cadeautjestijd: deel 2

Vandaag toon ik de deel 2 van de gemaakte cadeautjes. Of toch die waar ik er aan dacht om er foto's van te nemen. Of waar ik überhaupt nog de tijd voor had om er foto's van te maken. Ik lijd namelijk aan het fenomeen: op-het-allerlaatste-moment-nog-zelf-een-cadeautje-willen-maken-fenomeen. 

Om Patat te laten trakteren in de klas voor haar zevende verjaardag maakte ik mini-toiletzakjes. Een ideetje dat ik opdeed in een fb groepje, naaien voor vriendinnen, als ik me niet vergis. 

Perfect om een tandenborstel en tandpasta in mee te nemen als je gaat logeren. Meer hebben ze op die leeftijd toch nog niet nodig dacht ik zo. 

De serie voor de jongens: soft cactus stofjes en blauwe en witte badstof als voering. Ik gebruikte versschillende kam snaps om ze toch niet allemaal identief te maken. 

De serie voor de meisjes: de roze hertjes zijn een overschot van  mijn allereerste geblogde jurkje ooit. Ik gebruikte het ondertussen ook al voor enkele tasjes, maar nu is de lap toch ver op. 

De andere twee komen uit de stoffenvoorraad. 

buitenstofjes: uit de voorraadkast

badstof: handdoeken uit de action in verschillende kleuren

kamsnaps: dawanda

tandenborstels: action

tandpasta: staaltjes aan de tandarts gevraagd. danku tom! 

Voor L. maakte ik een leeskussen, naar alombekend recept. Daar hoeft geen verdere tralala bij denk ik zo. 

ballenstofje: stoffenspektakel.

bruine stof: stoffenspektakel.

roze paspel: voorraad

roze fleece: dekentje van de aldi

Voor de eerste verjaardag van mijn metekindje maakte ik een aangepaste menina, patroon uit zo geknipt 1. Ik verhoogde en verbreedde het originele patroon met enkele centimeters. 

Ik liet de schoonzus eens door mijn stoffenkast gaan om naar haar smaakt te peilen en koos uiteindelijk voor een gebloemd stofje, dat ik ooit kocht met de bedoeling daar een bloesje voor Patat mee te maken.
Ik combineerde met een gele paspel en felgroene effen katoen als voering. 

Een badpakje erbij, nu enkel nog afspreken om samen eens te gaan zwemmen! 

bloemenstof: Veritas

gele paspel: Veritas

groene stof: stoffenspektakel

knopen: A'lies

badpak: Hema

En dan waren er de "einde van het schooljaar" cadeaukes....

Voor de juf van Patat twijfelde ik heel lang wat ik zou maken. Ik veranderde wel tien keer van plan en uiteindelijk werd het nog spannend om iets genaaid te krijgen want de laatste week van het schooljaar belande Patat ik het ziekenhuis met een gebroken/verstuikte enkel met een open wonde erbovenop.

Gelukkig mochten we iets sneller naar huis dan voorzien omdat ik haar zelf kon verzorgen. (Dat diploma kinesitherapie kwam nog eens van pas) 

De naaiplannen werden dus uit noodzaak iets bijgesteld en ik maakte dit setje: 

Een zakdoekenhoes, een mini-zakdoekenzakje en een grote pennenzak / toiletzak. 

Het patroon van de hoes komt uit Zo geknipt 1 en dat van de etui uit de opvolger daarvan.

 Ik maakte de grote versie zodat er lekker veel in kan. Het patroon van de minizakdoekhouder kan je online vinden. 

bloemetjesstof: stoffenspektakel

 kanten lint: Veritas

rits: voorraad

donkerblauwe stof: stoffenkamer Gent

lichtblauwe stof: rest van gordijn

Voor de juf van Kroket wist ik daarentegen al heel lang wat ik wou maken. Ik had tijdens het jaar een onbedoelde tip gekregen, wat het mij veel gemakkelijker maakte. 

Het werd een oprolbare poppenkast om in een deuropening te hangen. Het idee komt uit het boek kind aan huis.  Om het zo veelzijdig mogelijk te houden, hield ik de versiering vrij sober. 

Onderaan naaide ik enkele gehaalte bloemen op de stof en tekende de stengels er met textielstifen op. 

Voor de gordijntjes koos ik een vrolijk stofje, waar hopelijk de jongens zich niet te veel storen aan het roze-gehalte. De randen werkte ik af met een lintje. 

Bovenin de hoek voorzag ik een stukje zon en de stralen maakte ik met lichtgele lintjes. 

blauwe stof: nekkertex

gehaakte bloemen: ikea

gordijntjes: stoffenspektakel

lint: voorraad

zon: julija's

geel lint: voorraad 

cadeautjestijd: deel 1

Het vorige schooljaar maakte ik een heleboel cadeautjes. of zo voelde het toch. Ik maakte meer cadeautjes dan dingen voor eigen gebruik, soms tot mijn eigen frustratie want ik heb dringend nood aan nieuwe broeken! Maar ik vind het leuker om een zelfgemaakt cadeautje af te geven, dan het (vaak zoveelste) stuk speelgoed. Dus in de mate van het mogelijke probeer ik iets origineels te bedenken dat ze hopelijk leuk vinden en lang kunnen gebruiken.

De meeste zaken verschenen al op mijn FB en instagram pagina, maar haalden de blog niet.
Vandaar dat ik ze nu even in een overzichtje giet, zodat ik het gebruikte patroon erbij kan zetten "for future reference", zodat ik het even kan opzoeken als ik weer iets vergeten ben. Want soms breek ik mijn hoofd over wat ik weer voor wie gemaakt heb, of welke aanpassingen ik gedaan heb aan een patroon.

Voor ballerina Elise maakte ik een ballettasje. inclusief tutu. het idee haalde ik van pinterest. voor het patroon gebruikte ik een zelfgetekende "totebag" die ik doorknipte op enkele centimeters van de bovenste rand. voor de tutu gebruikte ik een dubbelgevouwen laag tulle die ik ertussen rimpelde. bovenop kwam een fushia fluwelen lint waar ik een strik in vouwde.

Binnenin voorzag ik twee zakjes voor wat kleine spulletjes. 

buitenstof: stoffenspektakel - lapjeskraam 

lichtblauwe stof: uit de voorraad

gebloemde voering: vintage kussensloop

roze lint: blender vintage shop

Voor L.  maakte ik een artiestenzak, met een patroon uit de bestanden van de stoffemiekes. 

Het patroon is duidelijk uitgelegd, maar volgende keer ga ik toch wat aanpassingen maken. Ik ben namelijk niet zo tevreden van het stuk waar de potloden in komen te zitten.  

Nu "golft" de stof ter hoogte van het potlodengedeelte. Ook de opgegeven afstanden voor het doorstikken, klopten niet voor de (nochtans) doodgewone potloden. Hoewel ik die ruimte groter voorzag, vind ik ze eigenlijk nog altijd net te krap. 

Daarnaast zou ik de potloden de volgende keer ook boven "het zakje" zetten in plaats van onderaan. Dat lijkt me wat makkelijker om de potloden er uit te krijgen, want nu bots je telkens met de punten tegen de onderrand. Dat ik daar niet eerder aan gedacht heb! 

Een uiltje aan de ene zijde, haar naam aan de andere geflocked. 

Als voering/versteviging gebruikte ik hobbs: voldoende stevigheid en niet moeten strijken. my cup of tea! 

Naast de tassenband zou ik volgende keer nog een extra sluiting voorzien, met bv een kamsnap in het midden of een elastische band om de map te sluiten. 

                                                               blauwe stof: kringloopwinkel

gele stof: julija's 

blauwe bolletjes: veritas

blauw -geel -rood stofje: petit pan 

hobbs: stoffenspektakel

Volgende keer deel 2, met onder andere de uitdeelcadeautjes van Patat en de juffencadeautjes.

Wat is jullie all-time favorite om een cadeautje voor klasgenootjes of kindjes mee te maken? 

5 redenen waarom ik blij ben dat ik naar het blogweekend gekomen ben

toen ik de afgelopen week aan een aantal mensen vertelde wat ik dit weekend ging doen, kreeg ik soms rare blikken. blogweekend? bloggen? wat is dat? waarom zou je dat doen?  waren de meest gehoorde reacties.
gewoon omdat ik het leuk vind om te doen en omdat ik er nog beter in wil worden denk ik dan.
de reacties op het eerste blogweekend waren laaiend enthousiast en dus was mijn nieuwsgierigheid geprikkeld.

samen met mijn mama van de ark van noa, (zij startte onlangs ook een blog)  schreven we dus in voor het blogweekend van femma.


een van de opdrachten was bloggen over het weekend.  omdat ik geen zin had om er een soort dagboekverslag van te maken, besloot ik meteen een van Lobkes tips uit te testen en eens een lijstje te maken.

here it goes!

5 redenen waarom ik blij ben dat ik naar het blogweekend gekomen ben:

1. het werd een gezellig weekend met mensen die me begrijpen als ik in blogtermen praat en er niet raar van opkijken als ik mijn smartphone boven haal om foto's te nemen.

2. de gezichten en stemmen achter de blogs leren kennen die ik zo bewonder, en zien dat zij heel leuke en doodnormale mensen zijn.

3. ik heb enkele technische zaken bijgeleerd die ik binnenkort hoop aan te passen. 

4. de workshop smartphone fotografie van vicky bogaert was heel fijn om te volgen. hou mijn instagram account maar in de gaten! 

5.  blijkbaar ziet mijn blog er al goed uit want er was volgens Lobke ( op een klein detail na) niet veel op aan te merken. me happy!

was het alles wat ik ervan verwachtte? nee.
was het leuk en gezellig? ja
heb ik bijgeleerd? ja, maar niet zo veel als ik gehoopt had jammer genoeg. ik had al twee blogboeken gelezen en had dus al wat bagage mee op dat vlak.  

ten slotte nog een vraag voor jullie: is er iets dat jullie graag anders zouden zien op mijn blog? wat vinden jullie goed en minder goed?  alvast bedankt!

upcycling: van gordijn tot toiletzak

bij een verhuis komen er al eens vergeten schatten boven water.  een jeugdvriendin vond zo onlangs eentje met een emotionele waarde terug: het gordijntje dat in haar kinderkamer heeft gehangen. toen waarschijnlijk heel hip, maar  het enige interieur waar het nu nog in zou thuishoren is bij een hardcore retroliefhebber. en dat is nu iets wat mijn vriendin helemaal niet is.
ze vroeg me dus om er een toiletzak van te maken, als verrassing voor haar mama.
voor het modelletje kreeg ik carte blanche, zolang de print er maar goed uit kwam, want die is vrij groot.

zag je mijn nieuwe label al trouwens? 

ik koos voor het model een toiletzak die ik ooit zelf cadeau kreeg ( en waar ik dus geen patroon van heb) maar die ik zelf heel handig vind: een groot model, met twee afzonderlijke compartimenten die je plat kan leggen in je bagage of kan samenplooien en vastzetten met kamsnaps. 

ik dacht dat het patroon wel zelf te tekenen zou zijn. en dat was ook het geval. 

wat ik daarentegen onderschat heb, is dat de versie die ik heb, niet gevoerd is. je ziet de naden overal zitten. dat wou ik niet in de versie voor mijn vriendin. 

daarom voerde ik het geheel, deels met een effen oranje voering, deels met de gordijnstof.
als tussenvoering gebruikte is hobbs om het geheel zachter te maken.
maar manlief, wat heb ik gevloekt om dit ding proper te kunnen draaien! de werkvolgorde was toch niet zo eenvoudig.

maar al het gefriemel was het waard toen ik het gezicht van mijn vriendin zag! ik ben eens benieuwd wat haar mama er van gaat vinden

 

over een zondagvoormiddag met playmobil

een goedgevuld maar superfijn weekend was het.  zo eentje waar je even je hele "to do" lijst vergeet en gewoon geniet. 

eerst onze jeugd herbeleven op vrijdagavond met een fuif bij de plaatselijke jeugdbeweging. gisteren een namiddag/avond kletsen en (kringloop)winkelen met vriendinnen en deze ochtend de lancering van super 4 van playmobil. 

de meisjes (en ikzelf ook ) vonden het wel spannend, want eigenlijk wisten we niet goed wat ons te wachten stond. onderweg naar Brussel keken ze al enkele filmpjes op deze site. en stil dat het was in de auto! 

bij aankomst stonden er  overal levensgrote playmobil mannetjes. 

er waren tafels vol playmobil speelgoed. ik zou niet graag al die kleine stukjes terug bij elkaar gezocht hebben na afloop. 

plezier verzekerd voor jong en oud   groot en klein. 

de catering was ook dik in orde. we gingen naar huis met goed gevulde buikjes en een lichtelijk gestegen bloedsuikerspiegel. vooral de mini donuts met choco van binnen waren heerlijk! 

de super 4 helden liepen er ook rond. 

 de goodiebags werden even opzij gezet zodat we samen met Twinkle op de foto konden. 

en dit vatte de dag samen volgens Patat. soms zegt een beeld meer dan 1000 woorden. 

bedankt playmobil voor een fijne voormiddag!

 bedankt walkietalkie voor de uitnodiging! 

de schattigste poesjes ooit

toen we besloten aan kinderen te beginnen, zei mijn man vaak: "als ze maar een karakter hebben, dat ze weten wat ze willen". de goden hierboven hebben zijn gebeden verhoord. aan karakter en een eigen wil gelukkig geen gebrek bij Patat en Kroket. 

ze weten ook wat ze willen uit mijn stoffenkast. gewoonlijk vragen ze niet om te gaan winkelen, maar komen ze winkelen in mijn stoffencollectie en wordt er dan (meestal) samen een patroon uitgezocht. 

zo zagen ze een hele tijd geleden een foto van een jurk in poezenstof in het boek homemade mini couture. ik heb hun moeten beloven dat, als ik de stof ooit tegenkwam, ik ze zou kopen voor hun. 

op de eerste editie van de la maison victor fashion fair lagen die poezen naar mij te lonken ( samen met een hele hoop andere stoffen) en belofte maakt schuld, dus lagen die twee meter  poezen al een hele tijd te soezen in mijn kast. 

zoals elk jaar maak ik een verjaardagsjurk voor hun. in juli werd Patat al 7, en dus maakte ik voor haar een poezenjurk voor ze te groot zou zijn voor die stof. 

omdat de print vrij druk is, koos ik voor een eenvoudig model, met enkele details. 

ik gebruikte Stof voor durf het zelvers 2 en gebruikte het basis voorpand en het rugpand Max (met de V- uitsnijding). voor de rok koos ik voor Lee, de gerende rok. zo heb ik tenminste nog stof over om voor Kroket ook nog een jurkje te maken. 

nu had ik in het verleden al gehoord dat die maatjes smal uitvallen, maar na opmeten kwam ik uit op een maatje 128 voor mijn 7 jarige. na het passen heb ik het zelfs 1 cm versmald onder de oksels, op 0 uit naar de taille. 

de halslijn vooraan maakte ik 1 cm dieper. 

enkel het bovenstuk werd gevoerd met een dun, wit katoentje. 

een gouden satijnlint in de taille om het geheel af te maken met een strikje. ik stikte het niet vast, maar maakte met borduurgaren twee lusjes in de zijnaden waar het lint door kan zodat het mooi blijft zitten. 

dit was mijn eerste poging tot een doorlopende print ooit, op een kledingstuk tenminste. 

het heeft me even gekost om de juiste herhaling in het patroon en de durf te vinden om de schaar in mijn stof te zetten,   al kan dat ook aan het late uur en het glas wijn erbij gelegen hebben. 

de blinde rits ging er van de eerste keer perfect in, gelukkig maar. 

omdat Patat met haar verjaardag zelf nog in de gips zat, en dat niet zo mooi staat op foto's, namen we de foto's afgelopen vakantie in Disneyland, maar daarover meer een volgende keer. 

patroon: stof voor durf het zelvers 2

stof: Kittens, van Michael Miller, geen idee meer van welke webshop

voering: voorraad

rits: voorraad

lint: veritas

sprakeloos

de hele avond al loop ik rond met een hoofd vol vragen.  op zich niet zo anders dan de meeste avonden, want stil is het nooit in mijn hoofd, maar vandaag is het met een beklemd gevoel want ik ben bang dat ik vandaag een stukje onschuld van mijn dochters verwoest heb. 

gewoonlijk luister ik enkel naar het nieuws op de radio, enkel in uitzonderlijke gevallen zal ik het laat-avondnieuws nog eens opzetten of het nieuws even opvragen via de tv-theek. enerzijds omdat ik om 19 uur gewoonlijk met een heleboel andere zaken bezig ben, anderzijds omdat ik het niet altijd even boeiend vind en vaak ook omdat ik niet telkens geconfronteerd wil worden met alle miserie in de wereld. en ik wil ook mijn meisjes afschermen van en beschermen tegen alle gruwelijke beelden die je te zien krijgt.  ik wil zo graag geloven in het goede in de mens, en dat is nu niet bepaald de boodschap die je daar te horen krijgt. 

gisteren zag ik echter 1 bepaalde foto verschijnen in mijn overzicht op facebook. eentje die me naar de keel greep en niet meer losliet. 

dus vandaag besloot ik, net klaar met eten, om toch even het nieuws op te zetten, ook al vermijd ik dat als de kinderen nog op zijn. 

de kans om nog even tv te kijken, ook als wat het geen kinderprogramma, lieten ze zich niet ontglippen en ze kropen gezellig even op schoot. 

een kwartiertje eerder had ik net nog een preek afgestoken tegen de jongste dochter, die niet van haar volkorenspaghetti wou eten, over mensen die geen eten hebben. de preek maakte niet veel indruk. de dochter ging liever van tafel met honger, dan te eten. 

maar goed, daar zaten we dus, gezellig bij elkaar, veilig en warm en drie van de vier met een gevulde buik. toen de eerste beelden van de vluchtelingen getoond werden, voelde ik hun ongeloof, hun verwarring. tijdens de hele uitzending vuurden ze de ene na de andere vraag af, helemaal verbijsterd. 

armpjes werden om mijn nek geslagen en steeds weer stelde mijn meisjes dezelfde vraag: "waarom doen die mensen dat? waarom zus, waarom zo? " ik zag in hun ogen het onbegrip, de angst en ik begon me af te vragen of het wel zo verstandig was geweest om hun mee te laten kijken? want ik had een idee aan wat ik me kon verwachten, zij niet. zij hebben nog het pure van een kind: naief en vertrouwend in het mooie en goede. 

 eenmaal in bed, na een verhaaltje, bleven de vragen komen. en ik had maar beperkte antwoorden. 

onze oudste, de gevoeligste van de twee,  huilde, maar had geen woorden om uit te leggen waarom. en ik had geen woorden om haar te troosten. dus liet ik haar uithuilen en hield haar vast, terwijl ik over haar haren streek, me ondertussen afvragend of het verstandig was dat ik haar liet mee kijken? 

tegelijkertijd was ik zo dankbaar dat mijn kinderen in een veilige omgeving opgroeien, dat ik haar kon troosten, dat ze veilig in haar bedje lag. om me daarna meteen weer af te vragen of ik nu een stukje onschuld en vertrouwen vernield heb? of  ik er juist goed aan gedaan heb om hen wat bewuster te maken van de niet altijd zo mooie wereld om hen heen?  

mijn hart en hoofd zitten dus vol vragen, maar eigelijk is dat nog altijd een luxeprobleem denk ik, want al die andere moeders en vaders hebben vast een heleboel andere vragen en zorgen in hun hoofd en hart. want uiteindelijk is dat nog altijd wat we allemaal zijn: mensen, ouders en kinderen, ongeacht nationaliteit.