apenkuren

ik had het laatste stuk van deze stof op het stoffenspektakel.

een pyama zou het worden voor mijn Kroket.
en alsof ze mijn gedachten kon lezen,
want daar kwam ze zelf herhaaldelijk achter  vragen.

tja, ik heb kinderen die weten wat ze willen.
en er niet voor terugschrikken om daarnaar te vragen.
dat is de schuld van Meneer Patat die wenste dat zijn
kinderen een duidelijke mening en karakter zouden hebben.
hij heeft in ieder geval gekregen wat ie vroeg :-)


maar bon...
een apenpyama dus.

dat vraagt om apenkuren natuurlijk.
onmogenlijk daar een deftige foto van te nemen.
getuigt u zelf maar.

ik gebruikte een patroon uit Burda kids.

eigenlijk een jongensmodel, maar voor apenstreken uit te halen is dat perfect he.

voor de top nam ik maatje 110 en verkorte de mouwen een beetje.

voor de broek nam ik ook een ingekorte 110, maar zelfs met een strak stuk boordstof

was ze nog te los. 

dus stak ik er nog een elastiek in. 

voorlopig houdt dit aapje haar billen weer bedekt.

schaapjes tellen

ik vertelde hier al eens dat mijn Patatje verzot is op deze wollige dieren. 

de pluche knuffelzachte versie weliswaar. voor de echte heeft ze wel wat affectie over, maar geen allesoverheersende fascinatie. gelukkig maar misschien ook.

toen ik enkele maanden geleden een vriendin hielp op het stoffenspektakel (ik had zelf niet echt iets nodig) kwam ik toevallig schaapjestricot tegen. 

en wat doen een mens dan. 

dan denkt die: daar ga ik een pyama voor Patat uit maken. 

dan blijft dat enkele maanden in de (over)volle stoffenkast liggen. 

en dan schiet een mens ineens in pyamamodus. 

want anders wordt dat hier kleine oorlog. 

en met de kampeernacht op school in het vooruitzicht wou ik die graag afhebben voor vanochtend.

toen ik gisteren op de naailes echter de laatste mouw wou aanzetten, kwam ik erachter dat die nog thuis lag. dus na een avondje naaien voor de juf haar cadeautje (foto's volgen nog) begon ik thuis nog aan de beloofde pyama. 

maar pas na eerst een half uur zoeken, want ik had iets te goed opgeruimd (het voordeel van een huis dat te koop staat). 

maar bon, hij staat ineen, zonder fouten en voor middernacht nog wel. 

ik gebruikte hetzelfde patroon als hier. maar zette er deze keer een strook boordband aan om er een nachtkleed van te maken ipv een shirt. kwestie dat ik wat zuinig wil zijn op mijn zelfgemaakte spullen. anders is ze er tegen volgend jaar al uitgegroeid en is ze boos omdat haar spullen niet meer passen.

 dus nu kan ze hem eerst dragen als kleed, daarna als shirt. 

economisch, ecologisch en tijdsbesparend. 

me like. 

dochterlief ook. 

al moeten jullie het met een instagramfotoke stellen.

in de ochtendspits (waar nog valiezen gemaakt moesten worden) ook nog foto's nemen, zou een beetje te veel van het goede geweest zijn. 

ze zullen goed slapen in hun tent vannacht. dat hoop ik voor de juffen tenminste.

en wij, wij kunnen genieten van een avondje voor onszelve. en van uitslapen. dat, dat zal er voor de juffen niet inzitten denk ik...

charlie en de week van....

 het was me wel een week. eentje van weinig slaap, quasi geen punten geteld, niet gaan lopen. eentje van weinig energie. een week van chaos.
 eentje met een zieke patat. echt ziek. zo 40° en meer koorts en geen reactie op de medicatie. en dus een ritje naar spoed op zondagavond. wat maar een gewoon virusje zou zijn, bleek haar heel de volgende week te vellen. de dokter begon aan longontsteking te denken, maar de foto was negatief gelukkig. dan maar andere antibiotica. die nu lijken aan te slaan.

maar het was ook een week van dankbaarheid. dat het MAAR een virus of bacterie is. en dat we in een land wonen waar we binnen het half uur toch zeker in een ziekenhuis zitten. dankbaar dat er vriendelijke dokters en verpleegsters zijn.  dankbaar om de vele knuffelmomenten, zo samen op de zetel met mijn patatje. dankbaar dat ik er gewoon kan zijn voor haar, dat ik geen opvang hoef te regelen omdat ik niet moet gaan werken. dankbaar dat ik een ventje heb die het goed vond dat ik stopte met werken en dat het kon. dankbaar voor de liefde en het vertrouwen van een kind. maar ook dankbaar om  kip aan het spit en een pot kant en klare appelmoes.



in een zeldzaam moment dat ik toch achter mijn naaimachien kon kruipen, maakte ik mijn eerste Charlie. toen ik het patroon op haar blog zag staan, wist ik al dat ik het moest hebben.  maakte niet uit dat ik eigenlijk geen jongens heb. op petit bazaar kocht ik de papieren versie. ik ga het kort houden: een aanrader!  en mijn Kroketje is er superblij mee. eindelijk geen "ikke nie mooi ni" en bijbehorende gekruiste armen en gestampvoet, meer. mama dankbaar.

groene effen tricot: stoffenpaleis wilrijk.

gestreepte tricot: bambiblauw.

ahja, het was ook de week van de start van de bouwwerken. den bouw is uitgezet. het hek staat er. de voorlopige oprit ligt er. dankuwel....

week 2 pin 2

 een tijdje geleden heb ik eens grote kuis gehouden in mijn kleerkast en die van Het Ventje.
resultaat: een volle bakfiets mocht naar de kledingcontainer en een volle wasmand mocht blijven. kwestie van een beetje te "upcyclen"

ik koos meteen twee T shirts die ik eignlijk niet meer droeg, maar waar eigenlijk niets aan was.

eerst wou ik dit maken voor de pin van deze week......maar dat mislukte.....falikant.....er blijven nu gewoon een hoop repen uitgerokken stof over :-(  

dan maar dit idee proberen.  in de kringloogwinkel kocht ik deze das voor 1 euro ongeveer. 

ik begon bij het dunne uiteinde van de das en naaide zo tot aan de rechterschoudernaad. vandaar begon ik plooitjes te leggen in de das. op het einde naaide ik een knoopje, zodat de das goed blijft zitten. 

een naald voor jeansstof ofzo is wel aangeraden, twordt nogal een dikke stapel om door te geraken anders.  wat denken jullie ervan? 

                                             

e

to flock or not to flock.....

bij haar leerde ik flockfolie kennen. kan je leuke dingen mee doen....

zoals t shirtjes mee pimpen. want ik ben te gierig om die leuke-reeds-geflockte-maar-o-zo-dure-shirtjes te kopen. toch voor de kleuter die binnen de kortste keren er uit is gegroeid of vlekken heeft gemaakt.

toen ik de leuke kleurtjes flockfolie zag bij De Banier, wou ik me er ook eens aan wagen. wagen zeg ik, want ik ben niet de handigste met zo een zaken. maar bon, aan een spotgoedkoop t shirtje van bij de zeeman, daar moogt ge al ne keer mee blunderen he.



nu nog een "vormke" kiezen....op het wereldwijde web vond ik zo direct niks naar mijn goesting, maar moest het lukken dat ik juist een doos sjabloonkaartjes gekocht had voor Patat.

 en zat daar toch wel een schaap tussen zeker.
nu moet ge weten dat dat kind iets heeft met schapen. al van toen ze nog in mijnen buik zat. ...er staat een levensgroot schaap met een dwaze kop op haar muur geschilderd. van de Nono kreeg ze "Bazil", een levensgroot schaap uit de Nici-collectie, ze slaapt op een schapenkussen en en er liggen nog wel meer schapen in de knuffelkoffer en in bed. schapen zouden het worden dus. maar 1 is geen he...

en een tijdje geleden gingen we naar het elfenfestival. en dat was echt de moeite. t kind is sindsdien helemaal in de ban van elfjes. en nu had ik toch ook nog wel een sjabloon liggen van elfjes zeker. (kvind het alleen niet meer terug om er een foto van te nemen)  twas een beetje een riskante onderneming met al die kleine sterrekes enzo, kheb een paar keer gevloekt en me verbrand, maar al zeg ik het zelf: da mag gezien worden.