trakteren met appelzakjes

ongeveer vijf jaar geleden zaten wij er zo bij. of lagen er zo bij beter gezegd. 

 lekker gezellig, dicht bij elkaar. 

opgelucht dat ze een beter gewicht had dan de dokter had voorspeld, dat ze gezond was en zo rustig. 

dat gele truitje heeft mijn oma trouwens ooit nog gebreid voor mij.

ondertussen is het een echte spring-int-veld geworden, die ons veel minder kopzorgen bezorgt  dan ik ooit voor mogelijk had gehouden. maar ik zal nog niet te vroeg victorie kraaien, ik denk dat we ons peertjes nog gaan zien met die kleine grote meid.  al kan ze je dat zo doen vergeten met die charmes van haar. ze draait iedereen zo rond haar vinger en is ondertussen toe aan huwelijkskandidaat nummer drie uit de tweede kleuterklas. 

maar voor er hier over trouwfeesten gesproken wordt, zullen we het eerst eens hebben over verjaardagsfeestjes. 

het feestje thuis was in Frozen- thema, daar vertel ik later nog een keer meer over. 

in de klas trakteerde ze met cake om in de klas op te eten en met appelzakjes (en een snoepketting) om mee naar huis te nemen. 

 ik moet toegeven, ik dacht dat ik de meeste kindjes met enkel een appel in een leuk zakje niet bepaald blij zouden geweest zijn en dus stopte ik er nog een snoepjesketting bij. 

maar eigenlijk heb ik die kinderen onderschat. 

toen de dochters zagen wat ik had klaargemaakt om uit te delen, waren ze al volop aan het uitkiezen welke ze zelf wouden hebben en hebben ze zelfs enkele mee genaaid op mijn schoot. 

dat doet me eraan denken dat ik voor mijn Patat nog eentje extra moet maken in dit stippenstofje. 

de meeste kleuters waren ook dolenthousiast met hun zakjes, kwamen me zelfs vertellen welke kleurtjes zij hadden. ik vond het echt fijn om te zien hoe blij ze waren met hun zakjes. dat maakte dat ik de stress om ze op tijd klaar te krijgen meteen weer vergeten was. (maar note to myself: volgende keer beter inplannen!!!) 

  

 

ik gebruikte hilde haar tutorial, maar gebruikte "hobbs" als tussenvoering in de plaats van wattine. 

strijken uitgespaard! 

ik had  wel wat moeite om een gewone appel erin te krijgen, dat spande en trok precies wat tegen. dus kocht ik in de supermarkt van die "mini" appeltjes in "kids" formaat. 

al zijn die dan weer net te klein precies. 

volgende keer ga ik het patroon een ietsie pietsie groter maken denk ik. 

een ideaal project om wat restjes op te werken en knopten te gebruiken waar je maar enkele of zelfs maar 1 exemplaar van hebt liggen. 

en nu op naar het laatste feestje, nu zaterdag met de kindjes van de klas. kruis alsjeblieft massaal uw vingers en tenen voor mooi weer, want anders zit ik hier binnen met een bende van 13 kinderen. 

ik hoop maar dat dat goed afloopt....

bezint eer ge begint....

en dan heb ik het niet over kinderen moest u dat verwachten,

maar over een jurkje waar ik aan begon.

het stofje lag hier al een jaartje ongeveer. 

het is nogal een drukke print dus het patroon moest eenvoudig zijn. 

het zou dan ook een A-lijntje worden.

met een hartjesuitsnijding op de rug, kwestie van klein detail toe te voegen.

eerst dacht ik het patroon te gebruiken uit SVDZ, 

maar ik hoorde al meermaals dat die patronen vrij smal uitvallen.

en Patat heeft een hekel aan te smal. het mag allemaal wat losser vallen.

ik verwacht dat ze binnen enkele jaren eerder een "skaterlook" heeft.

na veel magazines en pinterestborden te doorbladeren, besloot ik de Louisa als basispatroon te gebruiken en de zak en mouwen weg te laten.

de rits verplaatste ik naar het zijpand en op het achterpand tekende ik een half hart op de stofvouw.

om het geheel uberhaupt maar aan te kunnen trekken, stikte ik de linkerschoudernaad 

niet toe, maar voorzag ik daar een grote (oranje) knop. 

vanuit deze hoek zie je het niet zo goed,(ze had helemaal geen zin in een fotoshoot)

 maar het hartje is wel degelijk herkenbaar.

om de inkijk naar haar schattige billen te verhelpen, stikte ik een klein stolpplooitje aan

 de punt van het hart, zo liep mijn tekening ten minste door en liep zij niet met de billen bloot.

 nu ik het hier zo neerschrijf klinkt het mezelf allemaal toch zo logisch in de oren.

toen ik er aan bezig was, was ik wat minder goed wakker denk ik.

het was zoeken en blazen en herbeginnen en vloeken..

en tot middernacht doorwerken om het af te krijgen voor haar afstudeerceremonie.

proficiat Patatje van me!

(er waren nog superveel leuke foto's van het afstuderen, maar er stonden ook andere kindjes op, en ik weet niet of die mama's en papa's hun spruiten hier wel zouden willen zien verschijnen)

helelmaal klaar voor een nieuwe avontuur in een nieuwe school. 

maar eerst genieten van vakantie!

.

patroon: vertrokken van de louisa dress

stof: stoffenspektakel bij bambiblauw

blinde rits: veritas

knoop: anamarieke

hare prinseslijke hoogheid : Prinses Kroket

ze heeft het van geen vreemden....

als klein meisje was ik razend kwaad op mijn ouders 

omdat ik nooit een échte prinses zou worden.

en dat was HUN SCHULD! (zoals ik toen luidkeels kon roepen)
 waarna ik met de deur sloeg en naar mijn kamer trok om te bokken.

er werd mij immers meermaals verteld dat ik nooit een echte prinses zou zijn,

 kwestie van op de verkeerde plek geboren te zijn.

(als tiener probeerde ik dan ook mijn kansen in te schatten om ooit Prins William aan de haak te slaan. 
we weten allemaal hoe dat is afgelopen)

dat over de échte prinses heeft zij ons gelukkig nog niet verweten.

in haar wereld wordt zij namelijk prinses als ze een lang kleed aantrekt.
liefst een roze.

zo eenvoudig is dat als je bijna 4 bent.

gelukkig maar.
en ik heb geen enkele intentie om haar illusie te doorbreken.
jeugdtrauma of zoiets ...

voor carnaval was het dus zelfs geen vraag.

dat had ik moeten weten toen ik de overbodige vraag stelde:

"in wat willen jullie je verkleden voor carnaval?"

het antwoord was te verwachten

tot op het laatste moment dacht ik haar uit pure gemakzucht

 een gewoon kant een klaar kleedje 

uit de verkleedkist te halen. 

maar dat ziet er eigenlijk niet meer uit na al die verkleedpartijen.

en dus haalde mijn naaitrots het van de gemakzucht.

ik hergebruikte het patroon van dit zomerjurkje.

voor het bovenlijf gebruikte ik nicky velours
ipv katoen (dat rekt wat mee)

verbreedde het 4 cm, knipte het door
en stak er lusjes tussen om te kunnen "rijgen".

ik moest het lintje wel vastzetten met kleine steekjes
zodat het met de "mooie" kant naar voren bleef zitten.

                                                           
                                                          ik liet de voering achterwege.

(zo gemakzuchtig was ik dan weer wel)

gebruikte kamsnaps ipv deftige knopen.

en maakte een cirkelrok uit tule.

met daarboven een fronsrok uit roze satijnen voeringstof,

 een restant van dit project.

voor de randen werkte ik af met de overlock 

en stikte de halsboord en mouwrandjes gewoon even om.

de rok werd afgewerkt met een rolzoom en "belle"gewijs

 omhoog gefronst en 2 bloemetjes op bevestigd.

en zo ging het hier vanavond:

"mama, ik wil dat nu aandoen!"

"jaja, je mag het meteen eens passen en je mag dat morgen heel de dag aandoen".

"en ik wil dat ook aandoen om naar "technipolis" te gaan"

"dat mag ook schatje"

5 seconden later...

"ik wil dat alle dagen aandoen!"

stof; nicky velours; maison d'oree

satijnen voerinstof: stoffen van leuven

tule: miss daisy

patroon: anna van coup coup.

nam het wel heel letterlijk

een pillowcase dress.

ik had er al zo wel enkele gepind op dit bord

ik maakte ze aan het begin van de zomer. 

het kwam er alleen niet van om de foto's te nemen.

ik nam het wel heel letterlijk op deze keer en al neem ik aan dat je geen echte kussensloop nodig hebt om ze te maken,.... het werkt wel heel vlot op die manier.

ik vond in de kringwinkel kussenslopen met bloemetjes.

2 voor 1,20 euro denk ik.

ik zou ze nooit zo gebruiken, maar het stofje zelf vond ik wel mooi.

ik tornde 1 naad open en zoomde om. 

aan de kant waar de "wegstopstrook" zat tekende ik met behulp van een kom een kwart cirkel voor de "armsgaten", knipte die uit en werkte af met donkerroze satijnen biais. 

de bovenkanten plooide ik dan 4 cm om en maakte zo een tunnel om het lint er door te steken.

voor het lint gebruikte ik een strook van een "lintengordijn" dat ik ooit eens bij blokker kocht.

klaar was kees. 

ik maakte er twee op nog geen half uur schat ik.

ideaal bij warm zomerweer om naar het strand te gaan wegens lekker luchtig en snel aan/uit. 

heel handig bij ongeduldige kinderen die staan te springen om het water in te duiken.

(ons zonnebloempjes zijn eindelijk uitgekomen)

back to school :-)

welkom aan alle nieuwe volgers ook trouwens, er zijn er de laatste weken heel wat bij gekomen denk ik. ik blij dus.

en het is vandaag onze huwelijksverjaardag. al 6 jaar samen in hetzelfde schuitje! 

genoeg reden voor een give-away? 

ik broed nog even over wat ik ga weggeven en bij 100 volgers maak ik het bekend? (kwestie van mezelf nog wat tijd te geven)

prettig weekend iedereen!

een welgemeende danku

voor 2 schatten van juffen. 

voor hun enthousiasme.

voor hun extra zorg als het op het eten van de meisjes aankomt. 

voor een leuke start op school. 

omdat ze allebei zo graag gaan.

voor iedere juf een tasje op z'n elisanas.

de ene juf houdt heel erg van fluo en blingbling, dat was overduidelijk. en al ben ik daar zelf niet zo een heel grote fan van, het staat haar geweldig. de voordelen van de jeugd? 

voor haar dus een fluotasje en 2 fluo armbandjes. 

ik had toevallig een stukje zweedse fluo stof liggen en gebruikte een satijnroze voering.

de fluoparels komen van bij blokker en de zilveren parels van bij miss daisy

wat na de eerste keer nog moeilijk was, lukte nu heel goed (al zeg ik het zelf): die hoekjes komen schoon over de ritsuiteinden :-D

voor de andere juf twijfelde ik heel erg over de kleur. dan maar de directe aanpak: "greet, wat is uw lievelingskleur?"

het leverde me een onverwacht "paars" en "roos" op. twee kleuren die niet supervertegenwoodigd zijn in mijn meer-dan-goedgevulde stoffenkast.  ik twijfelde tussen enkele stofjes, want er is paars en paars. 

ik ging voor deze Minimals by Poppy, afgwerkt met een pastelkleurig satijnen paarse paspellintje. 

als voering gebruikte ik een staaltje van bij Heytens, met roze en paarse bloemen. 

en omdat de juf niet de beste slaper is, stopte ik er een lekkere doos slaapthee en "nachtrustdruppeltjes" bij. hopelijk werkt het voor haar even goed als voor ons.

bedankt juffen, en tot volgend jaar. maar nu eerst een fijne vakantie voor iedereen! 

schaapjes tellen

ik vertelde hier al eens dat mijn Patatje verzot is op deze wollige dieren. 

de pluche knuffelzachte versie weliswaar. voor de echte heeft ze wel wat affectie over, maar geen allesoverheersende fascinatie. gelukkig maar misschien ook.

toen ik enkele maanden geleden een vriendin hielp op het stoffenspektakel (ik had zelf niet echt iets nodig) kwam ik toevallig schaapjestricot tegen. 

en wat doen een mens dan. 

dan denkt die: daar ga ik een pyama voor Patat uit maken. 

dan blijft dat enkele maanden in de (over)volle stoffenkast liggen. 

en dan schiet een mens ineens in pyamamodus. 

want anders wordt dat hier kleine oorlog. 

en met de kampeernacht op school in het vooruitzicht wou ik die graag afhebben voor vanochtend.

toen ik gisteren op de naailes echter de laatste mouw wou aanzetten, kwam ik erachter dat die nog thuis lag. dus na een avondje naaien voor de juf haar cadeautje (foto's volgen nog) begon ik thuis nog aan de beloofde pyama. 

maar pas na eerst een half uur zoeken, want ik had iets te goed opgeruimd (het voordeel van een huis dat te koop staat). 

maar bon, hij staat ineen, zonder fouten en voor middernacht nog wel. 

ik gebruikte hetzelfde patroon als hier. maar zette er deze keer een strook boordband aan om er een nachtkleed van te maken ipv een shirt. kwestie dat ik wat zuinig wil zijn op mijn zelfgemaakte spullen. anders is ze er tegen volgend jaar al uitgegroeid en is ze boos omdat haar spullen niet meer passen.

 dus nu kan ze hem eerst dragen als kleed, daarna als shirt. 

economisch, ecologisch en tijdsbesparend. 

me like. 

dochterlief ook. 

al moeten jullie het met een instagramfotoke stellen.

in de ochtendspits (waar nog valiezen gemaakt moesten worden) ook nog foto's nemen, zou een beetje te veel van het goede geweest zijn. 

ze zullen goed slapen in hun tent vannacht. dat hoop ik voor de juffen tenminste.

en wij, wij kunnen genieten van een avondje voor onszelve. en van uitslapen. dat, dat zal er voor de juffen niet inzitten denk ik...

carnaval

echt zot van verkleden zijn mijn meisjes niet. ze zullen dat sporadisch wel een keer doen, en dan trekken ze letterlijk alles uit de verkleedbakken en mengen ze alles door elkaar. echt alles.

toen ik ze enkele weken geleden vroeg hoe ze zich wilden verkleden was het antwoord: als prinses.

ahja, want dat hebben ze liggen in de doos met verkleedspullen. ze hadden er nog niet aan gedacht dat mama misschien wel iets zou kunnen naaien.  want mama die is (was ) wel zot op verkleden. stiekem zou ik eigenlijk terug een kleuter willen zijn, om mij dan oneindig veel te verkleden. dus om het kind in mij haar zin te geven, besloot ik een outfit te maken en bedacht ik dat ze zich misschien wel zouden willen verkleden in Minnie Mousse.
daar zijn ze namelijk wel zot van. onderbroeken, pyamas, kousen,.... als er maar Minnie op staat.
dus stelde ik het voor, en het werd enthousiast onthaald.

ik ging wat inspiratie opdoen op Pinterest en besloot om een cirkelrokje te maken (a la zsa zsa) met heel veel tule onder, en de bekende oortjes met strik op een diadeem te naaien.

zijn ze niet om op te eten? het was trouwens een fantastisch zicht deze ochtend op school om al die verklede kleutertjes te zien!

van opeten gesproken. er werd nog een receptje uitgeprobeerd uit het nieuwe groentenkookboek: fritatta in de oven gebakken met winterse groenten. resultaat: kinderen die met een lang gezicht aan tafel komen en al bij voorbaat beginnen te jammeren dat ze het niet lusten. dat komt er van als ge pastinaak, rode biet en pompoen in een verdoken jasje op tafel zwiert. maar na het verplichte "1 hapje moet je proeven" was het al van "ik lust da wel". zelfs de papa, veruit de moeilijkste eter van ons allemaal vond het lekker! voor herhaling vatbaar dus! (en daarmee staat de teller op 4 nieuwe recepten)