cadeautjestijd: deel 1

Het vorige schooljaar maakte ik een heleboel cadeautjes. of zo voelde het toch. Ik maakte meer cadeautjes dan dingen voor eigen gebruik, soms tot mijn eigen frustratie want ik heb dringend nood aan nieuwe broeken! Maar ik vind het leuker om een zelfgemaakt cadeautje af te geven, dan het (vaak zoveelste) stuk speelgoed. Dus in de mate van het mogelijke probeer ik iets origineels te bedenken dat ze hopelijk leuk vinden en lang kunnen gebruiken.

De meeste zaken verschenen al op mijn FB en instagram pagina, maar haalden de blog niet.
Vandaar dat ik ze nu even in een overzichtje giet, zodat ik het gebruikte patroon erbij kan zetten "for future reference", zodat ik het even kan opzoeken als ik weer iets vergeten ben. Want soms breek ik mijn hoofd over wat ik weer voor wie gemaakt heb, of welke aanpassingen ik gedaan heb aan een patroon.

Voor ballerina Elise maakte ik een ballettasje. inclusief tutu. het idee haalde ik van pinterest. voor het patroon gebruikte ik een zelfgetekende "totebag" die ik doorknipte op enkele centimeters van de bovenste rand. voor de tutu gebruikte ik een dubbelgevouwen laag tulle die ik ertussen rimpelde. bovenop kwam een fushia fluwelen lint waar ik een strik in vouwde.

Binnenin voorzag ik twee zakjes voor wat kleine spulletjes. 

buitenstof: stoffenspektakel - lapjeskraam 

lichtblauwe stof: uit de voorraad

gebloemde voering: vintage kussensloop

roze lint: blender vintage shop

Voor L.  maakte ik een artiestenzak, met een patroon uit de bestanden van de stoffemiekes. 

Het patroon is duidelijk uitgelegd, maar volgende keer ga ik toch wat aanpassingen maken. Ik ben namelijk niet zo tevreden van het stuk waar de potloden in komen te zitten.  

Nu "golft" de stof ter hoogte van het potlodengedeelte. Ook de opgegeven afstanden voor het doorstikken, klopten niet voor de (nochtans) doodgewone potloden. Hoewel ik die ruimte groter voorzag, vind ik ze eigenlijk nog altijd net te krap. 

Daarnaast zou ik de potloden de volgende keer ook boven "het zakje" zetten in plaats van onderaan. Dat lijkt me wat makkelijker om de potloden er uit te krijgen, want nu bots je telkens met de punten tegen de onderrand. Dat ik daar niet eerder aan gedacht heb! 

Een uiltje aan de ene zijde, haar naam aan de andere geflocked. 

Als voering/versteviging gebruikte ik hobbs: voldoende stevigheid en niet moeten strijken. my cup of tea! 

Naast de tassenband zou ik volgende keer nog een extra sluiting voorzien, met bv een kamsnap in het midden of een elastische band om de map te sluiten. 

                                                               blauwe stof: kringloopwinkel

gele stof: julija's 

blauwe bolletjes: veritas

blauw -geel -rood stofje: petit pan 

hobbs: stoffenspektakel

Volgende keer deel 2, met onder andere de uitdeelcadeautjes van Patat en de juffencadeautjes.

Wat is jullie all-time favorite om een cadeautje voor klasgenootjes of kindjes mee te maken? 

gaat op reis en neemt mee... een petit pan tas

vannacht vertrek ik met 3 van mijn "oudste" vriendinnen (we kennen elkaar al van toen we nog in het eerste middelbaar vriendinnen werden ) voor een meidenweekend.

een lang en leuk meidenweekend, want er staan 4 dagen Barcelona op het programma. 

ter ere van ons collectief 30 jaar worden.

het leek me een heel leuk idee, maar hoe dichterbij het allemaal kwam, hoe kleiner mijn hartje werd. 

ik denk niet dat ik al ooit langer dan 3 dagen weggeweest ben van mijn meisjes, en dat was elke keer toch lang genoeg. nu dus 4 dagen....

en hoe stom het ook mag klinken: ik heb nog nooit gevlogen zonder mijn ventje. ik mag altijd in zijn hand knijpen als ik bang ben tijdens het opstijgen en landen, of als er turbulentie is.....

en sinds mijn eindejaarsreis ben ik ook nooit meer zo lang met vriendinnen op stap geweest.

maar goed, mijn ventje is "gebriefd" door de controlefreak in mij,

de boodschappen zijn gedaan, het huis gepoetst, de was en strijk gedaan, de kleerkast van de meisjes gelabeld, ik heb de meisjes uitgebreid gekust en geknuffeld en voorgelezen voor ze gingen slapen en zij hebben leuke plannen voor een weekendje met papa.

het kan dus niet misgaan, ik heb er het volste vertrouwen in.

ook al is het met een klein hartje :-)

voor de handbagage en voor ter plekke wou ik graag nog een nieuwe tas maken. 

ik zocht, haalde heel mijn kast overhoop en zocht nog eens, maar vond geen enkel geschikt stofje. jaja, het is echt mogelijk. veel te kleine lapjes, de verkeerde kleur of soort stof. 

op de laatste maakdag in het MIAT, vond ik bij bambiblauw een prachtig petit pan stofje, liefde op het eerste zicht 

ik gebruikte het receptje uit Zo Geknipt, met de rits (Veritas) voor de veiligheid.

ik was er wat bang voor, zo voor de eerste keer een draagtas maken, maar ik was superaangenaam verrast door de uitleg in het boek. het was zo geknipt. 

de paspel maakte ik voor de eerste keer zelf, met de fluoroze satijnbiais uit de nieuwe collectie Sew Be doo, van Veritas. 

de roze tassenband komt van bij Stitch en Co, uit Mechelen.

en de muntgroene katoenen voering komt van bij de Stoffenkamer. 

de lectuur en snoepjes zitten er al in. ik heb zelfs al boterhammekes gesmeerd voor morgenvroeg op de luchthaven op te eten :-)

en daarna flaneren op de Ramblas, tapas eten en sangriake drinken....

(ik heb al de adresjes van enkele stoffenwinkels ter plekke opgezocht)

er werd nog wat geflockt ook trouwens...

een superhero voor Kroket

en een roze strik voor Patat.

tot binnen enkele dagen allemaal!

zakjes

een nieuwe gsm (voor mezelf) vraagt om een nieuw beschermhoesje. en een Patatje in het tweede kleuterklasje heeft turnschoenen nodig. en mama haalde het weer in haar hoofd om dat zelf te maken, maar vooral ook om dat op voorhand te vertellen aan het kind. met als gevolg de herhaaldelijke vraag: mama, is mijn turnzak al klaar? volgende keer vertel ik het haar niet meer als ik iets maak voor haar. dan ga ik voor het verrassingseffect. alhoewel, dan blijft het misschien weer wat langer liggen, nu voelde ik precies de hete adem van een leeuw in mijn nek en dat werkte toch zeer productief.

het gsmhoesje baseerde ik op dat van de man des huizes. eentje van leer, zacht gevoerd en met een lusje zodat, als je daaraan trekt, je gsm heel makkelijk eruit te halen valt. heel handig allemaal. alleen, dat zwarte stijve leer is niet meteen mijn "ding". dus dook ik in de stoffenkoffer en ziehier het resultaat. het stofje haalde ik bij de Banier  (Tildacollectie), net zoals het lint. voor de voering gebruikte ik een roze washandje (Ikea). 

en voor dochterlief neusde ik wat rond op het internet. vond modelletjes en patroontjes allerhande, onder andere bij Eloleo, pinde mijn "stuff to make bord" vol en deed er uiteindelijk mijn goesting mee.  (nu het schooljaar terug begonnen is, hoop ik weer aan mijn 1 week 1 pin te kunnen beginnen) 

ik gebruikte de restjes stof van dit kleed en de overschot van flanel van mijn pyama die ik vorig jaar in de les maakte gebruikte ik als voering. ik kocht in de decathlon rode veters. knipte 4 rechthoeken, maakte lusjes en blablablabla..... en flockte het kind haar naam erop. nu alleen voor de tweede keer die turnpantoffels gaan ruilen. der is iets raar met die maten aan de hand.