carnaval

echt zot van verkleden zijn mijn meisjes niet. ze zullen dat sporadisch wel een keer doen, en dan trekken ze letterlijk alles uit de verkleedbakken en mengen ze alles door elkaar. echt alles.

toen ik ze enkele weken geleden vroeg hoe ze zich wilden verkleden was het antwoord: als prinses.

ahja, want dat hebben ze liggen in de doos met verkleedspullen. ze hadden er nog niet aan gedacht dat mama misschien wel iets zou kunnen naaien.  want mama die is (was ) wel zot op verkleden. stiekem zou ik eigenlijk terug een kleuter willen zijn, om mij dan oneindig veel te verkleden. dus om het kind in mij haar zin te geven, besloot ik een outfit te maken en bedacht ik dat ze zich misschien wel zouden willen verkleden in Minnie Mousse.
daar zijn ze namelijk wel zot van. onderbroeken, pyamas, kousen,.... als er maar Minnie op staat.
dus stelde ik het voor, en het werd enthousiast onthaald.

ik ging wat inspiratie opdoen op Pinterest en besloot om een cirkelrokje te maken (a la zsa zsa) met heel veel tule onder, en de bekende oortjes met strik op een diadeem te naaien.

zijn ze niet om op te eten? het was trouwens een fantastisch zicht deze ochtend op school om al die verklede kleutertjes te zien!

van opeten gesproken. er werd nog een receptje uitgeprobeerd uit het nieuwe groentenkookboek: fritatta in de oven gebakken met winterse groenten. resultaat: kinderen die met een lang gezicht aan tafel komen en al bij voorbaat beginnen te jammeren dat ze het niet lusten. dat komt er van als ge pastinaak, rode biet en pompoen in een verdoken jasje op tafel zwiert. maar na het verplichte "1 hapje moet je proeven" was het al van "ik lust da wel". zelfs de papa, veruit de moeilijkste eter van ons allemaal vond het lekker! voor herhaling vatbaar dus! (en daarmee staat de teller op 4 nieuwe recepten)

elke week 1 recept - recept 2

we zijn goed bezig met de receptjes voorlopig, en ik ben ook absoluut van plan om vol te houden.

toen ik dit filmpje van mijn man kreeg doorgestuurd met de vermelding "gruwelijk en prachtig tegelijkertijd" hield ik mijn hart vast. maar ik heb het uiteindelijk toch maar bekeken.
kmoet erbij zeggen, tis niet voor gevoelige zieltjes en dierenvrienden.


resultaat: een zoektocht naar een vegetarisch receptje, dat me niet te veel punten zou kosten en waar geen (naar mijn mening afschuwelijke) vleesvervangers inzitten.

het werd een groentenlasagna, uit het boek van ww over gezinnen.

wederom paste ik het aan naar een glutenvrij (spelt in ons geval) en lactosevrije variant.

de melk voor de bechamelsaus verving ik door soyamelk, ik voegde er enkel een blokje bouillon (groenten wel te verstaan)  aan toe om de zoete smaak van de melk te compenseren. voor de kaas gebruikte ik de lactosevrije kaas van valio.
voor de bloem  gebruitke ik maiszetmeel  (heb er eigenlijk geen idee van welke ik anders zou moeten gebruiken).


resultaat: een lekkere lasagna die zelfs mijn kleinste prinsesje wist te bekoren. het smaakt net wat anders dan een gewone lasagna, maar zeker niet slechter.

een foto bespaar ik jullie. het ding smaakt dan misschien wel lekker, maar op foto zag het er niet uit eens er in gesneden was :-)

groenten uit den hof :-)

jiepieeeeeeeee, het lukt om groentjes te kweken. zeer beperkt weliswaar, maar toch!   de eerste aardbeien en radijsjes zijn reeds geplukt en geoogst en verorberd.

nu waren de worteltjes aan de beurt....

en omdat zo puur natuur maar een beetje saai is, moest de kruidentuin er ook aan geloven. Salie voor de kip en citroenthym en peterselie voor de risotto. 

nu niet dat dit alles zo wereldschokkend nieuw is, maar eerder een goede reden om de nieuwe 50 mm lens van het ventje eens van naderbij te verkennen. ziehier het resultaat. 

 van  de afgewerkte schotel daarentegen heb ik geen foto's. te veel gehaast om op het feestje bij K en M te geraken.

maar daar zag ik nog wel dit supermooie idee:  een reuzeschotel vol verschillende theelichtjes.