goede voornemens: de tussenstand....

Ik bedacht me vorige week ineens dat ik ergens, ver weg in januari, naar goede gewoonte weer een hele resem goede voornemens gemaakt had. 

En naar mijn aloude gewoonte om die meteen ook weer aan mijn laars te lappen of gewoon compleet te  vergeten, besloot ik om eens een soortement van tussentijdse evaluatie te doen. Die spreekwoordelijke stok achter de deur blijkt nogmaals handig, want nu had ik een lijstje om naar terug te grijpen in plaats van een vage herinnering en een goede intentie. 

Goed op tijd voor er weer een nieuwe waslijst aan goedbedoelde levensveranderingen opgemaakt dient te worden dus.... 

Dit is de status quo van mijn goede voornemens: 

1. (nog) gezonder eten. 

Deze is alvast gelukt. De boterhammen met choco zijn tot nu toe op mijn beide handen te tellen. Ontbijten doe ik nu met fruit en griekse yoghurt of havermout met vers fruit. De aardappelen, pasta en andere heerlijke bronnen van koolhydraten komen nog maar af en toe op mijn bord en ik denk dat ik maar 1 keer een kant en klare maaltijd heb opgewarmd. Er werd zeker nog gezondigd, maar er is sinds de zomer toch al 5 kg minder Heidi. Dat doet mij eraan denken dat ik binnenkort nog iets wil delen over een nieuw project waar ik mee bezig ben! 

2. vaker gaan sporten.

Het goede voornemen was er, de rugwervels strooiden roet in het eten. De eerste vijf maanden van het jaar  had ik zoveel pijn dat ik met moeite rond kwam met de huishoudelijke taken, laat staat dat ik de energie had om te gaan sporten. De 5 km van Heist op den Berg liet ik dan ook aan mij voorbij gaan. Gelukkig keerde daarna het tij en sinds kort ga ik weer een keer of twee per week naar het fitnesscentrum.

In de zomer verkochten we ook onze zware bakfiets waar nauwelijks nog mee gereden werd en schaften ons twee stadsfietsen aan en waar mogelijk gaan we nu met de fiets ergens naartoe in plaats van met Koning auto. Alle beetjes helpen he.  

3. minder afval produceren.

Dit was eigenlijk de trigger om terug te denken aan mijn lijstje met voornemens. Ik kreeg vorige week namelijk de afrekening van het huisvuil en wat bleek: we hebben zomaar eventjes het gewicht van ons restafval gehalveerd! Missie geslaagd denk ik. Nu enkel nog minder plastiek zien te verbruiken, want dat blijft een pijnpunt jammer genoeg. 

4. een maandelijks "te naaien" lijstje maken

Daar kan ik kort over zijn: de lijstjes werden misschien gemaakt, maar daar bleef het merendeels ook bij. Buiten cadeautjes werd er niet bijster veel voor onszelve genaaid. 

Maar ik ben mij aan het herpakken. Misschien lukt het dan toch nog tegen januari om hier iets positiefs over te zeggen? 

5. terug zelfstandige worden

Mission accomplished! 

6.proberen elke dag een betere versie van mezelf te zijn, 

Work in Progress....

Al bij al is dat niet slecht, al zeg ik het zelf. Er is altijd ruimte voor verbetering, maar de ene dag gaat nu eenmaal beter dan de andere, maar ik ben eigenlijk heel tevreden met deze tussenstand. Hopelijk kan ik dat nog altijd schrijven in januari. 

Denken jullie nog wel eens aan jullie lijstje met goede voornemens? Werd het Mission accomplished or Mission Impossible? 

mijn lijf: een haat-liefde verhouding....#boosyourpossitivity

Deze week was de opdracht van de #boostyourpossitivity campagne van Activia er eentje in het kader van je eigen lijf graag zien.
O boy!

Mijn lijf en ik, dat is een eeuwige tweestrijd, een (veel te ) vaak weerkerend gevecht in mijn hoofd, het moeilijke evenwicht tussen rede en gevoel. Over dat gevecht schreef ik trouwens  hier al een keer. 

Onzeker ben ik sinds mijn kindertijd, altijd ontevreden met mezelf.  Ik was me als kind al pijnlijk bewust van mijn lichaam. En dat beterde niet in de puberteit (bij wie wel eigenlijk).  Gepest worden, op balletles zitten, zwanger zijn, het waren dingen die me alleen maar onzekerder maakten over hoe ik eruit zag. 

Daarnaast heb ik sinds enkele jaren vaak rugproblemen. Na de bevalling van Kroket kreeg ik een dubbele hernia, die jammer genoeg nooit meer helemaal weg is gegaan. Met als resultaat dat ik sommige zaken niet durf / kan doen. Al realiseer ik me ook dat er mensen zijn die veel meer pijn hebben of veel minder dingen kunnen dan ik, soms lijk ik wel een oud vrouwtje. En dan ben ik boos op dit lichaam dat mij naar mijn gevoel in de steek laat. Dan wil ik dingen kunnen doen, zonder er eerst bij na te denken. Of zonder de dag(en) nadien plat te moeten liggen. Of hulp te moeten vragen omdat ik de wasmand niet zelf kan dragen. Of mijn kind niet kan oppakken. Dan ben ik boos, teleurgesteld, verdrietig,....

Langs de andere kant, heb ik een ongelooflijk respect voor het wonder van het menselijke lichaam. Tijdens mijn opleiding leerde ik er (quasi) alles over. Het is gewoon een wonder hoe een lichaam zo ingenieus werkt. Dat het ons in staat stelt om te leven, te leren, te groeien, te genezen, kinderen op de wereld te zetten....Daar kan je alleen maar vol bewondering en verwondering naar opkijken.

Ik heb altijd al een interesse gehad in gezonde voeding en dito levensstijl. Er zijn periodes geweest dat de theorie en de praktijk niet altijd even mooi op elkaar afgestemd waren, maar ik heb wel altijd de intentie gehad om zo goed mogelijk voor mijn lichaam te zorgen.  En dat probeer ik ook mee te geven aan mijn kinderen. 

Let's face it: twee zwangerschappen later zie ik er niet beter uit dan toen ik een tiener / twingtiger was, en dat zal ook niet snel het geval zijn, maar ik ben wel milder voor mezelf geworden. Meestal dan toch.

Want hoe boos ik soms ook mag zijn op mijn lichaam omdat het niet doet wat ik wil, of er niet uitziet zoals ik graag zou willen, het is wel mijn wonderlijke lichaam, waar mijn ziel / geest in mag wonen, zodat die kan leven, leren, genieten, ontdekken, dromen en doen. Dat mijn kinderen gedragen heeft en op de wereld gezet heeft.  Met beginnende rimpels die bewijzen dat ik gelachen en gehuild heb, en littekens waar een verhaal aan vasthangt. 

Mijn lichaam dat niet perfect, maar  menselijk is. 

En zo kan ik op sommige momenten zeggen: I love my body. Niet zozeer om hoe het eruit ziet, maar wel om wat ik er mee kan doen. 

ontspannen #boostyourpositivity

de laatste week van de #boostyourpositivity is al begonnen. eigenlijk loop ik nog altijd te denken over de onderwerpen van de vorige twee weken, maar heb ik nog geen letter op mijn scherm gekregen. 
misschien komen die er deze week nog aan, misschien ook niet. 
dat is iets wat ik geleerd heb  tijdens mijn loopbaanbegeleiding enkele jaren geleden: het verschil tussen "ik moet" of "ik wil". 

want daar zit het m vaak, "moeten" we al die dingen doen op onze "to-do" lijstjes? of willen we het? en hoe banaal dat kleine verschil ook  mag klinken, voor mij maakt het een wereld van verschil in de manier waarmee ik met bepaalde zaken omga.  zo ligt er opeens veel minder druk op mij, kies ik bewuster in welke dingen ik tijd en energie wil steken. en dan gaan die dingen vaak vlotter, meer met de glimlach en op een iets ontspannender manier. meestal toch. 

zo wil ik graag elke dag vers koken. meestal toch. de dagen dat ik daar geen zin in heb, zijn zeer sterk in de minderheid. 
maar zo heb ik geen zin om elke dag te staan poetsen tot alles blinkt. begrijp me niet verkeerd, ik hou van een proper huis, maar ik wil niet elke dag alleen maar de was en de plas doen, ook al ben ik thuis om voor de kinderen te zorgen. ik wil graag nog iets te vertellen hebben als mijn man thuis komt. 

nu ik zo aan het schrijven ben, kom ik toch uit op de "lifehacks" waar het vorige week over ging. de  truukjes om alles vlot te laten verlopen en alles gedaan te krijgen. 
routine  en voorspelbaarheid bestaan ten huize patat en kroket niet. dat is hier onmogelijk. de enige routine die we hebben is het dagritme van opstaan, klaarmaken, eten en school en dan de avondroutine. maar daar stopt het ook. met een man die nooit twee dezelfde dagen heeft, waarvan ik op met enig geluk enkele dagen op voorhand weet  in welk deel van de wereld hij zich zal bevinden en voor hoe lang, is dat onmogelijk. flexibiliteit is dus ons kernwoord. 


ik ben dus ook flexibel in mijn to-do lijst. ik heb geen vaste dagen of schema's. het is hier voornamelijk van go-with-the flow en we zien wel wat de dag brengt. want ik heb echt geen zin, om vast te liggen houden aan een huishoudschema, als dat dan net die ene dag is dat mijn man eens thuis is.  dan werk ik liever wat meer door als hij er niet is, en dan gaan we eens samen op stap als hij wel thuis is. 

de dingen die wel werken voor mij, wil ik jullie wel graag vertellen: 

- strijken combineer ik met tv kijken. het ideale moment om een opgenomen film of serie te kijken. 

- voor de badkamer en toiletten heb ik natte doekjes liggen en een swiffersysteem, zo kan ik snel tussendoor die dingen proper houden. 

- sporten is een moeilijke, 's avonds op een vaste dag gaan sporten is geen optie, dus probeer ik overdag te gaan, al lukt daar ook een vaste dag niet. te vaak heb ik nog iets anders te doen en stel ik dus uit tot morgen. 
gelukkig heeft de fitness waar we lid zijn, op zaterdag voormiddag een opvangmogelijkheid, al lukt het me ook niet om dat als constante in te bouwen. 

- wat wel werkt voor ons is een weekmenu. geleerd van madame zsazsa. een openbaring!(vroeger liep ik 5 minuten voor het tijd was om aan het eten te beginnen nog snel naar de winkel en keek ik waar ik zin in had) 
 al komt het bij ons meestal neer op het volgende. ik schrijf een gerecht of 5 op, ik hou me gewoonlijk niet aan de dagen waarop ik dat dacht klaar te maken en heb meestal te veel gekookt, waardoor we met boodschappen van 5 dagen, 7 dagen of meer kunnen eten. 

- die boodschappen, die probeer ik te beperken, al spendeer ik er best veel tijd aan. omdat wij hier glutenvrij en  koemelkvrij eten, kan ik niet al mijn boodschappen in 1 winkel doen. dus haal ik om de zoveel tijd een voorraad bloem en pasta's en andere glutenvrije producten in de biowinkel ( die jammer genoeg wat verder rijden is en duurder)  en haal ik elke week 1 of 2 keer fruit en groenten bij de plaatselijke groentenwinkel. de rest van de boodschappen haal ik dan nog bij de ketens in de buurt. 

- dat koken, dat hou ik simpel. vers, gezond, maar niet te tijdrovend als het kan. 

- ontschminken en epileren doe ik terwijl de kinderen in bad zitten. te weinig tijd om dat in de ochtendspits te doen en als ik wacht tot net voor het slapengaan ben ik te moe en durf ik het over te slaan.

- de kinderen, die probeer ik zo zelfstandig mogelijk te maken, in functie van wat past bij hun leeftijd natuurlijk. ik ga ze ook niet aan hun lot overlaten he. 

- ik heb een schat van een man. hij is dan vaak niet thuis, als hij er is, helpt hij waar hij kan. stofzuigen, dweilen, afwassen, de kinderen entertainen en in bed stoppen, hij doet het allemaal.  nu zou ik hem alleen nog moeten leren koken en strijken. 

- af en toe plan ik iets voor mezelf. zo had ik vorige vrijdag afgesproken met vriendinnen om iets te gaan eten en naar de film te gaan. wel, die afspraak heeft me door de hele krokusvakantie heen geholpen. de wetenschap dat ik binnen enkele dagen een beetje me-time zou hebben, maakte dat ik veel rustiger kon blijven als ze elkaar weer maar eens in de haren zaten . ik heb meteen voorgesteld om dat op het einde van elke vakantie in te plannen. 

-  woensdagavond is tijd voor mezelf. vroeger was het naailes, nu is het patroontekenen les. die babysits leg ik dan ook al weken op voorhand vast als er een vermoeden is dat manlief niet thuis zal zijn. vroeger vergat ik dat dan, en dan moest ik nog op de laatste moment op zoek naar een babysit, wat niet altijd lukte. maar dat heb ik ondertussen gelukkig aangepast. 

en met dat ontspannen kom ik ineens bij het onderwerp van deze week.  Oon vroeg het zo: 

Is dat bij jullie ook zo? Wat is de magische truc? Waar kunnen jullie echt van ontspannen? Lukt dat met kinderen in huis? Gunnen we onszelf te weinig tijd, omdat er altijd wel iemand anders is om voor te zorgen? En wat dan met onszelf? Wat is jullie ultieme ontspanning? Daar ga ik deze week even over nadenken.


 ontspannen, ik blijf dat soms  meestal een moeilijke vinden. al heb ik het echt wel nodig, anders ben ik net een tikkende tijdbom. ik heb de laatste jaren met scha en schande moeten ontdekken waar mijn grenzen liggen. 
meestal ga ik er nog over, maar ik leer elke keer wat beter de signalen van mijn lichaam te herkennen en ernaar te handelen. maar mijn hoofd afzetten lukt me nog maar zelden sinds de kinderen er zijn. jammer genoeg. op de meest onmogelijke momenten schieten er nog to-do zaken en (on) afgewerkte lijstjes door mijn hoofd. 
en als ik er zelf niet mee bezig, is er altijd nog wel een Patat of Kroket die iets nieuws weet te verzinnen. 

mijn ultieme ontspanning? tja....
- enkele uurtjes achter mijn naaimachine werken therapeutisch meestal.
- een avondje op de zetel, liefst terwijl ik op de schoot van mijn ventje lig terwijl hij op mijn rugske krabt. 
-eens weggaan met vriendinnen en kunnen "tetteren" tegen de sterren op. 
-in bed kruipen met een goed boek, 
-een terrasje (liefst met een zoet wit wijntje of een cocktail) 
-5 minuten kunnen zitten met een tas thee of koffie (liefst met wat chocolade erbij) 
-voor de openhaard zitten, 
-de konijntjes aaien en eitjes rapen bij de kippen
-naar huis fietsen na het afzetten aan school en naar de zonsopgang en dieren kijken
-yoga ( al blijven daar mijn hersenen nog te vaak overuren maken)
-gaan ijsschaatsen ofzo, iets waar ik zo bang ben dat ik nergens anders aan kan denken. 
-naar de zee kijken
-een supervoorspelbare dertien-in-een-dozijn romantische film kijken
-een spontane knuffel
-quality-time met mijn ventje
-pinterest of instagram of bloglovin checken
-kleuren in mijn kleurboek voor volwassenen
-slapen, en zelfs dan blijft mijn brein overuren kloppen....





en nu ga ik slapen, hopelijk met een leeg hoofd

trouwens, wie van jullie komt er ook naar het slot-event op 8 maart? 

38 doodgewone dingen

toeval of niet, misschien is het iets energetisch of niet, maar gisteren was ik tijdens het "was opplooien" in mijn hoofd een lijstje aan het maken van dingen waar ik gelukkig van wordt.

zomaar voor mezelf en met het idee om er misschien een blogpost rond te doen. 

ik was het eigenlijk al een beetje vergeten, tot ik deze morgen deze post zag bij haar...en het ineens weer door mijn hoofd flitste. 

zij is er mee begonnen. en ik doe graag mee. 

dus hier is mijn lijstje, kris kras door elkaar

1.   uit uw bed komen en in de spiegel kijken en denken," tvalt mee vandaag!"
2. lepeltje liggen in bed en dan tegelijkertijd van houding willen veranderen 
3. een kom vol fruit met yoghurt voor ontbijt
4. een tasje thee maken voor mezelf tijdens de dag, en gewoon even zitten en naar buiten kijken
5. chocolade
6. een goede foto nemen
7. huiswerk maken met mijn oudste
8. nekscheetjes geven bij de meisjes en hun gegichel horen
9. een warme douche, in stilte en zonder dat er eentje "mamaaaaaaaa" roept of de deur van de badkamer open laat staan
10. na het afzetten aan school naar huis fietsen met een veeeeeeel lichtere bakfiets en de zonsopgang zien
11. het perfecte stofje, met het perfecte patroontje combineren en daar dan ook nog eens geweldig goed mee staan
12. een complimentje krijgen over dat stuk uit nummer 11
13. een lieve reactie op een blogpost
14. in de zetel tegen mijn ventje kruipen en samen wat tv kijken
15. het moment dat we de deur achter ons toetrekken om samen op date te gaan
16. het moment dat we de kindjes terug ophalen na die date
17. verse bloemen
18. een mooie quote lezen
19. iemand kunnen helpen
20. iets doen, waar je eigenlijk heel bang voor was, en het dan toch doen
21. een telefoontje van een vriendin
22. die aha-erlebnis wanneer je eindelijk iets ingewikkelds snapt
23. jezelf kunnen zijn
24. een propere, witte vloer
25. in je blootje onder flanellen lakens kruipen
26. uit de losse pols wat ingrediënten bij elkaar gooien en dat dan echt megalekker blijkt te zijn
27. een goed gesprek met iemand op een feestje waar je eigenlijk niemand kende
28. thuis komen in den donker en naar boven kijken en superveel sterren zien
29. verse eitjes rapen bij onze kipjes
30. voelen dat mijn lichaam helemaal soepel wordt tijdens de yoga, terwijl ik 's ochtends pijnlijke gewrichten had
31. voor het slapengaan nog even een kusje gaan geven bij de meisjes en hun slapende gezichtjes zien
32. een verse boterham met choco
33. in een doos pralientjes nog 1 witte vinden
34. altijd groen hebben bij de verkeerslichten
35. geplante zaadjes en bloemetjes zien ontkiemen
36. midden in de nacht wakker worden, denkend dat het tijd is om op te staan, en dan beseffen dat je nog mag slapen.
37. in een mooi notitieboekje schrijven, liefst met een kop thee erbij. 
38. een fantastisch nummer horen op de radio, luidkeels meezingen en denken dat het nog juist gezongen is ook

en jullie, waar worden jullie gelukkig van?