hare prinseslijke hoogheid : Prinses Kroket

ze heeft het van geen vreemden....

als klein meisje was ik razend kwaad op mijn ouders 

omdat ik nooit een échte prinses zou worden.

en dat was HUN SCHULD! (zoals ik toen luidkeels kon roepen)
 waarna ik met de deur sloeg en naar mijn kamer trok om te bokken.

er werd mij immers meermaals verteld dat ik nooit een echte prinses zou zijn,

 kwestie van op de verkeerde plek geboren te zijn.

(als tiener probeerde ik dan ook mijn kansen in te schatten om ooit Prins William aan de haak te slaan. 
we weten allemaal hoe dat is afgelopen)

dat over de échte prinses heeft zij ons gelukkig nog niet verweten.

in haar wereld wordt zij namelijk prinses als ze een lang kleed aantrekt.
liefst een roze.

zo eenvoudig is dat als je bijna 4 bent.

gelukkig maar.
en ik heb geen enkele intentie om haar illusie te doorbreken.
jeugdtrauma of zoiets ...

voor carnaval was het dus zelfs geen vraag.

dat had ik moeten weten toen ik de overbodige vraag stelde:

"in wat willen jullie je verkleden voor carnaval?"

het antwoord was te verwachten

tot op het laatste moment dacht ik haar uit pure gemakzucht

 een gewoon kant een klaar kleedje 

uit de verkleedkist te halen. 

maar dat ziet er eigenlijk niet meer uit na al die verkleedpartijen.

en dus haalde mijn naaitrots het van de gemakzucht.

ik hergebruikte het patroon van dit zomerjurkje.

voor het bovenlijf gebruikte ik nicky velours
ipv katoen (dat rekt wat mee)

verbreedde het 4 cm, knipte het door
en stak er lusjes tussen om te kunnen "rijgen".

ik moest het lintje wel vastzetten met kleine steekjes
zodat het met de "mooie" kant naar voren bleef zitten.

                                                           
                                                          ik liet de voering achterwege.

(zo gemakzuchtig was ik dan weer wel)

gebruikte kamsnaps ipv deftige knopen.

en maakte een cirkelrok uit tule.

met daarboven een fronsrok uit roze satijnen voeringstof,

 een restant van dit project.

voor de randen werkte ik af met de overlock 

en stikte de halsboord en mouwrandjes gewoon even om.

de rok werd afgewerkt met een rolzoom en "belle"gewijs

 omhoog gefronst en 2 bloemetjes op bevestigd.

en zo ging het hier vanavond:

"mama, ik wil dat nu aandoen!"

"jaja, je mag het meteen eens passen en je mag dat morgen heel de dag aandoen".

"en ik wil dat ook aandoen om naar "technipolis" te gaan"

"dat mag ook schatje"

5 seconden later...

"ik wil dat alle dagen aandoen!"

stof; nicky velours; maison d'oree

satijnen voerinstof: stoffen van leuven

tule: miss daisy

patroon: anna van coup coup.

little miss belly dancer

morgen is Pia jarig.

en Patat en Kroket zijn uitgenodigd op het heksenfeest.

nu houdt dat kleine heksje heel erg van verkleden.

ik denk niet dat er iets is dat zij liever doet.

elk vrij moment is ze wel "in personnage"

af aan het optreden voor haar huisgenoten

als zij later niet de musical of filmwereld ingaat, zou dat me ten sterkste verbazen.

een telefoontje naar de "opperheks" leerde me dat ze graag nog een buikdanseresoutfit wou. 

niet meteen iets dat in mijn kast klaar lag eigenlijk.

gelukkig was er vorige week het stoffenspektakel in antwerpen.

nog een telefoontje naar de opperheks later wist ik dat het meisjesachtige kleuren moesten worden.

liefst paars en roos ofzo.

tis maar een woord he.

ik zocht inspiratie en patroontjes online en via pinterest, maar vond eigenlijk niets, behalve kant en klare kostuums.

dus zocht ik het patroon voor een zeer losse broek, dat ik in de "zouave" broek uit de knippie 3 van  2013 vond.

ik verbreedde de broekspijpen met 10 cm en werkte de rand af met boordstof. 

ik werkte de broek af met zilveren pailettenstof om zo de ceintuurachtige sjaal van de echte na te bootsen.

op de tailleband aan de buik bevestigde ik nog een lintje met parels, dat ik enkel aan de uiteinden bevestigde aangezien dit niet meerekt met de boordstof.

voor het bloesje wou ik een topje, niet te bloot ( zoals bij de kostuums op internet. )

ik gebruikte het patroon uit de knippie 3 van 2010. 

werkte de mouwranden af met boordstof ipv met een boordje uit dezelfde stof als het topje.

zo'n carnavalsstoffen zijn niet meteen een plezier om mee te werken zie je.

aan de hals maakte ik een tunnel door om te zomen (ook ipv een boordje te gebruiken). 

vooraan plaatste ik (voor de allereerste keer) kamsnaps.

wat een plezier om te gebruiken, zelfs op de onplezierige stof.

de onderrand werkte ik af met een pareltjeslint.

"onze meneer die niets zegt" kwam goed van pas voor de oosterse sferen

een poging tot buikdansen

meisjesachtig genoeg denk ik zo, niet?

carnaval

echt zot van verkleden zijn mijn meisjes niet. ze zullen dat sporadisch wel een keer doen, en dan trekken ze letterlijk alles uit de verkleedbakken en mengen ze alles door elkaar. echt alles.

toen ik ze enkele weken geleden vroeg hoe ze zich wilden verkleden was het antwoord: als prinses.

ahja, want dat hebben ze liggen in de doos met verkleedspullen. ze hadden er nog niet aan gedacht dat mama misschien wel iets zou kunnen naaien.  want mama die is (was ) wel zot op verkleden. stiekem zou ik eigenlijk terug een kleuter willen zijn, om mij dan oneindig veel te verkleden. dus om het kind in mij haar zin te geven, besloot ik een outfit te maken en bedacht ik dat ze zich misschien wel zouden willen verkleden in Minnie Mousse.
daar zijn ze namelijk wel zot van. onderbroeken, pyamas, kousen,.... als er maar Minnie op staat.
dus stelde ik het voor, en het werd enthousiast onthaald.

ik ging wat inspiratie opdoen op Pinterest en besloot om een cirkelrokje te maken (a la zsa zsa) met heel veel tule onder, en de bekende oortjes met strik op een diadeem te naaien.

zijn ze niet om op te eten? het was trouwens een fantastisch zicht deze ochtend op school om al die verklede kleutertjes te zien!

van opeten gesproken. er werd nog een receptje uitgeprobeerd uit het nieuwe groentenkookboek: fritatta in de oven gebakken met winterse groenten. resultaat: kinderen die met een lang gezicht aan tafel komen en al bij voorbaat beginnen te jammeren dat ze het niet lusten. dat komt er van als ge pastinaak, rode biet en pompoen in een verdoken jasje op tafel zwiert. maar na het verplichte "1 hapje moet je proeven" was het al van "ik lust da wel". zelfs de papa, veruit de moeilijkste eter van ons allemaal vond het lekker! voor herhaling vatbaar dus! (en daarmee staat de teller op 4 nieuwe recepten)