menina voor maia

het gaat hier ten huize patat en kroket

nogal vaak over trouwen.

meestal zijn het de dochters die weer 

maar eens aan het vechten zijn

over wie er nu met papa mag trouwen.

want sinds ze doorhebben dat 

je maar met 1 iemand mag trouwen....

maar zo af en toe veranderen ze van gedacht.

gewoonlijk Kroket dan, Patat is heeeeeel trouw aan papa.

Kroket wil trouwen met Maia, 

tot voor kort het enige meisje in haar klasje. 

Patat dacht daar even een stokje voor te steken

door mee te delen dat meisjes 

niet mogen trouwen met meisjes.

of met een iets andere huidskleur...

dat misverstand heb ik maar snel uit de weg geruimd.

al groeien ze hier op in een zeer traditionele situatie met 

moeder aan de haard om het zo uit te drukken, 

ik wil wel dat ze een open geest houden.

kleur, religie, geslacht,...

het maakt me niet uit.

als ze elkaar maar graag zien.

en Kroket heeft Maia heel graag.

zo graag dat ze er al weken op voorhad op 

gebrand was dat er een feestje op handen was.

ik polste eens bij de mama naar de voorkeur

en kreeg te horen "meisjesachtig" en "knutselen"

mijn eerste gedacht was een meeneembaar 

tekenmap/kleurpotlodenrol als je begrijpt wat ik bedoel?

maar dat idee liet ik varen.

meisjes houden van tasjes he.

die van mij zijn er verzot op, 

ik voel een verslaving hangen.

dus maakte ik voor Maia een menina 

en kocht ik wat knutselspullen.

ik liet Kroket de stofjes kiezen,

 vloekte enkele keren op mijn machien dat 

het er overduidelijk niet mee eens was

om een siersteek uit te voeren,

haalde de flockfolie nog eens boven

en kwam tot dit resultaat.

stof: ooit gekregen

patroon: menina uit zo geknipt

met een gouden randje

op het laatste stoffenspektakel in antwerpen kocht ik een couponneke.

oke, toegegeven, ik kocht er meerdere, maar daar gaat het nu niet over :-)

ik had zin in een vluggertje voor de selfish sewing week (achter en met mijn naaimachine wel te verstaan) en deed dus van patroontjesmelken. 

de eerste keer beviel mij goed, dus geen reden om het niet nog eens te gebruiken. 

de randen werkte ik af met goudkleurige elastische biais.

ik zocht me zot maar vond geen geschikt lint om het te knopen.

maar gelukkig had ik mijn ventje mee naar de veritas en die kwam met het geweldige idee om

het te vlechten met wol of garen.

we zochten dus die rekken af en besloten dat het "zpaghetti" garen zou worden, gecombineerd met een heel dun goudkleurig garen.

vlechten leek me te moeilijk, dus besloot ik te haken. 

en ik ben er supercontent mee.

de foto's werden genomen na de babyborrel van Lise. (met mijn nieuwe gsm, na de dodelijke val van de oude vorige week)

Patat en Kroket hadden er een geweldige middag, vooral met de ballonnenman die alles kon maken wat hun verbeelding hun ingaf.

voor de kersverse mama en de kleine Lise maakte ik very-last minute een ritstasje 

naar welbekend recept. 

op het rode bloemetjes exemplaar flockte ik ook haar naam, maar dat is niet zo heel zichtbaar. 

perfect voor wat verzorgingsspulletjes in mee te nemen als de dames op stap gaan. 

stof en fournituren: stoffenspektakel

patroon: droomjurk farrah fawcett

de max

Bijna een maand geleden was hij er dan eindelijk. De Max. Hij liet wat op zich wachten. Maar dat is hem al lang vergeven denk ik.
Toen ik dit kaartje zag, vond ik dat meteen wat voor de mama en de papa van Max.

ze houden van retro ziet u. volgens mij past dit daar perfect in.

en met die naam, die al een tijd op voorhand bekend was, had ik ook meteen een idee.

een kant en klaar bodyke kopen. 

een leuk lettertype zoeken.

wat flockfolie uit de voorraad halen

en klaar is kees, euh max

ik zag in de winkel een leuk etuitje liggen in hetzelfde stofje als het kaartje. ze vroegen er alleen belachelijk veel geld voor. ik kon er bijna een meter stof van kopen en het bodyke kon er met moeite in.

dan maar zelf doen. 

het bleek alleen een kleine zoektocht om dit michael miller stofje nog te vinden. een oproepje op facebook later en ik had een adresje. 

alleen, voor een jongen zo een clutch-achtig tasje, dat vond ik zo geen goed idee.

ik wou eerst een speeltapijt/opbergzak maken, maar een een werf opvolgen, een huis dat te koop staat  en een ventje dat niet veel thuis is, 2 kinderen die dat wel zijn en een slechte planning van mijne kant, maakte dat een onmogelijk plan.

dan maar een turnzak voor later.

ik gebruikte een patroon uit een of andere knippie, dat ik nog wat aanpaste naar mijn eigen zin. 

een gele veter erdoor en klaar.

inpakken, stempelen (dat deden Patat en Kroket) met de nieuwe aanwinsten, en op naar dat kleine wondertje.

hij is echt de max. 

gaat op reis en neemt mee... een petit pan tas

vannacht vertrek ik met 3 van mijn "oudste" vriendinnen (we kennen elkaar al van toen we nog in het eerste middelbaar vriendinnen werden ) voor een meidenweekend.

een lang en leuk meidenweekend, want er staan 4 dagen Barcelona op het programma. 

ter ere van ons collectief 30 jaar worden.

het leek me een heel leuk idee, maar hoe dichterbij het allemaal kwam, hoe kleiner mijn hartje werd. 

ik denk niet dat ik al ooit langer dan 3 dagen weggeweest ben van mijn meisjes, en dat was elke keer toch lang genoeg. nu dus 4 dagen....

en hoe stom het ook mag klinken: ik heb nog nooit gevlogen zonder mijn ventje. ik mag altijd in zijn hand knijpen als ik bang ben tijdens het opstijgen en landen, of als er turbulentie is.....

en sinds mijn eindejaarsreis ben ik ook nooit meer zo lang met vriendinnen op stap geweest.

maar goed, mijn ventje is "gebriefd" door de controlefreak in mij,

de boodschappen zijn gedaan, het huis gepoetst, de was en strijk gedaan, de kleerkast van de meisjes gelabeld, ik heb de meisjes uitgebreid gekust en geknuffeld en voorgelezen voor ze gingen slapen en zij hebben leuke plannen voor een weekendje met papa.

het kan dus niet misgaan, ik heb er het volste vertrouwen in.

ook al is het met een klein hartje :-)

voor de handbagage en voor ter plekke wou ik graag nog een nieuwe tas maken. 

ik zocht, haalde heel mijn kast overhoop en zocht nog eens, maar vond geen enkel geschikt stofje. jaja, het is echt mogelijk. veel te kleine lapjes, de verkeerde kleur of soort stof. 

op de laatste maakdag in het MIAT, vond ik bij bambiblauw een prachtig petit pan stofje, liefde op het eerste zicht 

ik gebruikte het receptje uit Zo Geknipt, met de rits (Veritas) voor de veiligheid.

ik was er wat bang voor, zo voor de eerste keer een draagtas maken, maar ik was superaangenaam verrast door de uitleg in het boek. het was zo geknipt. 

de paspel maakte ik voor de eerste keer zelf, met de fluoroze satijnbiais uit de nieuwe collectie Sew Be doo, van Veritas. 

de roze tassenband komt van bij Stitch en Co, uit Mechelen.

en de muntgroene katoenen voering komt van bij de Stoffenkamer. 

de lectuur en snoepjes zitten er al in. ik heb zelfs al boterhammekes gesmeerd voor morgenvroeg op de luchthaven op te eten :-)

en daarna flaneren op de Ramblas, tapas eten en sangriake drinken....

(ik heb al de adresjes van enkele stoffenwinkels ter plekke opgezocht)

er werd nog wat geflockt ook trouwens...

een superhero voor Kroket

en een roze strik voor Patat.

tot binnen enkele dagen allemaal!

vrolijkheid in huis

wij houden hier wel van een streep kleur. van veel kleur eigenlijk. maar met het oog op de verkoop van ons huis, schilderden we de muren maar terug wit. maar zo wit is toch niet helemaal ons ding. kleur moesten we hebben. en vrolijkheid. en zon. 

de paasboom, dat is hier een jaarlijkse traditie. die zorgde dus al voor wat kleur. maar nu nog iets tegen de muur. zonder die te beschadigen natuurlijk. 

toen ik vorige week in Mechelen wat boodschappen moest doen, sprong ik naar goede gewoonte even binnen bij dit winkeltje. een echte aanrader. het enige probleem is dat ze daar gewoon te veel mooie spullen hebben en het dus voor mij onmogelijk is om te kiezen. maar toen ik deze honeycombs zag hangen, moest ik ze wel hebben. 

net hetzelfde met die pompons dus. en zo verschillende maten en kleuren beschikbaar. ik heb me er letterlijk op de grond genesteld met alle dozen om te kiezen. 

maar zie nu hoe schoon dat da is. ik ben er helemaal verliefd op. 

kleur in huis, zonder de muur te beschadigen (want met papiertape vastgeplakt)

en er werd ook nog wat geflockt. de liefde voor fotografie hebben ze in het bloed en met de paplepel meegekregen. 

we kunnen het fototoestel hier nog niet eens uit de tas halen of de vraag komt al: mag ik een foto nemen? op het wereldwijde web van de ideeen kwam ik er zo eentje tegen. en ik dacht: dat is perfect voor hun.....

dat voor de lens staan, gaat hun minder goed af dan erachter....

 ziet ge, terwijl ik deze foto's aan het nemen was, moest ik er aan geloven. maar geef toe, voor een vierjarige kan ze een compositie maken he ( en dan nog met ne 5D)

allemaal rokjes

ons mama had al eens laten vallen dat ze ook wel zo een A lijn rokje wou, maar ja, die in de winkel waren niet in de juiste kleur en/of lengte.....

een goed verstaander heeft maar een half woord nodig en dus besloot ik om voor Kerst een rokje te maken voor haar.
dus met een beetje vertraging, want ik wou haar zelf de stof laten kiezen.

die stof kiezen was nog niet zo eenvoudig. ze had een soort turquois (of hoe schrijf je dat?) in gedachten, zodat het zou passen bij het truitje dat ik voor haar moederdag maakte. (waar ik geen fotografisch bewijs van heb)

maar in het winterseizoen een zo een appelblauwzeegroen stofje zoeken, dat zowel in de zomer als in de winter gedragen kan worden en dat niet elastisch is? twas een zoektochtje in ieder geval.

maar bij Stitch en Co in mechelen vonden we dit mooie katoentje,

ziehier het resulaat

en voor mezelf had ik hier als sinds vorige herfst een groen stofje liggen. hetzelfde als
deze die ik voor Lalie gebruikte. toen we samen op het stoffenspektakel bij Stoffen van Leuven dit mooie groen zagen liggen, zagen we het al voor ons met een rood paspelke ertusen. simpel maar goe.

eindelijk is de mijne nu ook af geraakt, een jaar na datum, maar bon, beter te laat dan nooit he. 

voor mijn exemplaar streek ik er een geflockt vogelduo op. kwestie dat het wat speelser zou zijn en nu ook weer niet helemaal hetzelfde he. 

patroon: knip 

stof: appelblauwzeegroen: stitch en co

groen: stoffen van leuven

voering en ritsen: voorraaddoos

en de teller voor de uitgeteste receptjes dikt verder aan. deze week alvast 2 probeersels tot nu toe, zaterdag volgen er nog.

op het menu deze week:

zoete aardappelgratin (zij maakte dit eerder deze week ook al klaar) en pittige spinazie met aardappelen, beide uit het boek van Veg. 

(teller op 6)

zakjes

een nieuwe gsm (voor mezelf) vraagt om een nieuw beschermhoesje. en een Patatje in het tweede kleuterklasje heeft turnschoenen nodig. en mama haalde het weer in haar hoofd om dat zelf te maken, maar vooral ook om dat op voorhand te vertellen aan het kind. met als gevolg de herhaaldelijke vraag: mama, is mijn turnzak al klaar? volgende keer vertel ik het haar niet meer als ik iets maak voor haar. dan ga ik voor het verrassingseffect. alhoewel, dan blijft het misschien weer wat langer liggen, nu voelde ik precies de hete adem van een leeuw in mijn nek en dat werkte toch zeer productief.

het gsmhoesje baseerde ik op dat van de man des huizes. eentje van leer, zacht gevoerd en met een lusje zodat, als je daaraan trekt, je gsm heel makkelijk eruit te halen valt. heel handig allemaal. alleen, dat zwarte stijve leer is niet meteen mijn "ding". dus dook ik in de stoffenkoffer en ziehier het resultaat. het stofje haalde ik bij de Banier  (Tildacollectie), net zoals het lint. voor de voering gebruikte ik een roze washandje (Ikea). 

en voor dochterlief neusde ik wat rond op het internet. vond modelletjes en patroontjes allerhande, onder andere bij Eloleo, pinde mijn "stuff to make bord" vol en deed er uiteindelijk mijn goesting mee.  (nu het schooljaar terug begonnen is, hoop ik weer aan mijn 1 week 1 pin te kunnen beginnen) 

ik gebruikte de restjes stof van dit kleed en de overschot van flanel van mijn pyama die ik vorig jaar in de les maakte gebruikte ik als voering. ik kocht in de decathlon rode veters. knipte 4 rechthoeken, maakte lusjes en blablablabla..... en flockte het kind haar naam erop. nu alleen voor de tweede keer die turnpantoffels gaan ruilen. der is iets raar met die maten aan de hand.