jackie

 toen het patroon van de jackie uitkwam, was ik meteen fan. ik had het alleen niet meteen nodig. 

maar vroeg of laat komt daar verandering in, en nu was het gelukkig eindelijk zover. 

deze winterjas die ik twee seizoenen geleden maakte, past op zich nog wel, maar het kind schreeuwt bij wijze van spreken elke keer moord en brand als ik haar vraag die aan te doen. iets met niet goed zitten ... en de ski jas die ze wel heeft voor de winter en die dan wel comfortabel mag zien, ziet er alles behalve elegant uit. ik ben jammer genoeg voor de kinderen heel soms van het principe: liever mooi dan praktisch...al trek ik dat zeker niet in alles door, maar bij sommige gelegenheden heb ik hun toch graag deftig in plaats van praktisch. zoiets in de zin van: wie mooi wil zijn moet pijn lijden...al zou ik hun dat nu toch ook niet aandoen...

maar bon, een plan voor een nieuwe jas dus. ik kocht bij madame toertjes tijdens haar stoffenverkoop eigenlijk al een mantelstofje in blauw/geel, maar daar was hier thuis niemand fan van. dus gingen we enkele weken geleden naar Lier met het hele gezin stof zoeken voor een Jackie. 

uiteindelijk vonden we een prachtige wollen stof in koningsblauw, met een superzachte witte fleece voor aan de binnenkant. 

voor de kraag en de zakjes gebruikte ik een stukje nep bont van op het stoffenspektakel. zo zacht, maar een ramp om mee te werken. ik had letterlijk haar op mijn handen nadien. 

ergens in mijn hoofd liep het mis. meer dan eens. zo brak ik meermaals mijn hoofd over een contrasterend stofje voor de belegdelen, terwijl dat dat gewoon uit de buitenstof geknipt wordt. 

uiteindelijk ging het spreekwoordelijke lampje branden en lukte de puzzel wel. 

dit keer gebruikte ik enkel de wollen stof met de fleece, in tegenstelling tot het vorige exemplaar, waar ik ook nog H630 tegenstreek. lekker warm dat wel, maar veel te dik en onhandig uiteindelijk. 

voor de mouwen maakte ik zelf gematelasseerde  witte voering. ene keer, maar nooit ni meer! wat een werk! maar waarschijnlijk is dat zoiets als met bevallingen: ge vergeet de miserie rap want het eindresultaat is de moeite. 

het is trouwens een geweldig patroon, met een zalige uitleg. ik zou bijna zeggen: dummie proof. 

al heb ik wel herhaaldelijk het tornmesje moeten bovenhalen. 

maar dat lag enkel en alleen aan mijn onoplettendheid, perfectionisme en verstrooidheid. maar goed, eind goed, al goed zeker?  

   voor de contrasterende stukjes en het ophanglusje gebruikte ik een katoentje van bij Veritas. 

  voor het rugflapje gebruikte ik een soort techniek van "vals paspel" door de achterkant net een een    
  centimetertje breder te knippen dan de blauwe stof en dan de naadwaarde te gebruiken als vulling om    
  het geheel door te stikken.  

voor de strikjes deed ik hetzelfde.  

de zoektocht naar de geschikte knopen leverde niet veel op, dus besloot ik zelf knopen te overtrekken. 

manlief was eerst niet te vinden voor het idee, maar ik heb tot nu toe alleen maar positieve reacties gekregen. in de eerste plaats van dochterlief, die haar jas nu zonder problemen aantrekt. 

zelf ben ik er ook heel fier op en blij mee. zonder te willen stoefen, maar het is volgens mij een van de mooiste stukken die ik de laatste tijd gemaakt heb.... alleen jammer dat het fototoestel weer binnen moest voor reparatie. dus de kwaliteit van de foto's is niet top, ze zijn maar getrokken met mijne gsm. 

dochter blij, mama blij!

patroon: ieniemienie ft emma en mona

blauwe wol en witte fleece: den boom, lier

witte nepbont: stoffenspektakel

blauw witte katoen: Veritas

overtrekbare knopen: de banier

voering en stof om te matellaseren: Mertens

voor Merlijn

diezelfde vriendin met wie ik naar het stoffenspektakel trok, vroeg me een tijdje geleden of ik het zou zien zitten om voor haar zoontje een winterjasje te maken. natuurlijk dus.

het jongentje in kwestie is namelijk heel erg gevoelig aan labeltjes en ritjes enzo en ze vond geen warm jasje naar haar zin met knoopjes.

ik zocht een aantal patronen bij elkaar en tijdens een speeldate voor de kindjes werd er gewikt en gewogen, stoffen besproken en kleuren afgewogen.

de zoektocht naar een leuke warme-zachte-jongensachtige stof was niet eenvoudig, maar uiteindelijk vond ze bij maison d'oree nog een mooie gebreide petroleumblauwe stof en een orangje nicky velours.  een combinatie die perfect zou passen bij zijn muts en sjaal.

omdat het patroon maar tot 98 ging en hij toch al 3 wordt binnen enkele maanden paste ik het patroon aan, zodat hij er volgende winter ook zeker nog van kan genieten. een beetje ruimer, een beetje langer en mouwen die wat breder zijn onderaan zodat ze makkelijk omgeslagen kunnen worden (want er zit overal een laag H630 in om zeker warm genoeg te hebben)
en omdat hij zo gevoelig is aan zijn kinnetje, maakte ik het beleg ook uit de zachte voering ipv uit de wol. en het lusje om zijn jasje aan op te hangen, liet ik verticaal hangen ipv horizontaal....met echt alles werd rekening gehouden voor de kleine tovernaar

stof en knopen: maison d'oree

patroon: knippie 4 -2011

jasje nr 2

HIJ. IS.AF! 

niet dat het deze keer zo lang geduurd heeft om m te maken, maar eerder om er aan te beginnen en aan te kunnen doorwerken. tussen de cadeautjes door, het koken, het feesten,....maar zie nu eens hoe gelukkig ze er mee is. en de mama ook, tis misschien misplaatst, maar ik ben er fier op :-)  

op de foto valt hij niet zo mooi, om dat m wat open valt, maar dat is in het echt gelukkig niet het geval.

blauwe wollen stof: stich and co
gele joggingstof: maison doree wilrijk
gele knopen: veritas

geduld is een schone deugd....

dit jaar wou ik de winterjassen voor de meisjes zelf maken. ik had al zo veel mooie voorbeelden zien passeren in blogland, dat ik dacht: dat wil / kan ik ook.

het patroon werd rap gevonden. (in de burda van september 2012)
de stof dat viel nog niet mee. eer ik de kleur en zachtheid gevonden had waar ik tevreden mee was en waarvan ik wist dat de meisjes het zouden willen aandoen, dat was zo simpel nog niet.  gelukkig vond ik mijn (en hun) ding bij stich and co.

ik liet Noa de keuze: blauw of oker (zoals haar schoenen) en ze koos voor het laatste. de petrolblauwe koos ik voor ons Kroketje.

Maar toen begon de miserie. geen boventransportvoet, te weinig tijd, foutjes bij het stikken, niet voldoende garen, wattine en voering, knopen....het was hier echt Murphy's Law.

Maar bon, het ding is afgeraakt. Net op tijd voor de eerste sneeuw. Lekker zacht en warm, want gevoerd met superzachte fleece en wattine. 

Nu die van Kroket nog. en deze keer heb ik wel voldoende garen, knopen, wattine en voering. wel nog altijd geen boventransportvoet. en dit keer ga ik echt geen 6 lagen dikke stof onder mijn machien door proberen te trekken/duwen. sporten mag dan wel gezond zijn (en punten opleveren, ahja, we weightwatcheren hier vrolijk verder) dit doe ik echt geen tweede keer. maar  hopelijk vrijdag terug in stock. en als ik dan nog even tijd heb om die te gaan halen en dan de jas ook nog in elkaar te steken, dan zou het pas geweldig zijn. gelukkig kan het kind nog in haar jas van vorig jaar. 

          stof, knopen en wattine: stich and co

voering: stoffenpaleis