diy: maak van een vogelkooi een originele lamp

zoals de meesten van jullie misschien al weten, hou ik van kringwinkels. 

ik ga er graag rondsnuisteren, op zoek naar "schatten"

soms vind ik een mooi boek, een leuk stofje of een puzzel ofzo.

of ideetjes opdoen is daar ook altijd leuk.

die keer (ondertussen enkele maanden geleden)

 vond ik een vogelkooi. voor nog geen 2 euro als ik me goed herinner.

ik kreeg daar ineens het "lumineuze" idee om hier een lamp voor mijn bureau mee te maken.

de vogelkooi werd ontdaan van de plastieken bak onderaan.

het "handvat" werd er af gehaald en manlief boorde door het bovenste afdekplaatje een gaatje om de draad door te steken. 

het geheel werd eens goed afgewassen en kreeg met een spuitbus een laagje nieuwe verf. 

voor de draad koos ik een fushia strijkijzerdraad met lichtroze fitting.

 (gekocht bij Moose in the city) 

hier komt ge er niet met 2 euro vanaf, maar het geeft wel de finishing touch.

de lamp is een er eentje met een decoratieve gloeidraad, wat een mooi effect geeft 

om de draad mooi tot zijn recht te laten komen, lieten we die wat doorhangen en hingen de lamp met een lus wat verderop, oogvijsje in het plafond draaien en opgelost. 

de originele stokjes plaatste ik terug in de lamp en versierde ik met bloemetjes, vogeltjes en vlindertjes. 

lekker kitscherig, maar ik ben verzot op mijn lamp! 

eerste hulp bij...

ergens in de herfst van 2013, tijdens een familiebrunch met aansluitende wandeling in het park, kwamen mijn broer en zijn vriending met 

onverwacht maar zeer leuk en heuglijk nieuws:

in juni zou de ooievaar langskomen.

sinds die dag waren de ideetjes aan het borrelen.

maar wie blogs leest en pint, 

die kent waarschijnlijk mijn symptomen:

een onvermogen om te kiezen uit al die leuke en mooie ideeën, wat zich uit in ernstig uitstelgedrag.

dit koffertje vond ik al ergens in december, mooi op tijd nog. 

maar toen....

een huis in opbouw, een verhuis, feestdagen,....

excuses te over. 

een cursus time-managment zou niet slecht zijn voor mij denk ik. 

stofjes en attributen had ik wel al liggen, wat ik er mee ging doen was nog altijd iets of wat onduidelijk.

tot het-nog niet verwachtte- telefoontje kwam dat ze naar het ziekenhuis vertrokken waren.

nu is mijn schoonzus een Duitse, en dus is het kindje daar ook geboren.

dat gaf mij gelukkig wat extra tijd, want we zouden pas in het weekend kunnen oprijden naar daar.

dat werd dus avondwerk en zaterdagochtend-nog-snel-voor-we-vertrekken- werk.

gelukkig presteer ik beter als de druk op de spreekwoordelijke ketel stijgt.

een mobieltje voor boven het wiegje, 

gemaakt met een setje van bij de banier en lintjes in verschillende kleuren.

de voetenzak uit SVDZ.

ik ging voor de grootste maat omdat ik gehoord had dat de maten nogal klein uitvielen,

maar ik vrees dat het nog wel even zal duren vooraleer ze hierin kan liggen.

ik maakte een "zomerversie" uit katoen en nicky velours aan de binnenkant.

ik maakte geen knoopsgaten, maar naaide lintjes (elastische) vast aan de zijkant en gebruikte hele grote knopen.

                                 

uit een restje van deze feestjurkjes, maakte ik een kersenpittenkussentje.

 een tutten- (of knuffeldoekjes)koord  en een voedingsketting om mee te spelen tijdens het drinken met de kralen die ik net de dag ervoor gekocht had in Leuven bij de Banier en Hexagoon tijdens deze blogmeet.

ik maakte ook ineens een hele hoop tegoedbonnetjes voor leuke activiteiten, babysits en zo voor de kleine spruit.

te gebruiken voor nu of later wanneer ze groter is.

en toen mijn broer belde met het fijne nieuws dat mijn metekindje geboren was 

vertelde hij ook dat de kamer niet zo gezellig was.

maar dat was snel op te lossen met wat papier, een rolmes, een lint en een naaimachine.

alles in het koffetje en hup richting duitsland!

ondertussen ben ik al aan het broeden op de volgende cadeautjes,

want wat is het fijn om voor een babymeisje te kunnen naaien!

kofferjte: The Box, mechelen

voetenzak: 

bolletjestof: stoffenkamer

roze nicky: nekkertex

knopen: Blender vintage shop

kralen: banier en hexagoon

tuttenknijper: banier

slinger: 

papier: wibra

voor musj

ook al wonen we in  regio antwerpen, we vieren moederkesdag in mei. omdat we het zo gewoon zijn van toen we nog niet tot de verre randen van 't Stad behoorden. omdat de kindjes dan hun knutsels meehebben van op school en omdat we zo twee keer kunnen vieren ook natuurlijk.


musj (lees: mouche) zag een tijdje geleden in het tuincentrum hier in de buurt tussen al het moois dit staan.

er klonk een: 

"awel, dat zou nog iets goed zijn om bij mij in de hal te zetten se. das praktisch en dat brengt ten minste een beetje kleur in huis."

het prijskaartje daarentegen was niet van die aard om dat ding nu meteen in ons karreke te leggen en zomaar mee te pakken.

maar bij mij ging een lichtje branden. 

bij de laatste editie van het "valse oudjaar", een jaarlijkse traditie met de vriendinnnen, kreeg ik in de pakjesronde een lapje stof uit Peru. zeer kleurrijk, vrij groot, maar met een zeer grote onduidelijk wat het lot ervan zou betreffen. 

tot we dit dus tegenkwamen, anders zou het zeer waarschijnlijk naar de vergeetput van de onmogelijke stoffen verbannen zijn geweest.

ik liep enkele kringloopwinkels af op zoek naar een geschikt bankje, zocht en vond uiteindelijk een exemplaar voor 5 euro.

al een geluk dat de prijs niet afhing van het gewicht van het stof dat erin zat...

na enkele afstof en stofzuigbeurten, enkele laagjes verf en een avondje knippen en naaien aan het kussen ziet het er nu zo uit: 

samen met een breiboek en een bloemeke maakte dit haar moederdaggesschenk. 

vrolijkheid in huis

wij houden hier wel van een streep kleur. van veel kleur eigenlijk. maar met het oog op de verkoop van ons huis, schilderden we de muren maar terug wit. maar zo wit is toch niet helemaal ons ding. kleur moesten we hebben. en vrolijkheid. en zon. 

de paasboom, dat is hier een jaarlijkse traditie. die zorgde dus al voor wat kleur. maar nu nog iets tegen de muur. zonder die te beschadigen natuurlijk. 

toen ik vorige week in Mechelen wat boodschappen moest doen, sprong ik naar goede gewoonte even binnen bij dit winkeltje. een echte aanrader. het enige probleem is dat ze daar gewoon te veel mooie spullen hebben en het dus voor mij onmogelijk is om te kiezen. maar toen ik deze honeycombs zag hangen, moest ik ze wel hebben. 

net hetzelfde met die pompons dus. en zo verschillende maten en kleuren beschikbaar. ik heb me er letterlijk op de grond genesteld met alle dozen om te kiezen. 

maar zie nu hoe schoon dat da is. ik ben er helemaal verliefd op. 

kleur in huis, zonder de muur te beschadigen (want met papiertape vastgeplakt)

en er werd ook nog wat geflockt. de liefde voor fotografie hebben ze in het bloed en met de paplepel meegekregen. 

we kunnen het fototoestel hier nog niet eens uit de tas halen of de vraag komt al: mag ik een foto nemen? op het wereldwijde web van de ideeen kwam ik er zo eentje tegen. en ik dacht: dat is perfect voor hun.....

dat voor de lens staan, gaat hun minder goed af dan erachter....

 ziet ge, terwijl ik deze foto's aan het nemen was, moest ik er aan geloven. maar geef toe, voor een vierjarige kan ze een compositie maken he ( en dan nog met ne 5D)

diploma uitreiking

kleine meisjes worden groot. heel snel. en vandaag studeerde onze kleinste meid af aan de kribbe. ze heeft nu een diploma in spelen en kapoenenstreken uithalen. ik gok da ze gaat verderstuderen om een master te halen. 

het plan was eigenlijk om een vlaggenslinger te naaien en nog wat andere spullen om de lieve kinderverzorgsters te bedanken voor al die jaren goede zorgen. maar daar stak een virusje (en een slechte planning) een stokje voor. 

voor de kindjes bakte ik een stapel glutenvrije chocoladecupcakes. ik versierde ze deze keer niet, die kleintjes zouden anders een overdosis suiker binnen krijgen, en daar hou ik zelf ook niet zo van voor mijn eigen kinderen. 

de kinderverzorgsters wou ik in de bloemetjes zetten. letterlijk. 

ik ging naar het plaatselijke bloemenwalhala, maar vond eigenlijk geen enkel stuk naar mijn zin (tenzij het echt absurd duur was) en besloot dus maar weer eens zelf een bloemstuk te maken. 

ziehier het resultaat. een echte bloemist zal ik misschien nooit worden, maar ik vind het zelf toch vrij geslaagd. 

gerbera's en 2 soorten rozen, een vlindertje en een soort wolvilt om er rond te doen....

onze gediplomeerde

en samen met de zus haar cadeautje open maken dat ze kreeg op de kribbe, een poppeneetstoel

en nu naar school (maar eerst nog enkele dagen vakantie!)

zet een kaars voor je raam vannacht....

nog even, nog even, nog even. ik blijf het maar herhalen bij mezelf. en dat het best meevalt, zo een maand alleen, het ventje op reis voor het werk. over bijna alle continenten heen. dat het helemaal niet zo erg. maar toen ik daarnet maar bleef wachten op nieuws dat hij in Londen was voor zijn tussenlanding, begon ik me weer zorgen te maken. maar goed, na een vertraging van 3 uur in Tokyo en het missen van de verbinding naar New York hangt hij weer ergens boven de oceaan.

nog1 week, nog 1 maar...


om het voor mezelf een beetje gezellig te maken stak ik wat kaarsjes aan

een tijdje geleden zag ik dit bij vrienden en dacht: dat wil ik ook maken.