ge zijt maar zo oud als ge u voelt

ik hou van zachte dingen. 

van fleecedekentjes, van onze 4 konijntjes, de wangen van mijn dochters, babyvoetjes, 

lekker zacht beddengoed,...

en dus ook van lekker zachte kleding.

het stofje scoorde ik(euuuuuuuuh effe denken.....

1 of 2 jaar geleden)  op Handmade in Belgium, in Genk. 

(volgende editie komt er trouwens aan in december)

een grote lap, superzachte nicky velours hing daar nog te wachten op mij. 

de print vond ik meteen geweldig, maar ik vroeg me af of het nog wel kon voor een dertiger. 

 dus kwam er een dilemma bij: hou ik die lekker egoïstisch voor mezelf, of maak ik er iets mee voor de meisjes....

na veel wikken en wegen dacht ik: 

 "foert, ik vind dat mooi, van de rest hun mening trek ik me niks aan!" 

iets waar ik nog regelmatig op moet oefenen trouwens, maar het lukt hoe langer hoe beter gelukkig

de vereistenlijst was lang:

(voldoende lang om de rug te blijven bedekken, coltrui, liefst met kap, ruim genoeg) 

de zoektocht naar een geschikt patroon bleek nog langer,

tot een faceboekgroepje redding bood.

het werd dit patroon van schnipp schnapp.

aan alle vereisten was voldaan, dat Duits dacht ik wel de baas te kunnen. 

om de ene of andere duistere reden echter, bestelde ik per ongeluk deze....

vereistenlijst niet meer voldaan.

en daar kwam ik pas achter toen ik alle patroondelen getekend had en probeerde uit te vogelen waar mijn kap naartoe was....

en omdat ik een beetje aan de luie kant was toen en eigenlijk geen zin had om nog maar eens te wachten voor ik nu eindelijk eens aan die trui begon, maakte ik hem dan maar zonder kap.

dat Duits, dat was zo simpel nog niet.

gezond verstand het werk laten doen was eenvoudiger

dat, en google translate gebruiken. 

omdat het me wat te druk leek worden om binnenin ook de bloemenprint te gebruiken,

 besloot ik voor de voering een restje roze dunne tricot te gebruiken.

de mouwboorden en tailleband maakte ik uit een restje blauwe tricot.

ik paste wel de lengte van de panden en de mouwen aan. 

bij de panden tekende ik (als ik me goed herinner want ik maakte de trui eigenlijk al enkele weken geleden) 15 cm bij. 

niks zo frustrerend als een blote rug omdat je kleren niet blijven zitten.

de mouwen verlengde ik ook met 10 cm, omdat ik het originele patroon een smallere onderkant aan de mouw zit, maar dat vond ik niet zo mooi.

ondertussen heb ik deze al enkele keren gedragen, en ik ben er heel blij mee.

lekker zacht, hij zit goed, ik vind 'm mooi en de kinderen vinden mij in een massa mensen supersnel terug, da's ook handig. 

conclusie: een goed patroon, mits de nodige aanpassingen qua lengte in functie van mijn eigen lijf. 

en als je een stofje mooi vind, gewoon je eigen zin doen....

tenzij jullie mij hier nu massaal komen vertellen dat het echt niet meer kan voor mijn leeftijd, dan ga ik misschien terug beginnen twijfelen....

een weekendje met la maison victor

ik weet niet meer waar ik de eerste aankondiging zag, maar ik wist wel meteen wat ik het weekend van 20-21 september zou doen: 

een tripje naar Hasselt.

de verwachtingen stonden hoog gespannen. 

wat wil je met zo een mooi tijdschrift.

denk daar dan nog eens een hele resem stoffenwinkels en workshops bij en je snapt waarschijnlijk wel dat dit voor deze stofverslaafde als ondergetekende een ideale dag lijkt   is .

uit angst voor taferelen zoals bij de Libelle winterfair vertrok ik goed op tijd.

uiteindelijk toch maar met de auto, want de trein had ik gemist...

de enige file die ik tegenkwam was die om de parking op te rijden. 

ik kon zelfs zonder problemen inschrijven voor een eerste workshop: 

fotostyling van je zelfgemaakte spullen bij Maaike van crejjation

we kregen eerst wat tips en tricks en mochten daarna zelf aan de slag.

voor alle duidelijkheid, ik heb die spullen niet zelf gehaakt, al zou ik willen dat het wel zo was.

goeie foto's nemen met een gsm, tis toch niet zo handig...

na een snelle- en voor wat het was eigenlijk ook te dure - hap bij La Place, schreef ik me ook nog in voor de workshop "richt je naaikamer in", door Marloes. 

zij leerde ons een moodboard te maken....

wat is het moeilijk kiezen uit al die mooie interieurboeken....

dit is mijn moodboard geworden, de kleuren zoals ze eigenlijk al aanwezig zijn in mijn naaikamer, al moet ik ze nog wel verder afwerken en inrichten. 

bij hen was het ook moeilijk kiezen...maar Love and Laugh liggen nu op me te wachten.

 nog enkele sfeerbeelden voor wie er toch niet bij kon zijn....

(op die middelste ben ik een beetje verliefd, maar ik hield me flink in! )
ik kocht enkel twee lappen om te gebruiken in de les patroontekenen, nog 1 lap satijn voor mezelf  en nog twee stofjes voor de meisjes.
met het prachtige aanbod dat er lag, vind ik dat een staaltje van karakter van mezelf, al zal mijn halve trouwboek daar misschien wel anders over denken met die meer dan goedgevulde stoffenkast.

er waren enkele punten die voor verbetering vatbaar waren. 

van buitenaf kon je moeilijk zien waar het te doen was, ik dacht dat het enkel de hobbybeurs was van buitnafgezien.

de hostessen waren niet echt op de hoogte van waar de workshops nu juist doorgingen en hanteerden blijkbaar niet voor iedereen dezelfde regels voor het inschrijven, waardoor sommigen benadeeld werden. en als je dan alleen inkom moet betalen om stof te mogen kopen, tja.....

en wat de workshops betrof, ze waren leuk en aangenaam, maar gingen niet echt diep in op het onderwerp zodat ik toch nog een beetje op mijn honger bleef zitten. 

conclusie van de dag: 

het was het ritje naar Hasselt waard, ik heb een fijne dag gehad, genoot van de mooi ingerichte standjes en styling alom,

  maar wel enkel omdat ik 2 workshops kon volgen, enkele leuke mensen tegen het lijf liep en omdat ik nu eenmaal stapelzot ben op stof. 

sterallures

 een tijdje geleden kreeg ik de vraag om twee kleedjes te maken voor een fotoproject waaraan mijn eigen meisjes mochten meewerken. 

daar moest ik geen twee keer over nadenken natuurlijk. 

tis te zeggen, over die "ja" moest ik niet nadenken, over het patroon en de stof daarentegen...

de uiteindelijke foto kan ik nog niet tonen, daar wordt nog aan gewerkt,

maar op de dag van de fotoshoot trok ik zelf ook een aantal foto's.

het patroon voor dit kleedje tekende ik grotendeels zelf. ik gebruikte de kraag uit SVDZ en tekende zelf   

het jurkdeel gebaseerd op een foto op mijn pinterestboard. 

al zeg ik het zelf, ik vind het meer dan geslaagd. 

Kroket gelukkig ook, ze is verzot op het nieuwe kleedje. 

het is gemaakt van een ultralicht katoentje, dat ik kocht bij nekkertex.

je kan het niet altijd goed zien op de foto's, maar het is een heel licht roze, met witte bloemen-blaadjes print. omdat het heel erg doorscheen, heb ik het helemaal gevoerd met een lichte, witte kantoenen voering. 

witte paspel zorgt voor een fris accentje. 

het jurk van Patat is eveneens gemaakt van een ultralicht katoentje met heel licht bloemetjesmotief, maar is niet gevoerd om het luchtige effect te behouden.                                                                     

het patroon komt uit zelfgemaakte kleertjes 2.

ik vertrok van de "suzanne", wat een jurkje of bloesje is. 

het originele patroon heeft echter 2 plooien op de buik, wat me niet echt flatterend leek.

ik gebruikte dus de bloesjesversie (model 1), verlengde het bovenstuk en centreerde het wat meer. en maakte daar een fronsrok aan vast. met veeeeeeel frons, want twee keer de stofbreedte.  

ik had het bloesje nog iets meer mogen centreren, maar deed  dit niet om de bewegingsvrijheid te garanderen. 

om het toch wat eleganter te maken, stikte ik een kanten lintje op het voorpand, dat ik door 2 lusjes op het achterpand stak om zo te kunnen strikken. 

ik trok nogal veel foto's, en kon nogal moeilijk kiezen bij het bewerken ervan.

maar ze zijn dan ook zo schattig he, al krijgen ze wel een beetje sterallures soms :-)

hoe ik dit gedaan heb, geen flauw idee! het stond ineens tussen het overzicht van de foto's.

maar ik vond het wel grappig om dit ertussen te laten staan .

stoffen: nekkertex en stoffenspektakel.

lint en paspel: uit de voorraad, geen idee meer waar ik die ooit kocht. 

eerste hulp bij...

ergens in de herfst van 2013, tijdens een familiebrunch met aansluitende wandeling in het park, kwamen mijn broer en zijn vriending met 

onverwacht maar zeer leuk en heuglijk nieuws:

in juni zou de ooievaar langskomen.

sinds die dag waren de ideetjes aan het borrelen.

maar wie blogs leest en pint, 

die kent waarschijnlijk mijn symptomen:

een onvermogen om te kiezen uit al die leuke en mooie ideeën, wat zich uit in ernstig uitstelgedrag.

dit koffertje vond ik al ergens in december, mooi op tijd nog. 

maar toen....

een huis in opbouw, een verhuis, feestdagen,....

excuses te over. 

een cursus time-managment zou niet slecht zijn voor mij denk ik. 

stofjes en attributen had ik wel al liggen, wat ik er mee ging doen was nog altijd iets of wat onduidelijk.

tot het-nog niet verwachtte- telefoontje kwam dat ze naar het ziekenhuis vertrokken waren.

nu is mijn schoonzus een Duitse, en dus is het kindje daar ook geboren.

dat gaf mij gelukkig wat extra tijd, want we zouden pas in het weekend kunnen oprijden naar daar.

dat werd dus avondwerk en zaterdagochtend-nog-snel-voor-we-vertrekken- werk.

gelukkig presteer ik beter als de druk op de spreekwoordelijke ketel stijgt.

een mobieltje voor boven het wiegje, 

gemaakt met een setje van bij de banier en lintjes in verschillende kleuren.

de voetenzak uit SVDZ.

ik ging voor de grootste maat omdat ik gehoord had dat de maten nogal klein uitvielen,

maar ik vrees dat het nog wel even zal duren vooraleer ze hierin kan liggen.

ik maakte een "zomerversie" uit katoen en nicky velours aan de binnenkant.

ik maakte geen knoopsgaten, maar naaide lintjes (elastische) vast aan de zijkant en gebruikte hele grote knopen.

                                 

uit een restje van deze feestjurkjes, maakte ik een kersenpittenkussentje.

 een tutten- (of knuffeldoekjes)koord  en een voedingsketting om mee te spelen tijdens het drinken met de kralen die ik net de dag ervoor gekocht had in Leuven bij de Banier en Hexagoon tijdens deze blogmeet.

ik maakte ook ineens een hele hoop tegoedbonnetjes voor leuke activiteiten, babysits en zo voor de kleine spruit.

te gebruiken voor nu of later wanneer ze groter is.

en toen mijn broer belde met het fijne nieuws dat mijn metekindje geboren was 

vertelde hij ook dat de kamer niet zo gezellig was.

maar dat was snel op te lossen met wat papier, een rolmes, een lint en een naaimachine.

alles in het koffetje en hup richting duitsland!

ondertussen ben ik al aan het broeden op de volgende cadeautjes,

want wat is het fijn om voor een babymeisje te kunnen naaien!

kofferjte: The Box, mechelen

voetenzak: 

bolletjestof: stoffenkamer

roze nicky: nekkertex

knopen: Blender vintage shop

kralen: banier en hexagoon

tuttenknijper: banier

slinger: 

papier: wibra