen houden aan een huishoudschema, als dat dan net die ene dag is dat mijn man eens thuis is.  dan werk ik liever wat meer door als hij er niet is, en dan gaan we eens samen op stap als hij wel thuis is. 

de dingen die wel werken voor mij, wil ik jullie wel graag vertellen: 

- strijken combineer ik met tv kijken. het ideale moment om een opgenomen film of serie te kijken. 


- voor de badkamer en toiletten heb ik natte doekjes liggen en een swiffersysteem, zo kan ik snel tussendoor die dingen proper houden. 

- sporten is een moeilijke, 's avonds op een vaste dag gaan sporten is geen optie, dus probeer ik overdag te gaan, al lukt daar ook een vaste dag niet. te vaak heb ik nog iets anders te doen en stel ik dus uit tot morgen. 
gelukkig heeft de fitness waar we lid zijn, op zaterdag voormiddag een opvangmogelijkheid, al lukt het me ook niet om dat als constante in te bouwen. 

- wat wel werkt voor ons is een weekmenu. geleerd van madame zsazsa. een openbaring!(vroeger liep ik 5 minuten voor het tijd was om aan het eten te beginnen nog snel naar de winkel en keek ik waar ik zin in had) 
 al komt het bij ons meestal neer op het volgende. ik schrijf een gerecht of 5 op, ik hou me gewoonlijk niet aan de dagen waarop ik dat dacht klaar te maken en heb meestal te veel gekookt, waardoor we met boodschappen van 5 dagen, 7 dagen of meer kunnen eten. 

- die boodschappen, die probeer ik te beperken, al spendeer ik er best veel tijd aan. omdat wij hier glutenvrij en  koemelkvrij eten, kan ik niet al mijn boodschappen in 1 winkel doen. dus haal ik om de zoveel tijd een voorraad bloem en pasta's en andere glutenvrije producten in de biowinkel ( die jammer genoeg wat verder rijden is en duurder)  en haal ik elke week 1 of 2 keer fruit en groenten bij de plaatselijke groentenwinkel. de rest van de boodschappen haal ik dan nog bij de ketens in de buurt. 

- dat koken, dat hou ik simpel. vers, gezond, maar niet te tijdrovend als het kan. 

- ontschminken en epileren doe ik terwijl de kinderen in bad zitten. te weinig tijd om dat in de ochtendspits te doen en als ik wacht tot net voor het slapengaan ben ik te moe en durf ik het over te slaan.

- de kinderen, die probeer ik zo zelfstandig mogelijk te maken, in functie van wat past bij hun leeftijd natuurlijk. ik ga ze ook niet aan hun lot overlaten he. 



- ik heb een schat van een man. hij is dan vaak niet thuis, als hij er is, helpt hij waar hij kan. stofzuigen, dweilen, afwassen, de kinderen entertainen en in bed stoppen, hij doet het allemaal.  nu zou ik hem alleen nog moeten leren koken en strijken. 


- af en toe plan ik iets voor mezelf. zo had ik vorige vrijdag afgesproken met vriendinnen om iets te gaan eten en naar de film te gaan. wel, die afspraak heeft me door de hele krokusvakantie heen geholpen. de wetenschap dat ik binnen enkele dagen een beetje me-time zou hebben, maakte dat ik veel rustiger kon blijven als ze elkaar weer maar eens in de haren zaten . ik heb meteen voorgesteld om dat op het einde van elke vakantie in te plannen. 

-  woensdagavond is tijd voor mezelf. vroeger was het naailes, nu is het patroontekenen les. die babysits leg ik dan ook al weken op voorhand vast als er een vermoeden is dat manlief niet thuis zal zijn. vroeger vergat ik dat dan, en dan moest ik nog op de laatste moment op zoek naar een babysit, wat niet altijd lukte. maar dat heb ik ondertussen gelukkig aangepast. 


en met dat ontspannen kom ik ineens bij het onderwerp van deze week.  Oon vroeg het zo: 

Is dat bij jullie ook zo? Wat is de magische truc? Waar kunnen jullie echt van ontspannen? Lukt dat met kinderen in huis? Gunnen we onszelf te weinig tijd, omdat er altijd wel iemand anders is om voor te zorgen? En wat dan met onszelf? Wat is jullie ultieme ontspanning? Daar ga ik deze week even over nadenken.


 ontspannen, ik blijf dat soms  meestal een moeilijke vinden. al heb ik het echt wel nodig, anders ben ik net een tikkende tijdbom. ik heb de laatste jaren met scha en schande moeten ontdekken waar mijn grenzen liggen. 
meestal ga ik er nog over, maar ik leer elke keer wat beter de signalen van mijn lichaam te herkennen en ernaar te handelen. maar mijn hoofd afzetten lukt me nog maar zelden sinds de kinderen er zijn. jammer genoeg. op de meest onmogelijke momenten schieten er nog to-do zaken en (on) afgewerkte lijstjes door mijn hoofd. 
en als ik er zelf niet mee bezig, is er altijd nog wel een Patat of Kroket die iets nieuws weet te verzinnen. 


mijn ultieme ontspanning? tja....
- enkele uurtjes achter mijn naaimachine werken therapeutisch meestal.
- een avondje op de zetel, liefst terwijl ik op de schoot van mijn ventje lig terwijl hij op mijn rugske krabt. 
-eens weggaan met vriendinnen en kunnen "tetteren" tegen de sterren op. 
-in bed kruipen met een goed boek, 
-een terrasje (liefst met een zoet wit wijntje of een cocktail) 
-5 minuten kunnen zitten met een tas thee of koffie (liefst met wat chocolade erbij) 
-voor de openhaard zitten, 
-de konijntjes aaien en eitjes rapen bij de kippen
-naar huis fietsen na het afzetten aan school en naar de zonsopgang en dieren kijken
-yoga ( al blijven daar mijn hersenen nog te vaak overuren maken)
-gaan ijsschaatsen ofzo, iets waar ik zo bang ben dat ik nergens anders aan kan denken. 
-naar de zee kijken
-een supervoorspelbare dertien-in-een-dozijn romantische film kijken
-een spontane knuffel
-quality-time met mijn ventje
-pinterest of instagram of bloglovin checken
-kleuren in mijn kleurboek voor volwassenen
-slapen, en zelfs dan blijft mijn brein overuren kloppen....





en nu ga ik slapen, hopelijk met een leeg hoofd

trouwens, wie van jullie komt er ook naar het slot-event op 8 maart? 





donderdag 5 februari 2015

brief aan mijn 16 jarige zelf #boostyourpositivity

deze week begon de #boostyourpossitivity challenge van activia.

het onderwerp van deze week is Inner Self. bij haar kan je er meer over lezen. en meedoen als je daar zin in hebt. 
 de spiegelselfie staat al op instagram, de foto van een 16 jarige heidi hebben jullie nog tegoed. toen waren digitale foto's nog onbekend, dus moet ik in de verhuisdozen gaan zoeken achter een waarschijnlijk zeer beschamend exemplaar. 

bij deze volgt mijn brief......




lieve 16-jarige Heidi, 

eigenlijk heb ik geen zin om deze brief te schrijven. 16 was niet meteen mijn favoriete leeftijd. al had ik er jaren naar uitgekeken 16 te worden.
 aftellen tot ik eindelijk zou mogen uitgaan, make-up, vriendjes,....als beginnend tiener leek het me een spannende tijd. 
waar ik geen rekening mee had (kunnen) houden, was de onzekerheid, de angst, het gebrek aan zelfvertrouwen die horen bij 16 zijn. 
bang zijn voor elke hap die je in je mond steekt.
bang voor elk woord dat je zegt, om wat mensen zouden kunnen denken van jou.
angst om alleen te zijn. 
angst om nooit goed genoeg te zijn. 
niet mooi genoeg, niet slim genoeg, niet grappig genoeg, niet slank genoeg.

en toch waren er ook fijne momenten. 
kletsen met vriendinnen, ballet, goeie punten halen (tegen je eigen verwachtingen in, al had je omgeving niets anders verwacht), gaan dansen op de lokale fuiven, een fijn vriendje waar je stapelverliefd op was....


maar met al die fijne momenten kwam ook de angst. 

het zal nog lang duren voor je daar door bent, dat kan ik je nu al vertellen. 
op dit punt ben ik, gelukkig maar, al wat verder dan jij nu bent. 

ik heb geleerd dat er mensen zijn die van me houden. 
dat niet iedereen zomaar weggaat. 
ik heb geleerd dat ik best wel wat kan. 
en ook wat ik niet kan. 
ik heb ontdekt dat ik meestal mijn eigen ergste vijand ben. 
ik heb ontdekt waar mijn interesses liggen, en durf daar ook voor te gaan. 
ik heb geleerd dat de manier hoe ik eruit zie, niet uitmaakt voor de mensen die mij graag zien. 
ik heb geleerd dat de manier waarop ik naar mezelf kijk, wel uitmaakt voor de mensen die mij graag zien. 


ik ontdek mezelf, elke dag opnieuw. elke dag een stapje dichter bij mezelf. 
jij zal dat alles ook nog ontdekken. op jouw eigen manier, op je eigen tempo. 
als ik iets zou kunnen meegeven voor jou met deze brief zou het dit zijn: 
wees milder - voor jezelf en voor anderen- en heb wat meer vertrouwen en doe wat vaker gek. ...
uiteindelijk komt het wel goed met jou


ik liep al enkele dagen te twijfelen of ik dit al dan niet zou schrijven. angst weet u, om wat mensen zouden kunnen denken.....
maar foert! de duiveltjes in mijn hoofd heb ik het zwijgen opgelegd, ik ga de uitdaging aan, bang of niet!  
misschien ben ik dan toch dapperder dan ik dacht? 

xxx

vrijdag 30 januari 2015

diy: maak van een vogelkooi een originele lamp






zoals de meesten van jullie misschien al weten, hou ik van kringwinkels. 
ik ga er graag rondsnuisteren, op zoek naar "schatten"
soms vind ik een mooi boek, een leuk stofje of een puzzel ofzo.
of ideetjes opdoen is daar ook altijd leuk.

die keer (ondertussen enkele maanden geleden)
 vond ik een vogelkooi. voor nog geen 2 euro als ik me goed herinner.
ik kreeg daar ineens het "lumineuze" idee om hier een lamp voor mijn bureau mee te maken.

de vogelkooi werd ontdaan van de plastieken bak onderaan.
het "handvat" werd er af gehaald en manlief boorde door het bovenste afdekplaatje een gaatje om de draad door te steken. 

het geheel werd eens goed afgewassen en kreeg met een spuitbus een laagje nieuwe verf. 





voor de draad koos ik een fushia strijkijzerdraad met lichtroze fitting.
 (gekocht bij Moose in the city) 
hier komt ge er niet met 2 euro vanaf, maar het geeft wel de finishing touch.

de lamp is een er eentje met een decoratieve gloeidraad, wat een mooi effect geeft 



om de draad mooi tot zijn recht te laten komen, lieten we die wat doorhangen en hingen de lamp met een lus wat verderop, oogvijsje in het plafond draaien en opgelost. 


de originele stokjes plaatste ik terug in de lamp en versierde ik met bloemetjes, vogeltjes en vlindertjes. 








lekker kitscherig, maar ik ben verzot op mijn lamp! 

donderdag 22 januari 2015

mijn nieuwe favoriete patroon: de julia


De laatste tijd had ik een klein vestimentair probleem: 
een gebrek aan leuke bovenkleding. ik droeg bijna continu de weinige exemplaren die ik nog wel leuk vond in mijn kleerkast want op de ene of de andere manier had ik het gehad met de jeans of broek met het uitgemolken en eeuwige "gekleurd giletke en witte of zwarte t-shirt eronder" (want ja, ook een gebrek aan leuke t-shirts) 

(en terwijl ik dit typ, besef ik eens te meer dat dit een luxeprobleem is, maar ne mens moet zich toch goed in zijn vel voelen ook he) 

van bij het begin ben ik al fan van deze straffe madam
toen zij met de julia versie voor kinderen kwam, was ik al fan. 
(het patroon ligt dan al ook een hele tijd in mijn kast, al heb ik die versie nog niet gemaakt, maar dat gaat niet lang meer duren) 

ik hoopte dat er snel een versie voor grote meisjes zou volgen, wat gelukkig het geval was. 
het julia patroon werd al veelvuldig bejubbeld en met gegronde reden kan ik u zeggen. 

veel opties zodat je naar eigen smaak en kunnen kan aanpassen, snel in elkaar te steken,  een zaligheid om te dragen.
daar waar ik nog vreesde dat de panden en de mouwen net dat ietsje te kort zouden zijn (en ik dus wat extra centimeters zou moeten bijvoegen) bleek die vrees ongegrond. het lijkt wel op mijn lijf geschreven, iets wat met de meeste patronen nooit het geval is. 
ik ruik bandwerk zeg ik u. 

voorlopig maakte ik twee exemplaren, al liggen er nog minstens 2 stofjes klaar om te verknippen. 



voor deze versie koos ik voor een het eenvoudigste model, (kwestie van de stof alle eer aan te doen)  met brede halsuitsnijding en openvallende kraag. 
het stofje is van Art Gallery en kocht ik bij liesellove, tijdens een workshop van Compagnie M.
(ik maakte toen een Charles, die moet ik nog steeds omzomen)



het stofje van de kraag en boorden is een rest van deze feestjurk
ik had te weinig stof over om de draadrichting te respecteren, dus heb ik gepuzzeld tot het uitkwam.
gelukkig heeft het geen gevolgen voor de kraag, je ziet en merkt het helemaal niet. 

er ontbrak nog iets vond ik, dus om het geheel af te maken, overtrok ik nog een knoop met dezelfde stof en bevestigde die op de opening aan de kraag. 



ik was eerlijk gezegd een beetje bang van een "pyjama" gehalte bij dit stofje in combinatie met dit model, maar die vrees bleek ongegrond bij navraag bij hier in huis. 
het draagcomfort van een pyjama heeft ie dan weer wel, wat een zaligheid om rond je lijf te hebben! 






mijn moeder had onderweg naar haar werk deze winkel ontdekt en was zo lief me mee te nemen.
zorg dat je vooral veel tijd hebt als je naar daar gaat. ik denk dat ik er anderhalf uur heb rondgelopen....
gelukkig had ons mama veel geduld.

ik vond er  dit zwart stofje met gouden stipjes (onder andere, want eerlijkheid gebied me te zeggen dat ik terugkwam met een volle zak)

bij deze versie koos ik ervoor om de mouwen apart te knippen omwille van de beperkte verticale rek die er in de stof zit. 
bij de instructies zitten aanwijzingen hoe je het patroon kan aanpassen indien dit het geval is bij je stof.
en het werkt wonderwel, geen spannende mouwen hier. 



ik wou er eigenlijk nog schouderflapjes bij zetten, maar zag te laat dat je dat eerst moet doen, vooraleer je de mouwen eraan zet. 
achteraf gezien misschien maar goed ook, ik denk dat het misschien wat te veel zou zijn geweest. 
in dit geval is het een kwestie van eenvoud siert denk ik...





bij deze versie koos ik voor de diepe halsuitsnijding, dat is net iets "flatterender"  in mijn geval. 
dit stofje is ook een zaligheid om rond je lijf te hebben, lekker zacht en soepel en vooal: het kreukt niet! 

op naar de volgende julia!