zaterdag 17 augustus 2013

mini me

een kleed zoals mama wou ze.

in dezelfde stof als deze jurk.

zij vraagt, wij naaien. al ging het niet snel genoeg  naar mejuffrouw Kroket haar zin.
ik mocht zelfs niet mee naar het zwembad, moest haar kleedje afmaken! 
dat hebben we toch maar niet gedaan hoor. 
voor Kroket dan toch. Patat wou dezelfde, maar daar had ik de stof niet meer voor.
 ik gebruikte nog een restje uit deze trui.

het was een puzzel om alle stukken uit de stof te krijgen, met plan B en C al in het achterhoofd, maar het is gelukt. 

ik maakte maatje 110 voor mijn 3 jarige. kwestie van er in de herfst een pulleke onderaan te kunnen doen en er volgende lente ook nog geniet van te hebben. ik maakte het wel 3 cm korter, tkind moet er ni over vallen he.
het zit wat ruim rond haar buikje, maar is zeker niet overdreven groot. 

volgens de werkbeschrijving moest er afgewerkt worden met een bies uit tricot, maar ik koos ervoor om  af te werken met elastische biais. 

nadat ze eindelijk in slaap vielen (blijkbaar toch niet moe genoeg na het zwemmen) werkte ik tot iets na middernacht door om het af te hebben en toen....



en toen wou ze toch niet poseren zeker! 



mijn deugeniet...





grote zus ging het even voordoen....


eerst nog heel serieus....toen ik zei dat ze gewoon mocht doen, ging ze ineens wel heeeeeel gek doen (dus die publiceren we maar niet )


en toen wou Kroket ineens toch weer meewerken!








en ook nog even samen op de foto! twas even vijf minuten grote liefde...




en na al dat poseren ging we papa bezoeken op de set. ons nieuwe kleedje tonen he.



en daar was een reus!

patroon: princess castle, ottobre 4/2013
bolletjesstof: stoffen van leuven
gestreepte stof: bambiblauw
elastiche roze paspel: maison d'oree


woensdag 14 augustus 2013

de lijst van al mijn RUILwensen

met Wilma  deed ik van ruilhandel. ze had namelijk een boek te ruil. in de plaats vroeg ze een stuk stof van petit pan, of een patroontje van coup coup. Petit Pan werd hier al herhaaldelijk verknipt en daar waren nog wel wat stukken van overgebleven. de stoffenkast is hier meer dan goed gevuld en ik had niet meteen een doel voor die overgebleven stofjes. de deal was snel beklonken en binnen enkele dagen had ik het boek, met een leuk extraatje voor de kindjes en mezelf erbij, in handen. dankje wilma!

ik legde het boek waarin ik bezig was in gedachten even aan de kant, nestelde me op donderdagavond op de zetel, wentelde me in de mooi gevormde  zinnen,  verbaasde me over de herkenbare gedachtengang van het personage, glimlacht in mijn eentje, pinkte meer dan 1 traan weg, en op vrijdag vloekte ik eventjes heel hard toen ik op de klok keek nadat ik net de laatste zin had gelezen. (het was half twee voorbij). 
omdat ik zo enthousiast was, wou mijn moeder het ook graag lezen, en ook zij las het uit op enkele uren. 

het boek zette me aan het denken: wat zou ik doen als ik de lotto zou winnen. want ik zeg soms wel eens al lachend, "als we de lotto nu maar eens zouden winnen he....maar eerst meespelen he". 
maar eigenlijk heb ik er geen flauw idee van wat ik zou doen. ik denk hetzelfde als het personage...maar dat ga ik niet verklappen. dan moet je het boek maar lezen. 

maar  gewoon puur voor de fun wou ik wel graag eens een lijstje opstellen. 
want eigenlijk heb ik immens veel om gelukkig te zijn. ik ben gezond (al zou een betere rug leuk zijn), ik heb een fijn gezin, 2 prachtige, lieve, gezonde dochters die vaker leuk samen spelen dan dat ze ruzie maken, een knappe fijne man, eten in de kast, een dak boven mijn hoofd, familie en vrienden, tijd om te naaien, een kast vol stofjes, 2 handen om mensen te helpen,....


maar hier is die dan, 
mijn lijst van al mijn wensen: 
had ik 10 miljoen wat zou ik dan doen....



1. een aantal reizen maken.
2. een aantal mensen uit mijn onmiddelijke omgeving financieel helpen.
3. een deel aan een of meerdere goede doelen geven.
4. een overlock aanschaffen.
5. mijn auto die bijna aan vervanging toe is vervangen.
6. een spaarpotje aanleggen voor de kindjes
7. de tuin mooi aanleggen.
8. ne keer in een supergoed restaurant gaan eten.
9. ne keer een dagje all-in verwennerij. 
10. stofjes gaan shoppen :-)
11. spaarpotje voor onszelf aanleggen voor later
12. een ruimte kopen om daar mijn eigen naai-atelier in te vestigen
13. een echte naai-opleiding gaan volgen
14. een groot feest geven voor ons 10 jaar getrouwd...of zelfs zo lang niet wachten, een gewoon "wij zien elkaar graag feest"
....



ik denk dat dat het zo een beetje is...
maar wie weet wat ik zou doen als het zo ver is :-)

maar ondertussen mag ik wel verder van ruilhandel doen met het boek


edit: het gaat dus om het boek: de lijst van al mijn wensen, van Gregoire Delacourt. 

ik heb me al suf gepiekerd over dat ruilen. want wat zou ik in ruil vragen? ik vond het echt geen makkelijke vraag, nog moeilijker zelfs dan het opstellen van bovenstaand lijstje!

ik laat het aan u over, zou jij graag het boek lezen en heb je een leuk stofje, boekje, iets handgemaakts of maakt niet uit waarmee je wel zou willen ruilen? laat het dan maar weten. 


Wil je ruilen laat dan een berichtje achter bij dit bericht of mail me, heidivanderhaegen@live.be

Hoe gaat het in zijn werk:
Zodra je het uit heb ruil je het weer verder met iemand, en geeft dan ook weer een wens op, net zoals Mieke deed met de pannenlappen en ik met het patroon/stof die ik zoek, en degene die het boek wil lezen en de wens kan vervullen krijgt dan het boek.
Voorwaarde is wel dat diegene er dan weer een item van maakt op haar/zijn blog zodat iedereen kan zien waar het boek was, naar toe gaat en wat er is geruild. En zo gaat het boek dan weer verder, en verder, en verder......
En het is natuurlijk te hopen dat iedereen zo blij is met de ruil.



donderdag 1 augustus 2013

home made mini birthday couture


 de volgende dag kwam meteen de vraag: 
mama, wanneer word ik vijf?

een heel jaar heeft ze ernaar uitgekeken, 
bijna dagelijks gevraagd wanneer het nu eindelijk haar verjaardag was, 
gehuild toen het die van andere mensen was en nog steeds niet die van haar, 
haar verlanglijstje voor cadeautjes gemaakt....

en nu was het dan eindelijk zover.
 ze werd vijf. 
mijn kleine meisje, geboren in een zomer die even heet was als degenen die we nu hebben. 







daar moest dus op getoast worden. 






nog even opnieuw met de ogen open....







de papa was zijn eigen gekke zelve






en natuurlijk moest er ook taart zijn. 

uit mijn collectie boeken koos ze de elfentuintaart.
normaal gezien met een rozenboogje van groene chocolade. 
maar tropische temperaturen en chocolade gaan echt niet samen. 
het tuinhek werd dan maar plat gelegd. 






het maakte haar niets uit. het zag er zo ook lekker genoeg uit.







kleine zus zocht verkoeling in een van de cadeautjes









nog enkele foto's, gewoon omdat ik ze zo mooi vond dat ik niet kon kiezen...











het was een lange, vrolijke, vermoeiende dag.
dus werd er even uitgerust voor de tv, terwijl de grote mensen nog wat na-tafelden bij de bbq.








en dan was er het feestje met de vriendjes van school. 
het hele jaar door werden er al lijstjes gemaakt met wie wel en niet mocht komen. 
door de vakantieplannen kon niet iedereen erbij zijn jammer genoeg. 
voor haar dan.
ik vond deze bende echt wel groot genoeg. 
er werd volop geknutseld aan hun vogelhuisjes en gekleurd zand. tussendoor een duik in het zwembad en heen en weer geloop naar de trampoline en de zandbak.
en er werden krachten opgedaan bij een fris fruitslaatje en een nog frisser ijsje.
die hete zomer heeft zo zijn voordelen.

hier tonen ze u hun afgewerkte vogelhuisjes. 





ik maakte voor haar verjaardagsjurk de "candy cane" uit home made mini couture en werkte af met een schulpenrand. 
ik knipte de rok echter te kort om nog verantwoord te zijn, en maakte dus een "onderrokje" uit felroze stof dat ik bij miss daisy haalde. 
het lintje dat ik erop stikte is er een uit de tilda collectie uit mijn voorraaddoos. verzamelen heeft zo ook zijn voordelen. vroeg of laat is er wel een geschikt projecht :-)
het blauwe stofje is een petit pan die ik kocht tijdens je jammer genoeg laatst maakdag.

en de vraag wanneer ze nu eindelijk 6 wordt, die heeft ze gelukkig nog niet gesteld.





woensdag 31 juli 2013

de max

Bijna een maand geleden was hij er dan eindelijk. De Max. Hij liet wat op zich wachten. Maar dat is hem al lang vergeven denk ik.
Toen ik dit kaartje zag, vond ik dat meteen wat voor de mama en de papa van Max.

ze houden van retro ziet u. volgens mij past dit daar perfect in.

en met die naam, die al een tijd op voorhand bekend was, had ik ook meteen een idee.

een kant en klaar bodyke kopen. 
een leuk lettertype zoeken.
wat flockfolie uit de voorraad halen

en klaar is kees, euh max


ik zag in de winkel een leuk etuitje liggen in hetzelfde stofje als het kaartje. ze vroegen er alleen belachelijk veel geld voor. ik kon er bijna een meter stof van kopen en het bodyke kon er met moeite in.
dan maar zelf doen. 
het bleek alleen een kleine zoektocht om dit michael miller stofje nog te vinden. een oproepje op facebook later en ik had een adresje

alleen, voor een jongen zo een clutch-achtig tasje, dat vond ik zo geen goed idee.

ik wou eerst een speeltapijt/opbergzak maken, maar een een werf opvolgen, een huis dat te koop staat  en een ventje dat niet veel thuis is, 2 kinderen die dat wel zijn en een slechte planning van mijne kant, maakte dat een onmogelijk plan.
dan maar een turnzak voor later.


ik gebruikte een patroon uit een of andere knippie, dat ik nog wat aanpaste naar mijn eigen zin. 

een gele veter erdoor en klaar.

inpakken, stempelen (dat deden Patat en Kroket) met de nieuwe aanwinsten, en op naar dat kleine wondertje.
hij is echt de max. 





vrijdag 5 juli 2013

photochallenge


jaren geleden, toen mijn ventje mij begon te leren hoe een fototoestel werk, kwam hij met het idee om me elke keer opdrachtjes te geven rond een bepaald thema. veel kwam er niet van in huis, want er was altijd wel iets anders dat eerst moest gebeuren, zoals een thesis en stage en een huwelijk voorbereiden...

toen de kinderen er kwamen, speelde ik vaak met de idee om mij weer wat meer toe te gaan leggen op fotografie. 
maar ook toen was er elke keer wel iets wat eerst moest gebeuren. 
pampers enzo, of de was, of flesjes, of slaap...

 en dus kon ik wel een beetje overweg met het toestel, maar meer ook niet. al had ik zo hier en daar een gelukstreffer...

via haar kwam ik in de verleiding mee te doen aan deze photochallenge. 
het zou een goeie oefening zijn maakte ik mezelf wijs. 



dit was de opdrachtlijst....


ik slaagde er niet in om elke dag een foto te nemen. 
maar ik trok er met mijn ventje in een impulsieve bui wel een halve dag op uit om mijn lijstje af te werken. 
er ontbreken er nog enkele, ik hoop die in de loop van de week nog bij te plaatsen.
ik vond het in ieder geval een leuke uitdaging, ik heb er veel over nagedacht, al is het door tijdsgebrek niet altijd even goed gelukt als ik in mijn hoofd had....

1.looking down




2. faceless self portrait


3. stranger



4. 2 o clock




5. pattern



6. makes me smile





8. sunrise




9. up close



10. unusual




11. looking up



12. home

13. something I made



14. black and white





16. flowers



20. colorscheme

23. architecture

 
24. childhood memory




25. reflection



27. low key


28. shoes


29. emotion